«Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, η συζήτηση έχει κλείσει. Αρκετά με τον εσωκομματικό πόλεμο. Οι ψηφοφόροι μας επέλεξαν τον γραμματέα τους και δε σηκώνω κουβέντα». Προκλητικός κατά των εσωκομματικών του αντιπάλων, καταπώς το συνηθίζει, ο Ματέο Ρέντσι κουνάει σαν λάβαρο την επικράτησή του με 70% στις ανοιχτές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος, απαιτώντας απ' όλους να το βουλώσουν και να τον υπακούουν τυφλά.
Ακόμα κι αν συμβεί αυτό όμως (πράγμα εξαιρετικά δύσκολο -για να μην πούμε αδύνατο- για ένα κόμμα-συνονθύλευμα από διάφορες φράξιες), η νίκη στις επόμενες εκλογές κάθε άλλο παρά εύκολη δείχνει. Το Κίνημα Πέντε Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο προηγείται σταθερά σε όλες τις δημοσκοπήσεις, ενώ ο Ρέντσι νίκησε μεν τους «ψόφιους δεινόσαυρους» τύπου Μπερσάνι και Ντ' Αλέμα (που δεν βρήκαν έναν υποψήφιο της προκοπής να βάλουν απέναντί του), αυτό όμως έγινε από ένα σώμα 1,8 εκατομμυρίου ψηφοφόρων (αν ήταν τόσοι και δεν έγινε το καθιερωμένο σε τέτοιες εκλογές «μαϊμούδισμα»), που ήταν οι μισοί απ' όσους είχαν συμμετάσχει όταν ιδρύθηκε το ΔΚ, πριν από καμιά δεκαετία.
Είναι ηλίου φαεινότερον, ότι τα δύσκολα για τον Ρέντσι τώρα αρχίζουν. Γι' αυτό και αναβάλλει συνεχώς την ημερομηνία των πρόωρων εκλογών, που υποτίθεται ότι ζητάει. Αρχικά μιλούσε για Ιούνη, μετά τις πήγε Σεπτέμβρη, τώρα οι άνθρωποί του μιλούν για Νοέμβρη. Η κυβέρνηση που υπάρχει στηρίζεται κυρίως στο δικό του κόμμα και ο πρωθυπουργός Τζεντιλόνι θεωρείται αχυράνθρωπός του. Στην αστική πολιτική, βέβαια, δεν υπάρχει μπέσα και ο Ρέντσι δεν μπορεί να εμπιστευτεί τον Τζεντιλόνι. Γι' αυτό και δηλώνει ότι στο εξής «θα παρεμβαίνει» στα κυβερνητικά ζητήματα, γιατί «η κυβέρνηση εργάζεται καλά, αλλά πρέπει να κάνει περισσότερα κι εμείς θα τη βοηθήσουμε σ' αυτό». Με την αρχηγία του κόμματος στο τσεπάκι του, ψάχνει ευκαιρία να ξαναγίνει πρωθυπουργός, έστω κι αν εκλογικά έρθει δεύτερος.
