Δέκα χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Aγώνες, οι εγκαταστάσεις του ολυμπιακού χωριού παραμένουν αχρησιμοποίητες οδεύοντας όλο και πιο βαθιά στην παρακμή και τη σαπίλα. Μέσα στις εγκαταλελειμμένες αθλητικές του εγκαταστάσεις μια ομάδα έφηβων αγοριών προσπαθεί να περάσει τον καιρό της. Τα αγόρια περιφέρονται άσκοπα ανάμεσα στα ερείπια, στήνοντας παιχνίδια-βίαιες απομιμήσεις των ολυμπιακών αθλημάτων και οργανώνοντας ζευγαρώματα σκύλων για να βγάζουν χρήματα. Ο μεγαλύτερος της παρέας, ο Δημήτρης (ετών 17) μαζί με την Αννα, πρώην αθλήτρια (ετών 22) θα προσπαθήσουν να επεκταθούν και στα τουριστικά ξενοδοχεία της περιοχής με απροσδόκητες συνέπειες.
Η πρώτη κινηματογραφική ταινία της Εξάρχου στηρίζεται σε μια εύφορη ιδέα. Τα κουφάρια των Ολυμπιακών Αγώνων «φιλοξενούν» τη νέα γενιά, που παραδίδεται σε μια απόλυτα απονοηματοδητημένη καθημερινότητα, που «αγκαλιάζει» τη βία (από και προς αυτήν), χωρίς να διαφαίνεται κάποια διέξοδος. Η Εξάρχου χρησιμοποιεί την ιδέα της σαν παραβολή, ώστε να θίξει καίρια ερωτήματα. Η εξέλιξη της αρχικής της ιδέας και οι προεκτάσεις της, όμως, είναι μια άλλη ιστορία… Η Εξάρχου μοιάζει να δυσκολεύεται ιδιαίτερα σε αυτό το σημείο και να δίνει λύσεις που αδυνατίζουν αρκετά το τελικό αποτέλεσμα.
Ελένη Π.
