Δεν ξέρουμε αν το έχετε προσέξει, αλλά ο μόνος χώρος που έχει σταματήσει να παράγει κομματίδια είναι αυτός της ΝΔ. Ο Καρατζαφέρης είναι παλιά ιστορία, ο Μπαλτάκος είχε την ατυχία να τον καταγράψει με κρυφή κάμερα ο Κασιδιάρης και να τον σπρώξει εκτός ΝΔ, ενώ ο Κρανιδιώτης είναι κάτι σαν τρίχα που με ευχαρίστηση πέταξε από το νεοδημοκρατικό ζυμάρι ο Μητσοτάκης.
Δεν είναι τυχαίο που η ΝΔ δεν παράγει κομματίδια. Τα γκάλοπ τη δείχνουν μπροστά από τον ΣΥΡΙΖΑ, αρχίζει σιγά-σιγά να εμπεδώνεται η αντίληψη ότι αυτή θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές, οπότε όλοι κάθονται στ' αυγά τους. Είναι σίγουρο ότι θα επέστρεφαν και αρκετοί απ' αυτούς που κατά καιρούς έχουν φύγει, αν ο Κούλης έκανε κάποιο προσκλητήριο. Φαίνεται όμως πως προς το παρόν η τακτική που έχει εκπονήσει με τους συμβούλους του προσανατολίζεται προς το κέντρο και όχι προς την άκρα δεξιά, όπου ανήκουν οι περισσότεροι από τους εκτός ΝΔ παράγοντες.
Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ έχει γνωρίσει άλλη διάσπαση, μετά την αποχώρηση των Λαφαζανικών πέρυσι τον Αύγουστο. Στο χώρο αυτών που αποχώρησαν, όμως, ήδη η Κωνσταντοπούλου έφτιαξε δικό της «κόμμα» (μέχρι στιγμής δεν υπάρχει δεύτερο όνομα στο «κόμμα», η Ζωή παίζει σόλο στα μίντια που την καλούν). Πρόβλημα θ' αποκτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν χάσει τις εκλογές, οπότε και θα βγουν τα μαχαίρια για το ξεκαθάρισμα των εσωκομματικών λογαριασμών και τη διαμόρφωση νέων συσχετισμών.
Το Κέντρο, όμως, συνεχίζει να παράγει κομματίδια, παρά την προσπάθεια μετωπικής συσπείρωσης του χώρου και παρά το γεγονός ότι κανένα απ' αυτά τα κομματίδια δεν φαίνεται να έχει τύχη. Μέχρι τώρα τα κομματίδια δημιουργούνταν από πρώην πασόκους και πρώην δημαρίτες. Πλέον έχουμε και το πρώτο κομματίδιο από το χώρο του Ποταμιού. Βέβαια, αν εξαιρέσουμε τον Θεοχάρη, πνευματικό παιδί του Κουβέλη που έγινε φίρμα λόγω της αποπομπής του από τη γενική γραμματεία Εσόδων από τους Σαμαροβενιζέλους, όλοι οι άλλοι που πλαισιώνουν τη «Δημοκρατική Ευθύνη» είναι πρώην πασόκοι. Τουλάχιστον οι γνωστοί, γιατί σίγουρα από το μπούγιο αρκετοί θα ήταν στο Ποτάμι και ακολούθησαν τον Θεοχάρη.
Ο Α. Παπαδόπουλος, ο πιο νεοφιλελεύθερος πασόκος ever, με απόψεις υπερσυντηρητικές έως ακροδεξιές, είναι ο μέντορας του Θεοχάρη και της παρέας του. Κι όμως, βρέθηκαν 1.500 άνθρωποι που στηρίζουν το κομματίδιο! Φυσικά, μπορεί να τους έχουν μαζέψει και από τον τηλεφωνικό κατάλογο (στη σχετική λίστα δε δίνουν τίποτα περισσότερο από το ονοματεπώνυμο). Αναρωτιέται, όμως, κανείς σε τι μπορεί να προσβλέπουν συνταξιούχοι πασόκοι, όπως ο Α. Παπαδόπουλος και ο τέως δήμαρχος Πάτρας Α. Καράβολας. Πιστεύουν ότι μπορούν να συγκινήσουν οποιονδήποτε στην Ελλάδα; Ο Παπαδόπουλος εμφανίστηκε ως συγγραφέας του… προγράμματος του κομματίδιου και δήλωσε μεταξύ άλλων τα εξής: «Στο εγχείρημα της Δημοκρατικής Ευθύνης βρέθηκαν άνθρωποι που είναι επώνυμοι στις πόλεις και τα χωριά τους, στη δουλειά τους. Ανθρωποι που φιλοδοξούν προσθετικά όλοι μαζί να καλύψουν ένα κενό και να προσφέρουν ένα κεφάλαιο αξιοπιστίας στην πολιτική που τόσο λείπει»!
Οταν αυτά (και άλλα, όπως: «Δεν ιδρύθηκε κάποιο νέο κόμμα, ένα άλλο κόμμα ακόμα. Ούτε στόχος μας είναι να ανακυκλωθούν παλιά κόμματα και να παρουσιαστούν ως καινούργια. Είναι μια ιστορία που ακουμπά, τόσο στον ρεαλισμό, όσο και στο συναίσθημα – ένα όχημα νέων ιδεών, από νέους ανθρώπους με νέες ιδέες») ακούγονται από το στόμα του Παπαδόπουλου είναι για να γελάς. Και ν' αναρωτιέσαι δικαίως, πού πάνε ξεβράκωτοι στ' αγγούρια; Ομως αυτοί δεν σκέφτονται με ψυχραιμία και καθαρό μυαλό όπως εμείς. Κουβαλάνε κόμπλεξ, ανεκπλήρωτους πόθους, πληγωμένους εγωισμούς, καταπιεσμένα συμπλέγματα ανωτερότητας, και θεωρούν ότι στις συνθήκες της πολιτικής κρίσης και της ρευστότητας του λεγόμενου κεντρώου χώρου έχουν κι αυτοί τις ελπίδες τους. Κάπως έτσι δε σκέφτηκε κι ο Ραγκούσης που έφτιαξε «κόμμα» που δεν το θυμάται πια κανένας;
Τζόγος παίζεται. Οποιος έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του φτιάχνει ένα «κόμμα», ρίχνει δίχτυα και περιμένει να δει τι ψάρια θα πιάσει. Κάποιοι την τελευταία στιγμή θ' αναζητήσουν στέγη στα μεγάλα κόμματα. Κάποιοι άλλοι θα μείνουν με την πολιτική τους κατάθλιψη. Γιατί ακόμα και η κρίση έχει τα όριά της…
