Από το ίδιο το κείμενο της παραίτησής της από το βουλευτιλίκι, που η έως την περασμένη Κυριακή βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Κατριβάνου ανήρτησε στο facebook, φαίνεται καθαρά πως πρόκειται πρωτίστως για προσωπική και δευτερευόντως για πολιτική πράξη. Δεν αντέχω άλλο να ψηφίζω τέτοια νομοσχέδια, παραιτούμαι, ήταν το μήνυμα της Κατριβάνου, που μίλησε για το «βαθύ πολιτικό και υπαρξιακό αδιέξοδο» που βίωνε.
Εχοντας ήδη ψηφίσει το τρίτο Μνημόνιο και έχοντας δεσμευτεί ότι θα ψηφίσει όλους τους εφαρμοστικούς του νόμους, προκειμένου να είναι υποψήφια με λίστα στις εκλογές του περασμένου Σεπτέμβρη, έχοντας ήδη ψηφίσει το αντιασφαλιστικό έκτρωμα του Κατρούγκαλου και το πακέτο των άμεσων φόρων, η Β. Κατριβάνου ψήφισε ναι επί της αρχής του νέου πολυνομοσχέδιου, ναι στο πακέτο των εφιαλτικών έμμεσων φόρων (ευθέως αντιλαϊκών και με στόχευση στο βαλάντιο των λαϊκών νοικοκυριών), ναι στο οικολογικό έγκλημα (που συντελείται με τα σχετικά με τα δάση άρθρα), αλλά όχι στα άρθρα για το νέο υπερταμείο και τον «κόφτη». Μετά παραιτήθηκε.
Ακόμα και η μεθόδευση που ακολούθησε αποκάλυπτε την αγωνία της μη τυχόν και κάνει ζημιά στην κυβέρνηση. Εξαφανίστηκε από την αίθουσα της Βουλής, περίμενε να ψηφίσουν όλοι, να μην επηρεάσει η αρνητική της ψήφος κάποιον άλλο βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, να σιγουρευτεί ότι το πολυνομοσχέδιο ψηφίστηκε και μετά να πει τη θέση της με τα πολλά «ναι» και τα δύο «όχι». Δεν είμαστε σίγουροι αν είχε πρόθεση να παραιτηθεί ή αν την ανάγκασαν να παραιτηθεί οι Τσιπραίοι και η παρέα της στη φράξια των 53+. Το λέμε γιατί στη Βουλή δεν είπε λέξη περί παραίτησης, την οποία ανακοίνωσε μερικές ώρες αργότερα, μέσω facebook. Ισως να δοκίμασε να παίξει το παιχνίδι που είχε παίξει το περασμένο καλοκαίρι με το «παρών», αλλά οι Τσιπραίοι αυτή τη φορά ήταν άτεγκτοι και δεν της έκαναν τη χάρη.
Δεν έχουν και καμιά σημασία όλ' αυτά. Τέτοια παιχνίδια γίνονταν πάντοτε στα αστικά κόμματα. Και αντιμετωπίζονταν ανάλογα με τη συγκυρία και ανάλογα με την άποψη που επικρατούσε ανάμεσα σε διάφορες αντιτιθέμενες απόψεις. Υπάρχουν στελέχη που έφυγαν και ξαναγύρισαν, στελέχη που διαγράφηκαν και αποκαταστάθηκαν. Εκείνο που θέλουμε να τονίσουμε είναι πως μετά τη διάσπαση του περασμένου καλοκαιριού, που οδήγησε εκτός ΣΥΡΙΖΑ την «αριστερή πλατφόρμα» αλλά και στελέχη από τη λεγόμενη προεδρική πτέρυγα, αυτοί που έμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ είναι αποφασισμένοι να στηρίξουν τα πιο αισχρά μνημονιακά μέτρα, να στηρίξουν ακόμα και δωσιλογικά μέτρα (όπως η δημιουργία της εταιρίας ξεπουλήματος όλης της περιουσίας του ελληνικού κράτους). Αν κάποιοι δεν αντέχουν να τα σηκώσουν όλα, τότε παραιτούνται, χωρίς να δημιουργήσουν προβλήματα στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Πρώτος άνοιξε το χορό ο Γ. Σακελλαρίδης (που επαινέθηκε από τον ίδιο τον Τσίπρα για την παραίτησή του) και ακολουθεί τώρα η Κατριβάνου (η οποία δήλωσε ότι παραμένει στον ΣΥΡΙΖΑ και εισέπραξε τα εύσημα από τον διευθυντή της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Ζαχαριάδη, που δήλωσε ότι η στάση της τιμά την ίδια, τη συλλογικότητα και τις κοινές τους αναζητήσεις!).
Ετσι, έχουμε ένα μείγμα οπορτουνισμού και ευαισθησίας α λα καρτ, που διευκολύνει τον ΣΥΡΙΖΑ να διατηρήσει αλώβητη την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία (μαζί με τον Καμμένο, φυσικά) και εκείνους που δεν μπορούν ν' αντέξουν όλο το βάρος, να περνούν από την πρώτη γραμμή στην εφεδρεία, για να δουν τι θα κάνουν στο μέλλον. Ανήκει σε άλλες επιστήμες η διερεύνηση της ψυχολογικής κατάστασης του κάθε Σακελλαρίδη και της κάθε Κατριβάνου. Αν δηλαδή πραγματικά έφτασαν σε κάποιο προσωπικό αδιέξοδο ή αν βρήκαν ένα τρόπο για να περάσουν από το φως στο ημίφως, ώστε να επανέλθουν με μεγαλύτερες αξιώσεις στο μέλλον, στο πλαίσιο των ανακατατάξεων που αναμφίβολα θα υπάρξουν και στον ΣΥΡΙΖΑ και σε ολόκληρο το αστικό πολιτικό σκηνικό (αυτού του τύπου οι ανακατατάξεις δε σταμάτησαν από το 2010 και μετά ούτε πρόκειται να σταματήσουν στο ορατό μέλλον). Για τη φράξια στην οποία ανήκουν, όμως, τους 53+, μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά πως συμμετέχει «ψυχή τε και σώματι» στην άσκηση της εξουσίας. Αλλωστε, ο άτυπος επικεφαλής της, ο Τσακαλώτος, είναι επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας της κυβέρνησης, ενώ άλλα στελέχη της (Δρίτσας, Χριστοδουλοπούλου κ.ά.) κατέχουν επίζηλα κυβερνητικά και πολιτειακά πόστα.
Αυτή η φράξια, που πριν από λίγο καιρό έδωσε στη δημοσιότητα εκείνο το υποκριτικό κείμενο («Εντεκα σημεία για τον ΣΥΡΙΖΑ»), στο οποίο έγραφε ότι «αν διαρραγεί οριστικά η σχέση μας με τα ριζοσπαστικά κοινωνικά κινήματα, δεν έχει καμία σημασία η παραμονή σε μια κυβέρνηση, που θα έχει χάσει, στην ουσία, την κοινωνική στήριξη», δεν βρήκε να γράψει τίποτα για το πολυνομοσχέδιο στη λαμπρή ιστοσελίδα της (commonality.gr). Mπορεί εκεί να βρει κανείς μια συνέντευξη του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Χ. Μαντά, που εξαίρει τη διαπραγμάτευση (δηλαδή τον Τσακαλώτο), συνέντευξη ενός στελέχους της γερμανικής Linke, αλλά ούτε λέξη για το πολυνομοσχέδιο!
