Μία ακόμη ιρανική ταινία θέτει στο προσκήνιο τη θέση της γυναίκας. Λίγα χρόνια μετά το πολύ επιτυχημένο «Ενας χωρισμός», μια παρόμοια προσπάθεια -και μάλιστα με την ίδια πρωταγωνίστρια- από την πρωτοεμφανιζόμενη ιρανή σκηνοθέτιδα έρχεται να μας υπενθυμίσει τη δεινή κατάσταση που έχουν να αντιμετωπίσουν οι γυναίκες εκεί.
Η Ναχίντ ήταν παντρεμένη με έναν ανεκδιήγητο τύπο και έχουν μαζί ένα παιδί, την κηδεμονία του οποίου έχει η ίδια, ύστερα από συμφωνία με τον πρώην σύζυγό της ότι δε θα ξαναπαντρευτεί ποτέ. Η Ναχίντ όμως ξαναερωτεύεται και θέλει να διεκδικήσει το δικαίωμά της στην ευτυχία. Δίπλα της τελικά δε θα σταθεί σχεδόν κανένας.
Η σκηνοθέτιδα διακατέχεται από βαθιά κριτική διάθεση απέναντι στις κατεστημένες θεοκρατούμενες κοινωνικές αντιλήψεις και επιταγές ως προς το ρόλο της γυναίκας-μάνας. Μοτίβο στην ταινία αποτελεί η εικόνα της θάλασσας το χειμώνα, το οποίο περιβάλλεται από μουντά φόντα καθόλη τη διάρκειά της, δημιουργώντας έτσι μια βαριά και μελαγχολική ατμόσφαιρα. Η Παναχαντέ παρουσιάζει μια άρτια ταινία, η οποία βασίζεται, εκτός από το περιεχόμενό της, σε ένα πολύ σφιχτοδεμένο σενάριο και στις εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών της.
