Κόντρες

Ποιο ήταν το κορυφαίο θέμα την περασμένη Πέμπτη; Το ότι η τρόικα εξευτέλισε τη συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, εξαναγκάζοντάς την στη ντροπιαστική κίνηση να αποσύρει από τη Βουλή νομοσχέδιο που είχε μπει στη διαδικασία της συζήτησης και έγκρισής του. Ποιο ήταν το πρώτο θέμα των «Νέων»; Οτι στη ΝΔ διεξάγεται εμφύλιος πόλεμος και ότι μια μερίδα της γαλάζιας παράταξης στηρίζει τον Τσίπρα. Αν η ναυαρχίδα του Συγκροτήματος Ψυχάρη ήθελε να χτυπήσει την κυβέρνηση, δε θα μπορούσε να βρει καλύτερη ευκαιρία. Εκανε ακριβώς το αντίθετο. Στήριξε την κυβέρνηση, και υποβαθμίζοντας τον εξευτελισμό της από τους ιμπεριαλιστές δανειστές, και αναδεικνύοντας σε πρώτο θέμα την (υπαρκτή ή τεχνητά διογκωμένη) κρίση στη ΝΔ. Κατά τα άλλα, ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ… βάλλονται από τη διαπλοκή και τους «ολιγάρχες»!

♦ Εξ ορισμού λαμόγια!

Το γνωστό ανέκδοτο με τους Χιώτες που πήγαιναν επί τουρκοκρατίας δυο-δυο, για να μην τους ζητήσει κάνας αγάς να τον κουβαλήσουν στην πλάτη, θύμισε ο πε-ριβόητος υπουργός… Πόνου και Θρήνου Χρ. Σπίρτζης, απαντώντας στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης για την πρόθεσή του να διορίσει ζευγάρια (πρόεδρο και δι-ευθύνοντα σύμβουλο) στην κορυφή των δημόσιων συγκοινωνιακών φορέων, αντί για ένα στέλεχος, όπως ίσχυε μέχρι τώρα. Ο υπουργός μοίρασε διάφορα στοιχεία, που κατά την άποψή του αποκαλύπτουν κατασπατάληση πόρων, την οποία απέδωσε στο γεγονός ότι τις αποφάσεις έπαιρνε μόνο ένα άτομο, που συγκέντρωνε τις εξουσίες του διευθύνοντα συμβούλου και του προέδρου. Ενώ τώρα που θα διορίσει ζευγάρια, ο ένας θα ελέγχει τον άλλο.Μ' άλλα λόγια, ο υπουργός Σπίρτζης χαρακτηρίζει εξ ορισμού λαμόγια και αυτούς που θα διορίσει ο ΣΥΡΙΖΑ επικεφαλής στις κρατικές επιχειρήσεις και θεωρεί ότι πρέπει να τους βάλει ανά ζεύγη, για να ελέγχουν ο ένας τον άλλο. Οι… συριζίσαντες πρώην πασόκοι νομίζουν ότι απευθύνονται σε ηλίθιους. Θέλει ο Σπίρτζης να βολέψει κάποιους δικούς του και φτιάχνει ολόκληρη θεωρία για να δικαιολογηθεί.

♦ Ανάλογα με το μάγουλο και το μπάτσο

Η συνταγή λιτότητας αποδείχτηκε λάθος φάρμακο και η κρίση της ευρωζώνης δεν έχει επιλυθεί, δήλωσε ο Τσίπρας σε συνέντευξή του στους New York Times, χωρίς να παραλείψει να χαρακτηρίσει «ζουρλομανδύα» τις πολιτικές του Βερολίνου και των Βρυξελλών και χωρίς να ξεχάσει να εξάρει -για πολλοστή φορά- την πολιτική Ομπάμα που έφερε την ανάκαμψη στις ΗΠΑ πιο γρήγορα σε σχέση με την Ευρώπη.

Αυτά στους New York Times, γιατί σε μήνυμα που έστειλε σε ένα φόρουμ καπιταλιστών που έγινε στη Νέα Υόρκη πριν από μερικές μέρες, ο Τσίπρας παρουσίαζε την Ελλάδα σαν έναν παράδεισο επενδυτικών ευκαριών και καλούσε τους καπιταλιστές να μη διστάσουν να έρθουν εδώ για να επενδύσουν. Ανάλογα με το μάγουλο και το μπάτσο, που λέει η λαϊκή παροιμία.

♦ Υπονόμευση!

 

Σύμφωνα με τον γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ Π. Ρήγα, το Μνημόνιο που εφαρμόζει ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί… απαίτηση του ελληνικού λαού. Το είπε σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ: «Υπογράψαμε μια συμφωνία δύσκολη για όλους μας και πήραμε αυτή τη μεγάλη ευθύνη για να ανταποκριθούμε στη διάθεση του ελληνικού λαού που φάνηκε στις τρεις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις»! Τ' ακούτε όσοι ψηφίσατε τον ΣΥΡΙΖΑ με τη λογική «το μη χείρον βέλτιον»;

Ο Τσακαλώτος, από την άλλη, βρήκε ότι η κριτική που έκανε στη ρύθμιση για τα «κόκκινα» δάνεια ο Περισσός «δεν ήταν αρκετά μαρξιστική και ταξική»! Ενώ η πολιτική που εφαρμόζει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι βγαλμένη κατευθείαν από το «Κεφάλαιο» του Μαρξ…

 

Και μιας που μιλάμε για τον Τσακαλώτο, πρέπει να σημειώσουμε ότι το περιστατικό με τους βουλευτές του Περισσού, τους οποίους κατηγόρησε ότι δεν είναι αρκούντως… ταξικοί και μαρξιστές, δεν είναι το μοναδικό. Ακολουθεί γενικώς μια τακτική πρόκλησης και του βγαίνει μια τσογλανιά άνευ προηγουμένου, που έρχεται σε αντίθεση με την εικόνα του ήπιου και χαμηλών τόνων ακαδημαϊκού, που εμφάνιζε τα προηγούμενα χρόνια. Προφανώς, έχει εμπεδώσει το δόγμα «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση». Επιτίθεται σε όλους τους άλλους και το παίζει μέγας μαρξιστής οικονομολόγος, ενώ έχει άμεση συμμετοχή στην επεξεργασία και υπογραφή του Μνημόνιου και όλων των εφαρμοστικών τουνόμων. Οσο γι' αυτό που φαίνεται σαν αλλαγή ύφους, νομίζουμε πως το σωστό θα ήταν να μιλήσουμε για αποκάλυψη του πραγ-ματικού του εαυτού (και δεν είναι ο μόνος συριζαίος που το «παθαίνει» αυτό).

 

Τις «λογής φυλλάδες της κίτρινης ενημέρωσης» κατήγγειλε ο Τσίπρας από το βήμα της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ. Στις οποίες φυλλάδες δεν ανήκει προφανώς η «kontra news» του Κουρή, που μαζί με την «Αυγή» και την «ΕφΣυν» αποτελούν όαση αμεροληψίας και αντικειμενικότητας!

Ο οποίος Τσίπρας, σε δηλώσεις που έκανε στον Paul Μason, για να χρησιμοποιηθούν σ' ένα ντοκιμαντέρ, είπε και τα εξής εκπληκτικά: «Νομίζω πως χάσαμε χρόνο. Στο τέλος μας τελείωσαν τα χρήματα και οι δυνάμεις. Αν το ήξερα αυτό, θα είχα πάρει πιο γενναίες αποφάσεις από την αρχή». Δηλαδή, θα είχε υπογράψει νωρίτερα το Μνημόνιο, που το χαρτακτηρίζει «γενναία απόφαση»!

 

«Αγαπητή Ανγκελα, μην μας λέτε ότι δίνετε το αίμα σας για την ΕΕ» φέρεται να είπε ο Ματέο Ρέντσι στη γερμανίδα καγκελάριο, σύμφωνα με δημοσίευμα της Corriere della Sera, χωρίς να παραλείψει να αναφερθεί σαρκαστικά και στην παραχώρηση των ελληνικών περιφερειακών αεροδρομίων σε γερμανική εταιρία.  Ο Ρέντσι δεν έκρυψε ότι υπήρξε σύγκρουσή του με την Μέρκελ, αν και στο πλαίσιο της αναγκαίας διπλωματικότητας δήλωσε ότι  δεν υπήρξε επίθεση κατά της Μέρκελ αλλά «διατύπωση εύλογων ερωτήσεων». Δήλωσε χαρακτηριστικά στη συνέντευξη Τύπου, μετά το τέλος της συνόδου κορυφής: «Σήμερα είχαμε δύο συζητήσεις ουσιαστικής σημασίας. Είπα στην καγκελάριο Μέρκελ πως όταν η Γερμανία παρουσιάζεται ως δωρητής αίματος, στα μάτια της Ευρώπης δεν εμφανίζεται ακριβώς έτσι». Και πρόσθεσε: «Το ότι κάνει κανείς εύλογες ερωτήσεις δεν σημαίνει ότι είναι εχθρός της Γερμανίας. Από την άλλη, δεν πρέπει και να φανεί κανείς υποτελής, όπως μπορεί ίσως να μοιάσαμε στο παρελθόν».

Συμπέρασμα: η ιμπεριαλιστική Ιταλία περνάει ζόρια και ο Ρέντσι, ως πρωθυπουργός της, σηκώνει τους τόνους κατά της Γερμανίας (στην ουσία κατά του γερμανογαλλικού άξονα, μολο-νότι εμφανίζεται να συμφωνεί με τον Ολάντ), διεκδικώντας μεγαλύτερο μερίδιο από τη μοιρασιά των λαφύρων στις υποτελείς χώρες τύπου Ελλάδας.

 

Τι έγιναν, ρε παιδιά, εκείνοι οι 1.101 (για την ακρίβεια: ο Μπαρουφάκης και άλλοι 1.100) που θα παρουσιάζονταν στην αρχή του Νοέμβρη και θα έκαναν πάταγο, φέρνοντας τα πάνω κάτω στην πολιτική ζωή της Ελλάδας; Ηταν στραβό το κλήμα, φαίνεται πως το 'φαγε κι ο γάιδαρος και δε βρήκαν «σημάδια» να πατήσουν και να μας αναστατώσουν. Φούσκα λίγων ημερών.