Την Τρίτη 21 Απρίλη, η Συμμαχία των μοναρχιών του Κόλπου υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, μέσω του εκπροσώπου της, ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά τη λήξη των βομβαρδισμών, διακηρύσσοντας ότι πέτυχε όλους τους στόχους της επέμβασης και ταυτόχρονα την έναρξη νέας στρατιωτικής επιχείρησης που θα έχει ως στόχο την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στην Υεμένη, χωρίς να διευκρινίζει αν η νέα επιχείρηση συμπεριλαμβάνει και χερσαία επέμβαση.
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, οι νεκροί από τους βομβαρδισμούς έχουν φτάσει σχεδόν στους 1.000 και οι εκτοπισμένοι από τις εστίες τους τους 150.000, γεγονός που σε συνδυασμό με τις μεγάλες καταστροφές που έχουν δεχτεί οι υποδομές της Υεμένης δημιουργεί συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης. Παράλληλα, ο θαλάσσιος αποκλεισμός, ο οποίος παραμένει και μετά τη λήξη των συμμαχικών βομβαρδισμών, αποτρέπει τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας στη χώρα, με πρόσχημα τον κίνδυνο της μεταφοράς εξοπλισμού από το Ιράν στους Χούτι.
Οι διακηρυγμένοι στόχοι της στρατιωτικής επέμβασης ήταν η επαναφορά του προέδρου Χάντι στην εξουσία της Υεμένης και η καταστροφή των βαριών όπλων που είχαν στη διάθεσή τους οι Χούτι. Ο πραγματικός στόχος βέβαια δεν είναι η αποκατάσταση της νομιμότητας, αλλά ο περιορισμός της επιρροής του Ιράν στη χώρα, μέσω της ενίσχυσης των Χούτι πολιτικά και στρατιωτικά, και η ενίσχυση της Σαουδικής Αραβίας ως περιφερειακής δύναμης στην περιοχή.
Ενα μήνα μετά την έναρξη των συμμαχικών βομβαρδισμών, ο Μανσούρ Χάντι παραμένει στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, όπου έχει βρει καταφύγιο, το Αντεν κινδυνεύει να πέσει εξ ολοκλήρου στα χέρια των Χούτι και η Αλ Κάιντα βγαίνει σημαντικά ενισχυμένη, επεκτείνοντας τον έλεγχό της στα ανατολικά της χώρας. Η εξαιρετικά αβέβαιη έκβαση της στρατιωτικής επέμβασης φαίνεται ότι ανάγκασε τη Συμμαχία να ανακοινώσει την παύση των αεροπορικών επιθέσεων, με παρέμβαση πιθανότατα του Λευκού Οίκου, αφού οι βομβαρδισμοί εναντίον των Χούτι όχι μόνο δεν ενίσχυσαν τις πιστές στον Χάντι δυνάμεις στο έδαφος, αλλά άνοιξαν το δρόμο για την ανασύνταξη και την ενίσχυση της Αλ Κάιντα στην περιοχή.
Για άλλη μια φορά γίνεται φανερό ότι μόνο μια χερσαία επέμβαση και κατοχή μιας περιοχής έχει τη δυνατότητα να εκμηδενίσει στρατιωτικά τον αντίπαλο που εδρεύει εκεί. Οι Χούτι και οι σύμμαχοί τους είναι εμπειροπόλεμοι μαχητές και γνωρίζουν καλά τις περιοχές που δρουν. Μια χερσαία επέμβαση της Συμμαχίας πιθανότατα θα οδηγούσε σε ένα μακροχρόνιο πόλεμο φθοράς των ξένων εισβολέων, με κίνδυνο να προκαλέσει αλυσιδωτές εκρήξεις στην ευρύτερη περιοχή, λόγω τις εθνοτικής σύστασής της. Οπως μια εξέγερση των σιιτών στην πετρελαιοφόρα ανατολική επαρχία της Σαουδικής Αραβίας, που βρίσκονται ήδη σε κόντρα με τη μοναρχία της χώρας, η αναζωπύρωση του λαϊκού κινήματος των σιιτών στο Μπαχρέιν ή η παραπέρα αποσταθεροποίηση στην Αίγυπτο, η οποία αντιμετωπίζει ήδη σοβαρά προβλήματα στο εσωτερικό με τις σχεδόν καθημερινές επιθέσεις ενόπλων εναντίον μονάδων του αιγυπτιακού στρατού στο Σινά και αλλού.
Ο βομβαρδισμός από τα μαχητικά αεροσκάφη της Συμμαχίας αποκλειστικά θέσεων των Χούτι και των συμμάχων τους στο στρατό, τμήματα του οποίου διατηρούν δεσμούς με τον έκπτωτο δικτάτορα Αλί Αμπντουλάχ Σάλεχ, και το χάος που ακολούθησε αποτέλεσαν πρώτης τάξεως ευκαιρία για την Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο, τοπικό βραχίονα της Αλ Κάιντα, για να ανασυγκροτηθεί και να ενισχύσει τη θέση της στην περιοχή. Μέχρι τώρα, ομάδες ενόπλων της Αλ Κάιντα έχουν θέσει υπό τον έλεγχό τους μια στρατιωτική βάση, ένα αεροδρόμιο, ένα σταθμό μεταφόρτωσης πετρελαίου καθώς και στρατιωτικές αποθήκες γεμάτες με θωρακισμένα οχήματα και βαριά όπλα. Παράλληλα, επιτέθηκαν σε φυλακή κοντά στην πόλη Μουκάλα απελευθερώνοντας εκατοντάδες φυλακισμένα μέλη της. Η ανασύνταξη και ο επανεξοπλισμός της Αλ Κάιντα, ύστερα από τα σοβαρά πλήγματα που της είχαν προκαλέσει οι Χούτι, την επαναφέρει στην πολιτική σκακιέρα της Αραβικής Χερσονήσου.
Οι μάχες μεταξύ των Χούτι και των δυνάμεων που έχουν μείνει πιστές στον πρόεδρο της Υεμένης Μανσούρ Χάντι για τον έλεγχο του στρατηγικής σημασίας λιμανιού του Αντεν συνεχίζονται, με τους Χούτι να κερδίζουν συνεχώς έδαφος παρά του βομβαρδισμούς της Συμμαχίας.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του ειδησεογραφικού δικτύου Al Jazeera, υψηλόβαθμοι αμερικανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι είχαν διαφωνήσει με την επέμβαση της σαουδαραβικής συμμαχίας στην Υεμένη, γιατί εκτιμούσαν ότι μια τέτοια επέμβαση θα αποδυνάμωνε τους Χούτι και θα άνοιγε το δρόμο στον τοπικό βραχίονα της Αλ Κάιντα, όπως και έγινε. Παρολαυτά, ο Λευκός Οίκος έδωσε το πράσινο φως για τη στρατιωτική επέμβαση και έσπευσε να προσφέρει τη βοήθειά του, στέλνοντας πολεμικά πλοία για να ενισχύσουν τον θαλάσσιο αποκλεισμό που έχει επιβληθεί στην Υεμένη και δίνοντας πληροφορίες για πιθανούς στόχους. Να θυμίσουμε ότι η Σαουδική Αραβία και τα υπόλοιπα δυναστικά καθεστώτα του Περσικού Κόλπου, που συμμάχησαν εναντίον των Χούτι, είναι οι καλύτεροι πελάτες της αμερικάνικης πολεμικής βιομηχανίας, με παραγγελίες που φτάνουν τα δεκάδες δισ. δολάρια σε ετήσια βάση, αλλά και πιστοί σύμμαχοι των Αμερικανών στον πόλεμό τους εναντίον της «τρομοκρατίας».
Το κουτί της Πανδώρας άνοιξε για τα καλά στη Μέση Ανατολή κρύβοντας ενδεχομένως μεγάλες εκπλήξεις για τους Αμερικανούς και τους συμμάχους τους στην περιοχή. Ολες οι μέχρι τώρα εκτιμήσεις πάνω στις οποίες έχουν βασίσει την εξωτερική τους πολιτική έχουν ανατραπεί και έπεται συνέχεια.
