«Κοιτάξτε οποιαδήποτε κοινοβουλευτική χώρα: Η καθ’ αυτό “κρατική” δουλειά διεξάγεται πίσω από τα παρασκήνια και την κάνουν οι διευθύνσεις, τα γραφεία, τα επιτελεία. Στα κοινοβούλια απλώς φλυαρούν με τον ειδικό σκοπό να ξεγελούν τον “λαουτζίκο”» (Β.Ι. Λένιν – «Κράτος και επανάσταση»).
Και αφού θυμηθήκαμε αυτή την καταλυτική και επίκαιρη επισήμανση, καιρός να στραφούμε στα πολύ σοβαρά ζητήματα που ταλανίζουν την επικαιρότητα των μεσαιωνικών ημερών μας (ποιος σύριζας ρε;). Oπως οι συγγένειες και οι προφητείες, ξεκινώντας από τις πρώτες και τη συγκλονιστική αποκάλυψη ότι η Μαριώ (η θεσσαλονικιά ρεμπέτισσα ντε) είναι εγγονή του Παΐσιου. Πρόκειται για μια είδηση που ήρθε να ταράξει τον ρεμπέτικο κόσμο, παρ’ όλο που ό,τι και να συμβεί «σύρμα πάνω, σύρμα κάτω παίζει αυτός τον μπαγλαμά». Οσο για τις προφητείες (η στήλη τις λέει προφυτείες), εκεί τα πράγματα είναι ακόμη πιο συγκλονιστικά. Πρωταγωνιστής και πάλι ο εσχάτως αγιοποιηθείς Παΐσιος, που αποκάλυψε τα περί «sharp east» (σαρπ ιστ, κοφτερή ανατολή για τους γνωρίζοντες τη βαρβαρική, που δεν είναι παρά αναγραμματισμός του ονόματος «Τσίπρας»). Εδώ η στήλη εγείρει σοβαρές αντιρρήσεις, αφού -όπως πρώτοι παγκοσμίως είχαμε αποκαλύψει σε παρελθόν Κοντρόφυλλο- Τσίπρας δεν είναι άλλο από το cheap rush (φτηνή βιασύνη) ή cheap rash (φτηνό εξάνθημα). Η ιστορία θα δείξει ποιος έχει δίκιο… Οσο για τους αναγραμματισμούς, υπενθυμίζουμε ότι –και πάλι πρώτη παγκόσμια- η στήλη είχε καταθέσει πολλούς από αυτούς προ διετίας, συμβάλλοντας στην πολιτική θωράκιση των υποψιασμένων νοικοκυραίων (οι σύντροφοι γνωρίζουν). Σε μια κολοσσιαία έρευνα που πραγματοποιήσαμε ομού μετά άμισθου επιστημονικού συνεργάτη της στήλης, αποκαλύψαμε πολλά, όπως τροϊκανός γύπας των παγίων (Γιώργος Παπακωνσταντίνου), πράο ογκώδες λάθος (Θεόδωρος Πάγκαλος), σεξ Πλαστήρα (Αλέξης Τσίπρας), σα ταραμάς νήσων (Αντώνης Σαμαράς), ακάλεστη κουλ (Λούκα Κατσέλη) και διάφορα άλλα που οι πιστοί Κοντροαναγνώστες γνωρίζουν πλέον…
«Ξέρω ένα νέο που οι φίλοι του ηλίθιο τον νομίζουν / γιατί για πράγματα πολύ περίεργα μιλάει / κι όσες φορές πασχίζουνε να τόνε συμβουλεύσουν / κοιτά με περιφρόνηση και θλιβερά γελάει…» (Νίκος Καββαδίας).
Επειδή έχουμε χάσει επεισόδια της επικαιρότητας τελευταία (σέρνονται και ιώσεις, εκτός από «αριστερές» φαντασιώσεις), αναρωτιόμαστε τι ν’ απέγιναν η ΔημΑρ και ο faux της, ο Fo της, δηλαδή ο Φώτης. Εκείνος που δεν έχανε ευκαιρία να επαναλαμβάνει σαν ανιαρή δεκαοχτούρα ότι «η ΔημΑρ δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη», παρουσιάζοντάς την παράλληλα σαν «ισχυρό πόλο» την ώρα που περιδιάβαινε το σύμπαν των πολιτικών επιλογών ως Μάρκο Πόλο, στην αγωνιώδη προσπάθειά του να παραστήσει τον απολύτως απαραίτητο πώλο σταθερότητας και σοβαρής (κυβερνητικής ή άλλης) πωλητικής. Χρονοντούλαπο; Σκουπίδια; Κάτι άλλο; Δεκτή κάθε ενημέρωση, μην αφήνετε να μας τρώει η αγωνία. Εμείς ό,τι ξέρουμε σας το λέμε…
«Δεν υπάρχει στον κόσμο τίποτα πιο τρομακτικό σε βάρος αθώων ανθρώπων από ένα σχολείο. Από κάποια άποψη είναι πιο απάνθρωπο και από μια φυλακή. Στη φυλακή για παράδειγμα, δεν σε αναγκάζουν να διαβάσεις βιβλία που έχουν γράψει οι δεσμοφύλακες ή ο κυβερνήτης…» (George Bernard Shaw).
Ενας φίλος ήρθε από τα παλιά. Τον θυμάστε τον Γιάννη Ρουμπάτη; Για προσπαθήστε καλύτερα…
Από τον Μπαρούχ στον… Μπαρούφ Σπινόζα, οι ενδείξεις του νέου διαφωτισμού δεν είναι καθόλου διαφωτιστικές μέχρι στιγμής. Και δεν φαίνεται καθόλου εύκολη η έξοδος από τον μεσαίωνα, καθόλου βέβαιος ο ερχομός της αναγέννησης. Τα σκιάζουν όλα οι βαρούφες του Μπαρουφάκη, οι χουντικοί (του Χουντή), η πιθανότητα να τη βουτσίσαμε με τον Βούτση, το ερώτημα αν θα είναι ήσυχος ο Ησυχος, ακόμη κι αυτός ο ΣυΡιζΑ Α.Ε. (Ανεξάρτητοι Ελληνες, τι ανώνυμη εταιρία ρε;). Και για όσους θύμωσαν, Ξυδάκη.
κι αν ήταν Λένιν μια φορά, τώρα είναι Βαρουφάκης
που περπατάει και σείεται συθέμελα η Αθήνα
η Λόντρα και το Μόσχοβο, Παρίσιοι, Βρυξέλλες
και το Μπερλίν κλάνει μαλλί κι όλοι οι οχτροί λουφάζουν.
Κοκκινοσκουφίτσα
