♦ Πόσο φτηνιάρης μπορεί να είναι κάποιος που καθημερινά απασχολεί τη διεθνή επικαιρότητα με την επιστημοσύνη του; Ο λόγος για τον Νουριέλ Ρουμπινί, που κάπου μπερδεύτηκε με τον υπολογιστή του και ανέβασε φόρα παρτίδα στο Διαδίκτυο κείμενο το οποίο προοριζόταν για κάποιο φίλο του. Εγραφε: «Βέντζι, χάρηκα που σε είδα χτες το βράδυ. Βρίσκομαι στο Σικάγο τώρα για δουλειά. Απόψε είμαι ελεύθερος. Ξέρεις καυτές κοπέλες που είναι διαθέσιμες για δείπνο ή για ποτό; Ενημέρωσέ με». Αυτοί οι ελεεινοί γιάπηδες ακόμη και τον έρωτα τον αγοράζουν, γιατί δεν μπορούν ν’ αγαπήσουν παρά μόνο τον εαυτό τους.
♦ Οταν ο πρόεδρος των ξενοδόχων, του πιο επιθετικού-αντεργατικού τμήματος του κεφαλαίου που είναι επενδυμένο στην Ελλάδα, δηλώνει δημόσια ότι δε βλέπει πολλές διαφορές ανάμεσα στις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και τις θέσεις του ΣΕΤΕ, πώς θα πρέπει κανείς να ερμηνεύσει το φαινόμενο;
♦ «Ο Ρέντσι δεν κοιμάται τα βράδια, διότι βλέπει ότι η άνοδος των ελληνικών σπρεντ συμπαρασύρει τα ιταλικά». Την παπάρα εκστόμισε ο Μ. Χρυσοχοΐδης, ο οποίος είναι σίγουρος ότι δεν πολυκατανοεί τι ακριβώς σημαίνει σπρεντ επιτοκίου.
♦ Αλλη παπάρα, από τον «ταξιδευτή» (από τη ΝΔ στους ΑΝΕΛ και από εκεί πάλι στη ΝΔ) Κ. Μαρκόπουλο: «Η χώρα θέλει πρόεδρο της Δημοκρατίας με κύρος υψηλό. Αυτό θέλει 200+ ψήφους ή έστω 180. Πρόεδρος με 150 ή και 120 ύστερα από έκτακτες εκλογές δύσκολα μπορεί να παρεμβαίνει βάσει των εξουσιών του»! Βρείτε, ρε, κάτι πιο έξυπνο. Με 153 ψήφους εκλέχτηκε ο «εθνάρχης» σας Καραμανλής το 1990. Ο δε Παπούλιας, που εκλέχτηκε την πρώτη φορά με 279 και τη δεύτερη με 266, υπέγραψε και με τα δυο χέρια τα πάντα (ιδιαίτερα τις μνημονιακές πράξεις νομοθετικού περιεχομένου). Ειδικά ο Μαρκόπουλος «δεν δικαιούται για να ομιλεί», γιατί όσο ήταν στους ΑΝΕΛ καλούσε τον Παπούλια να μην υπογράψει, αλλά αυτός υπέγραφε. Και δεν του έφταιγαν οι ψήφοι που πήρε κατά την εκλογή του, που ξεπερνούσαν κατά πολύ το ανώτατο συνταγματικό όριο.
♦ «Είμαστε πρόθυμοι να θέσουμε στη διάθεση της Ελλάδας την προληπτική γραμμή πίστωσης. Αυτό όμως είναι το βήμα μετά την ολοκλήρωση αυτού του προγράμματος». Τον ακούσατε τον θείο Βόλφγκανγκ ή να κάνει και κακά του;
Μπουτάρης για Τσίπρα: «Αντί να κάθεται ήσυχος και να ετοιμάζει την κωλοτούμπα που θα την κάνει έτσι κι αλλιώς με τους ευρωπαίους, τους προκαλεί με τέτοιες δηλώσεις;»!
♦ «Είμαστε με την ιδιωτική πρωτοβουλία της δημιουργίας και του συνακόλουθου κέρδους, αλλά όχι της πειρατείας, του αέρα, της ρεμούλας και της αρπαχτής». Τάδε έφη Αλέξης Τσίπρας. Μήπως να μας έδιναν και μερικά παραδείγματα «δημιουργικών» καπιταλιστικών επιχειρήσεων, έτσι για να καταλάβουμε κι εμείς οι… παλαιομαρξιστές ποιοι ακριβώς είναι οι καπιταλιστές τους οποίους πρέπει να θεωρήσουμε εθνικό κεφάλαιο και να βαδίσουμε μαζί τους το δρόμο προς την κοινωνική απελευθέρωση;
