♦ Οι συναγωνιστές… ΚΥΠατζήδες
Με τόσα που έχουν δει τα μάτια μας, δεν μας προκάλεσε έκπληξη η συνάντηση του Τσίπρα με την Ομοσπονδία Εργαζομένων της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών! Πράκτορες, ρουφιάνοι, σκευωροί και λοιπές… δημοκρατικές δυνάμεις δικαιούνται μια θέση στη «μετα-μνημονιακή» Ελλάδα που οραματίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα λέγαμε ότι δικαιούνται εξέχουσα θέση, λόγω της φύσης της δουλειάς τους («προασπίζονται τα εθνικά συμφέροντα της χώρας», όπως δήλωσε ο Τσίπρας).
Ευτυχώς που υπάρχει και η τρισμέγιστη Βούλτεψη να λέει κάποιες αλήθειες. Μέσα στο πάθος της να χτυπήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, από τη μια μας θύμισε ότι οι ρουφιάνοι, πάκτορες και σία έχουν εκλογές και ο ΣΥΡΙΖΑ πάει να πάρει έδρες (έχει μπόλικους Πασόκους το ευαγές ίδρυμα της Κατεχάκη και η Βούλτεψη ξέρει πως είναι έτοιμοι ν’ αλλάξουν πολιτική στέγη) και από την άλλη μας είπε ποια είναι η πραγματική δουλειά που κάνουν οι ΚΥΠατζήδες: «Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να δούμε τον αντιεξουσιαστικό ΣΥΡΙΖΑ να καθοδηγεί την ΕΥΠ μεταξύ των κουκουλοφόρων». Ωστε τον «εσωτερικό εχθρό» αντιμετωπίζουν οι ΚΥΠατζήδες, όχι τον «εξωτερικό»…!!!
♦ Μούγκα με νόημα
Μια και πιάσαμε τα ρουφιανοπρακτορικά, να σημειώσουμε τη διαβεβαίωση της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ότι το κινητό του Σκουρλέτη δεν παρακολουθείται. Η απάντηση δεν φάνηκε να άρεσε στους συριζαίους, αλλά δεν είπαν και τίποτα, δεδομένου ότι τη διαβεβαίωση έδωσε προσωπικά ο περιβόητος Σφακιανάκης, αυτός που ο ίδιος ο Τσίπρας χαρακτήρισε πρότυπο της μπατσαρίας.
Για την υπόθεση της παρακολούθησης του κινητού του Στρατούλη, όμως, που αποκαλύφθηκε από συντάκτη της «Κόντρας», οι συριζαίοι εξακολουθούν να κάνουν κο-κο-κο. Στο «ανεπίσημο» ακούσαμε πρόσφατα από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ μια άλλη εκδοχή, αρκετά αληθοφανή, αλλά δεν την γράφουμε, γιατί δεν μπορούμε να την ελέγξουμε. Θα ξαναρωτήσουμε, λοιπόν, πρώτα τον Δ. Στρατούλη και μετά τον ΣΥΡΙΖΑ: Γιατί δεν την καταγγείλατε αυτή την καραμπινάτη παρακολούθηση; Μήπως την ψάξατε και έχετε λόγο να μην προχωρήσετε σε επίσημη καταγγελία; Τώρα που πιάσατε «κονέ» και με τους ΚΥΠατζήδες, σίγουρα κάτι παραπάνω μπορείτε να μάθετε (ή μήπως μάθατε, αλλά δεν σας βολεύει πολιτικά να το αποκαλύψετε;).
♦ Φιλολαϊκότερη!
Οπως καλά θυμόμαστε, ο Σαμαράς στη ΔΕΘ είπε πως η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης θα μειωθεί το 2015 κατά 30%. Γράψαμε τότε ότι προανήγγγειλε ένα νέο φόρο και τον παρουσίασε σαν μείωση. Γιατί σύμφωνα με το «πρόγραμμα» των μνημονίων, το χαράτσι που ονομάστηκε έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης τελειώνει το 2014 και τώρα πάνε να το κάνουν μόνιμο (έστω και με μείωση). Η πλάκα είναι πως η τρόικα μιλά για δημοσιονομικό κενό 2 δισ. ευρώ, χωρίς να λογαριάζει την έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης, η οποία τελειώνει το 2014. Η κυβέρνηση μιλάει για μικρότερο δημοσιονομικό κενό, επειδή έχει ήδη προεξοφλήσει τη μονιμοποίηση του συγκεκριμένου χαρατσιού. Λίγο ακόμα και κάποιοι θα λένε ότι η τρόικα είναι… φιλολαϊκότερη από την κυβέρνηση!
♦ Παραφυάδες…
Από το βήμα του Athos Palace της Χαλκιδικής, ο Μεϊμαράκης κάλεσε τα στελέχη και τα μέλη της ΝΔ «να βγουν ανοιχτά στον κόσμο, να μιλήσουν μαζί του, να σφίξουν το χέρι και να ξανακερδίσουν τους χαμένους ψηφοφόρους που ψήφισαν κάποιες παραφυάδες».
Μάθαμε έτσι, από τον Βαγγέλα, ότι η Χρυσή Αυγή είναι κάποια παραφυάδα της ΝΔ και όχι κάποιος κακοήθης όγκος στο σώμα της Δεξιάς.
♦ Νέος γύρος
Οχι μόνο δε φοβήθηκε τον Βενιζέλο (αυτόν πια δεν τον φοβάται κανένας) ο Χρυσοχοΐδης, αλλά βγήκε στο Mega και επανέλαβε την πρότασή του για συμφωνία-πακέτο των κομμάτων της συγκυβέρνησης με τον ΣΥΡΙΖΑ: να εκλεγεί συναινετικά πρόεδρος της Δημοκρατίας και να οριστούν εκλογές το Δεκέμβρη του 2015 ή το Γενάρη του 2016.
Η πρόταση, βέβαια, δεν έχει την παραμικρή πιθανότητα να συζητηθεί καν. Ακόμη και αν υποθέταμε ότι θα συμφωνούσαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δεν υπάρχει περίπτωση να συμφωνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το γνωρίζει ακόμη και ένας άνθρωπος του επιπέδου του Χρυσοχοΐδη. Ακριβώς, όμως, επειδή πρόκειται για τον Χρυσοχοΐδη, τον υπουργό του Γιωργάκη που βγήκε και δήλωσε δημόσια ότι ψήφισε το Μνημόνιο χωρίς να το έχει διαβάσει, μπορούμε να φανταστούμε ότι θεωρεί αυτή την πρόταση σαν τεράστιο επικοινωνιακό πύραυλο, που θα τον βγάλει στον αφρό της επικαιρότητας.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, λίγο πριν το συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης, στο ΠΑΣΟΚ θα ξαναγίνουν μαλλιά κουβάρια.
♦ Προσωπική υπόθεση
Μια συνέντευξη-πορτρέτο στους New York Times απαιτεί πολλή δουλειά στις δημόσιες σχέσεις. Και χρήμα, φυσικά, γιατί δημόσιες σχέσεις αυτού του επιπέδου χωρίς χρήμα δε γίνονται. Οι φιλοδοξίες της Δούρου δεν κρύβονται, οπότε η συνέντευξη στους ΝΥΤ εμάς τουλάχιστον δεν μας εξέπληξε. Ούτε μας εξέπληξε ο βορβορώδης λαϊκισμός της κυρίας. Ξεχωρίσαμε, όμως, ένα σημείο. Είπε ότι η παραίτησή της από το βουλευτικό της αξίωμα προκειμένου να πάρει μέρος στις περιφερειακές εκλογές της στέρησε το βουλευτικό μισθό της για εφτά μήνες, με αποτέλεσμα να μείνει ρέστη, να μην μπορεί να πληρώνει τους υπαλλήλους της και να της αγοράζει τσιγάρα η μητέρα της! Δηλαδή, η υπόθεση της διεκδίκησης της Περιφέρειας Αττικής ήταν μια προσωπική της υπόθεση και όχι υπόθεση του κόμματός της!
♦ Μαχαιρώματα
Εντάξει, η δήλωση ότι η ΔΗΜΑΡ «θα σταθεί στα πόδια της, όχι γιατί το λέει η ίδια, αλλά γιατί η πολιτική ζωή του τόπου έχει ανάγκη μια αριστερή δύναμη, που θα βάλει με υπευθυνότητα, μέτρο και αποφασιστικότητα τη σφραγίδα της στην πολιτική αλλαγή», που έκανε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΔΗΜΑΡ Χρ. Μαχαίρας, μιλώντας στον «Βήμα FM», μόνο γέλια προκάλεσε. Ουδείς μπήκε στον κόπο να τη σχολιάσει. Σχολιάστηκε, όμως, η δήλωσή του κατά της Ρεπούση, στην οποία παρέδωσε μαθήματα κομματικότητας: «οι απόψεις συζητιούνται στο συνέδριο κι όχι στα τηλεπαράθυρα». Υπάλληλος του Κουβέλη (και όχι της ΔΗΜΑΡ) είναι ο Μαχαίρας, γι’ αυτό και η δήλωσή του ακούστηκε ως αποδοκιμασία του Κουβέλη προς την Ρεπούση και ως επιβεβαίωση του ότι οι εναπομείναντες στη ΔΗΜΑΡ, μετά την αποχώρηση των Λυκουδικών, είναι διχασμένοι. Οι περί τον Κουβέλη θέλουν την «αυτόνομη» πορεία (μπας και ο κυρ-Φώτης καταφέρει να προβληθεί ως η μοναδική λύση των Σαμαροβενιζέλων για την προεδρία της Δημοκρατίας ή έστω να δεσμεύσουν τον ΣΥΡΙΖΑ για μετά τις εκλογές), ενώ άλλοι, μεταξύ των οποίων και η Ρεπούση, θέλουν «εδώ και τώρα» προσέγγιση (επί της ουσίας, προσχώρηση) του ΣΥΡΙΖΑ, για να εξασφαλίσουν το κοινοβουλευτικό τους μέλλον.
Η Ρεπούση, πάντως, δεν τσίμπησε στην πρόκληση Μαχαίρα και απάντησε ήρεμα ότι δε δέχεται «μαθήματα κομματικής δεοντολογίας», διότι «περίμενα υπομονετικά το συνέδριο του κόμματος, διατύπωσα με σαφήνεια την άποψή μου στην προσυνεδριακή συνδιάσκεψη του Πειραιά στην οποία ανήκω και μετά δέχθηκα να μιλήσω για την πρότασή μου δημόσια».
♦ Γιαλαντζί αντάρτικο
«Ολοι όσοι μιλούν σήμερα για "γερμανική Ευρώπη", ηθελημένα ή αθέλητα προσφέρουν συγχωροχάρτι στην εγχώρια οικονομική ολιγαρχία που έφερε την κοινωνική πλειοψηφία μέχρι εδώ. Η σύγκρουση είναι πρώτα απ’ όλα στο εσωτερικό κάθε χώρας και αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουν οι εργαζόμενοι το συντομότερο». Τα παραπάνω θα μπορούσαν να έχουν γραφεί στο «Ριζοσπάστη» ή να τα εκφωνήσει κάποιο στέλεχος του Περισσού, όμως γράφτηκαν από το στέλεχος του οικονομικού επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Μηλιό (Τα Νέα, 23.9.14). Τα βέλη κατευθύνονται προς τον ίδιο τον Τσίπρα, που όπου βρεθεί κι όπου σταθεί μιλά για «μερκελιστές», «γερμανική Ευρώπη» και τα παρόμοια, ενώ δεν έχει πει ποτέ κουβέντα ενάντια στην ελληνική αστική τάξη, την οποία εμφανίζει ως πληττόμενη και υποφέρουσα από την πολιτική του «μερκελικού» Σαμαρά (βλέπε και συναντήσεις του με τον ΣΕΒ).
Αποφάσισε ο Μηλιός να κάνει εσωκομματικό αντάρτικο; Δε νομίζουμε. Δεν τον είδαμε να διαφωνεί με το πρόγραμμα που εξήγγειλε ο Τσίπρας από τη Θεσσαλονίκη. Αντίθετα, τον είδαμε να προτείνει πρώτος το «θάψιμο» του χρέους, που ο Δραγασάκης μετονόμασε σε «απόσυρση», προκαλώντας το γνωστό θόρυβο. Απλά, ο Μηλιός είναι λίγο παραπεταμένος σε σχέση με τους Δραγασάκη, Σταθάκη, Τσακαλώτο. Γι’ αυτό και ρίχνει γέφυρες σ’ ένα κομμάτι των «συνιστωσών», σε μια προσπάθεια να εκλεγεί τουλάχιστον βουλευτής.
♦ Πιστά σκυλιά
Ουδεμία έκπληξη μας προκάλεσε η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, σύμφωνα με την οποία το πετσόκομμα των εφάπαξ των δημόσιων υπάλληλων είναι συνταγματικώς εντάξει. Για εργαζόμενους μιλάμε, όχι για δικαστές, μπάτσους ή καραβανάδες. Οπότε, μια ακόμη επικύρωση της μνημονιακής βαρβαρότητας ήταν απαραίτητη, προκειμένου το ΣτΕ να διασκεδάσει τα δυσμενή σχόλια που ακούστηκαν από τον αστικό κόσμο, μετά τις αποφάσεις για κατάργηση των περικοπών σε μπάτσους και καραβανάδες, ότι παρεμβαίνει στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Με την απόφαση αυτή το ΣτΕ βροντοφώναξε και πάλι ότι παραμένει πιστό σκυλί του «δικαίου του μονάρχη».
♦ Παράνομα;
«Θα επουλώσουμε τις πληγές και τις αδικίες του Μνημονίου. Ο κάθε ένας που παράνομα απολύθηκε θα κερδίσει ξανά την εργασία του», δήλωσε ο Τσίπρας στους Financial Times. Τι θα πει «παράνομα»; Οι 15.000 εργαζόμενοι στο δημόσιο, που απολύθηκαν και θα απολυθούν μέχρι το τέλος του 2014, απολύονται με βάση νόμο που ψηφίστηκε από τη Βουλή. Θα τους πάρει πίσω στη δουλειά ο ΣΥΡΙΖΑ ή όχι; Απαιτούνται καθαρές κουβέντες, όχι παιχνιδάκια με τις λέξεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τώρα κάνει το δεύτερο.
Η απόφαση για απόλυση 15.000 εργαζόμενων ήταν μια πολιτική απόφαση, η οποία ντύθηκε με το μανδύα της νομιμότητας. Η απόφαση για επαναπρόσληψή τους μπορεί να είναι επίσης μια πολιτική απόφαση, η οποία θα ντυθεί με το μανδύα της νομιμότητας, από μια διαφορετική κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
