Ανομολόγητος έρωτας για τον Ματέο Ρέντσι από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μιλώντας σε κοινό τραπεζιτών, καπιταλιστών και αστών πολιτικών, στο συνέδριο του Economist, ο Αλέξης Τσίπρας είπε από την αρχή πως «το αίτημα για την άμεση διευκόλυνση των προϋποθέσεων για την ανάπτυξη διατυπώνεται πλέον ανοιχτά από τις προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις, αλλά και από κυβερνήσεις του ευρωπαϊκού Νότου», εννοώντας προφανώς τον Ρέντσι (γιατί άλλη κυβέρνηση δεν έχει θέσει το περιβόητο ζήτημα της «ευελιξίας» ως προς την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας). Εξειδικεύοντας, δε, τα αιτήματα των κυβερνήσεων, αναφέρθηκε στο αίτημα «για ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα επενδύσεων», το οποίο χαρακτήρισε «μια παραλλαγή της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για ένα "ευρωπαϊκό NewDeal"»!
Γνωρίζουμε, βέβαια, ότι ο Ρέντσι κάθε άλλο παρά αντιτίθεται στην κυρίαρχη ευρωπαϊκή γραμμή. Προέβαλε κάποια αιτήματα για λογαριασμό της ιμπεριαλιστικής Ιταλίας και μόνο, συναντήθηκε με την Μέρκελ και τον Ολάντ, τα συμφώνησαν και η Ιταλία πήρε μέρος και στη συμφωνία-πακέτο για το μοίρασμα των πόστων στα ευρωενωσίτικα όργανα (Γιούνκερ, Σουλτς και σία).
Μετά την έμμεση αναφορά στον Ρέντσι, ο Τσίπρας θεώρησε σκόπιμο να αναφερθεί στον Χανς-Βέρνερ Ζιν, νεοφιλελεύθερο γερμανό οικονομολόγο και σύμβουλο της Μέρκελ, ο οποίος σε συνέντευξή του στο Bloomberg «πρότεινε "Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για το Χρέος", ώστε να συμφωνηθεί η μερική διαγραφή του δημόσιου χρέους των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου και έτσι να ενισχυθεί η προοπτική της ανάπτυξης», ταυτιζόμενος και αυτός… με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και εκεί ο Τσίπρας πέταξε τη ρουκέτα: «Η πρόταση αυτή (σ.σ. του ΣΥΡΙΖΑ) έτυχε –όχι πάντα γιατί θέλω να είμαι ειλικρινής, αλλά τις περισσότερες φορές– θετικής αποδοχής. Μόνον στο εσωτερικό της χώρας κάποιοι, κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, προσπαθούν να τη λοιδορήσουν, ως δήθεν "μπαταχτσίδικη" και εξωπραγματική»! Αρα, αποδεκτός από την ΕΕ είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και όχι η συγκυβέρνηση!
Και η περιδιάβαση στους κυρίαρχους κύκλους της ΕΕ, που συμφωνούν με τον ΣΥΡΙΖΑ (!), έκλεισε με αναφορά στον γαλλικό «Κύκλο των Οικονομολόγων» που «λειτουργεί ως η δεξαμενή σκέψης των πιο επιφανών οικονομολόγων του κατεστημένου» και ο οποίος «στην ετήσια συνάντησή του στις αρχές Ιουλίου, με τη συμμετοχή της Κριστίν Λαγκάρντ και του υπουργού Οικονομίας Αρνό Μοντεμπούρ, εξέφρασε την ανησυχία του για τη βραδεία και άνιση ανάκαμψη στην Ευρώπη» και «επεσήμανε ότι επείγει ένα ευρωπαϊκό σχέδιο, δισεκατομμυρίων ευρώ, για δημόσιες επενδύσεις στις υποδομές και τους τομείς με αναπτυξιακή δυναμική, όπως είναι η ενέργεια, το περιβάλλον και η τεχνολογία».
Ολ’ αυτά, λοιπόν, ο Ρέντσι, ο Ζιν, η Λαγκάρντ, ο Μοντεμπούρ και οι γάλλοι οικονομολόγοι, αποδεικνύουν «για μία ακόμα φορά, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, με τις ρεαλιστικές και τεκμηριωμένες θέσεις του, δεν είναι έξω από την πραγματικότητα και τον προβληματισμό που λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη. Αντιθέτως πολύ έγκαιρα εισήγαγε αυτόν τον προβληματισμό. Και γι’ αυτό μπορεί να εγγυηθεί ως η επόμενη κυβέρνηση την πολιτικά ισότιμη συμμετοχή της Ελλάδας στις ευρωπαϊκές διεργασίες»!
Οπως βλέπουμε, η προσαρμογή του ΣΥΡΙΖΑ στα καθήκοντα μιας αυριανής κυβέρνησης γίνεται πλέον με γρήγορους ρυθμούς. Ειδικά όταν ο πρόεδρός του βρίσκεται ενώπιον αστικού ακροατήριου και όχι στο βήμα της Βουλής ή κάποιας λαϊκής συγκέντρωσης.
