Οι ανώτατοι δικαστές του Αρείου Πάγου προσπάθησαν αρχικά να πετάξουν στην κυβέρνηση το μπαλάκι της επαναπρόσληψης των απολυμένων καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών. Απέρριψαν την αίτηση για έκδοση προσωρινής διαταγής, λέγοντας εμμέσως στον Στουρνάρα πως καλό θα ήταν να σβήσει αυτή την εστία έντασης, που κάνει κακό στην ίδια την κυβέρνηση, αφού οι καθαρίστριες έγιναν συμπαθείς σε όλο τον ελληνικό λαό.
Οταν όμως η κυβέρνηση δεν έκανε πίσω και έθεσε ζήτημα σταθερότητας της πολιτικής διαθεσιμοτήτων-απολύσεων, ξαναπετώντας το μπαλάκι στους ανώτατους δικαστές, ο Αρειος Πάγος έκανε το καθήκον του ως μαντρόσκυλο του συστήματος. Εκανε δεκτή την αίτηση αναστολής της πρωτόδικης δικαστικής απόφασης, που υπέβαλε το υπουργείο Οικονομικών. Ετσι, το υπουργείο δεν είναι υποχρεωμένο να εφαρμόσει το σκέλος που κάνει την απόφαση άμεσα εκτελεστή και να προσλάβει τις καθαρίστριες μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση.
Επρεπε να το περιμένουμε. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση έθεσε στον Αρειο Πάγο το δίλημμα «ή με το σύστημα ή με τους εργαζόμενους», ο Αρειος Πάγος θα απαντούσε «με το σύστημα». Γι’ αυτό και δεν πρέπει να επικρατήσει απογοήτευση. Οι πολιτικοί απατεώνες που εναποθέτουν τις τύχες των εργατικών υποθέσεων στην αστική δικαιοσύνη (η οποία μόνο επικουρικά μπορεί να χρησιμοποιείται) θα το βουλώσουν για λίγο. Στη σιωπή που θα δημιουργηθεί πρέπει ν’ ακουστεί το σύνθημα που για μια φορά ακόμη δικαιώθηκε: νόμος είναι το δίκιο του εργάτη!
