Στο χάος του εμφυλίου βυθίζεται η Λιβύη, μετά τις επιθέσεις μονάδων του τακτικού στρατού, με υποστήριξη ελικοπτέρων και πυροβολικού, στο στρατόπεδο της ισλαμιστικής Ανσάρ Αλ Σαρία στη Βεγγάζη, την Παρασκευή 16 Μάη, αλλά και την επίθεση ενόπλων στο κτίριο του κοινοβουλίου, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης, την Κυριακή 18 Μάη. Οι στρατιωτικές μονάδες που επιτέθηκαν εναντίον των ισλαμιστών στη Βεγγάζη ελέγχονται από τον απόστρατο στρατηγό Χαλίφα Χαφτάρ. Γύρω από τον Χαφτάρ συσπειρώνονται κάποιες από τις μεγαλύτερες μιλίτσιες της χώρας, όπως αυτή της πόλης Ζιντάν, καθώς και οι δύο μεγαλύτερες και πιο καλά εξοπλισμένες της πρωτεύουσας Τρίπολης. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, οι ένοπλοι που επιτέθηκαν στο κοινοβούλιο έφεραν τα διακριτικά των μιλιτσιών της Ζιντάν. Στόχος του Χαφτάρ, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου του, είναι η εκδίωξη των ισλαμιστών από τη χώρα, η διάλυση του κοινοβουλίου, στο οποίο κυριαρχούν οι ισλαμιστές, και η διενέργεια εθνικών εκλογών για την ανάδειξη νέου. Μέχρι τότε, τα καθήκοντα της βουλής θα αναλάβει η συντακτική συνέλευση, στην οποία οι ισλαμιστές δεν έχουν δύναμη.
Η κυβέρνηση κατηγορεί τον Χαφτάρ ότι σχεδιάζει πραξικόπημα, αλλά δεν σηκώνει παραπέρα του τόνους, ενώ ο εθνικός στρατός, που παραμένει υπό τον έλεγχό της, δεν αναλαμβάνει δράση ενάντια στον Χαφτάρ ή τους ισλαμιστές. Ο ίδιος ο Χαφτάρ αρνείται ότι σχεδιάζει πραξικόπημα. Παρά το γεγονός ότι ο Χαφτάρ και η κυβέρνηση ανακοίνωσαν τη διάλυση της βουλής, η βουλή το αρνήθηκε, ενώ ο πρόεδρός της κάλεσε μιλίτσιες ισλαμιστών να προστατέψουν την πόλη και το κοινοβούλιο, το οποίο θα συνεδρίαζε εκ νέου την Τρίτη. Ετσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση αυτή τη στιγμή υπάρχουν δυο αντίπαλα στρατόπεδα, η σύγκρουση των οποίων φαίνεται αναπόφευκτη. Από τη μια ο Χαφτάρ, ο οποίος εκτός από τις μιλίτσιες και τις στρατιωτικές μονάδες που διοικεί ο ίδιος έχει και τη δηλωμένη υποστήριξη διοικητών μονάδων της πολεμικής αεροπορίας αλλά και ειδικών δυνάμεων, και από την άλλη οι ισλαμιστές, των οποίων η εκδίωξη από τη Λιβύη δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, καθώς έχουν αυξήσει την επιρροή τους σημαντικά στη χώρα και έχουν στην κατοχή τους ισχυρά όπλα από το λεηλατημένο οπλοστάσιο του Καντάφι, ενώ κάποιες από τις πιο ισχυρές μιλίτσιες της χώρας, όπως αυτή της πόλης Μισράτα, είναι στο πλευρό τους.
Ο Χαφτάρ διατηρεί από παλιά στενές διασυνδέσεις με τους Αμερικάνους, ενώ μέχρι την έναρξη του πολέμου και την άφιξή του στη Λιβύη ζούσε στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Είχε βοηθήσει τον Καντάφι να πάρει την εξουσία το 1969, με το κίνημα ενάντια στο βασιλιά Ιντρίς. Τη δεκαετία του '80 ηγήθηκε των λιβυκών δυνάμεων που εισέβαλαν στο γειτονικό Τσαντ, όπου μετά τη συντριβή τους από το στρατό του Τσαντ πιάστηκε αιχμάλωτος. Εκεί ήταν που τον προσέγγισαν οι Αμερικάνοι, τοποθετώντας τον επικεφαλής μιας δύναμης που θα εισέβαλε στη Λιβύη και θα ανέτρεπε τον Καντάφι. Μετά την αποτυχία αυτής της προσπάθειας, ο Χαφτάρ διέφυγε στις ΗΠΑ, όπου έζησε για 20 χρόνια, μέχρι την έναρξη της ανταρσίας στη Βεγγάζη και τη νατοϊκή επίθεση στη Λιβύη, οπότε επέστρεψε στη Λιβύη, προφανώς κατ’ εντολή των Αμερικάνων.
Είναι φανερό ότι πίσω από τη στρατιωτική επιχείρηση του Χαφτάρ εναντίον των ισλαμιστών βρίσκεται ο Λευκός Οίκος. Η κίνηση αυτή βγάζει τους Αμερικάνους από τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκονται μετά την καταστροφή του προξενείου τους στη Βεγγάζη και το φόνο του αμερικάνου πρέσβη και των συμβούλων του, το Σεπτέμβρη του 2012. Καθώς οι ίδιοι δεν μπορούν να εισβάλουν στη χώρα, η προσπάθεια του Χαφτάρ να εξοντώσει τους ισλαμιστές βγάζει το φίδι από τη τρύπα γι’ αυτούς και πιθανόν να ανακόψει έστω και προσωρινά την επιρροή των ισλαμιστών στη χώρα, αλλά και συνολικά στη βόρεια Αφρική, η παρουσία των οποίων αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την υλοποίηση των σχεδίων των Αμερικάνων στην περιοχή μέσω της AFRICOM.
