♦ Nαζί εγκληματίες
Παρακολουθώντας κανείς τα ελληνικά ΜΜΕ δε σχημάτιζε καμιά καθαρή εικόνα για το ποιοι ήταν αυτοί που πηδούσαν από τα παράθυρα του φλεγόμενου κτιρίου των συνδικάτων στην Οδησσό και ποιοι ήταν αυτοί που τους περίμεναν στο έδαφος για να τους αποτελειώσουν με ρόπαλα. Δεν σχημάτιζε καθαρή εικόνα ότι στο κτίριο των συνδικάτων αποκλείστηκαν άνθρωποι ρωσικής καταγωγής, ότι το κτίριο παραδόθηκε στις φλόγες από τους ναζί του ουκρανικού «Δεξιού Τομέα» και ότι μέλη αυτής της συμμορίας, με πλήρη κρατική κάλυψη, αποτελείωναν όσους πηδούσαν απελπισμένοι από τα παράθυρα. Τουλάχιστον 46 είναι οι νεκροί αυτού του αποτρόπαιου εγκλήματος. Αν τα πράγματα είχαν γίνει ανάποδα, αν οι δολοφόνοι ήταν Ρώσοι και οι δολοφονημένοι Ουκρανοί, μπορούμε να φανταστούμε τι θα είχε γίνει. Ομως, η «ευαίσθητη» Δύση κατάπιε αμάσητο και αυτό το έγκλημα. Βλέπετε, οι ναζί πογκρομιστές του «Δεξιού Τομέα» και οι ναζί της κυβέρνησης Γιάτσενιουκ, είναι οι σύμμαχοι της Δύσης στον άγριο ανταγωνισμό με τη Ρωσία για το ποια πλευρά θα εντάξει την Ουκρανία στη σφαίρα επιρροής της.
♦ Αστική μόδα
Πώς να αισθάνθηκε, άραγε, ο Μ. Γλέζος, ακούγοντας τον Τσίπρα να δηλώνει (στη συνέντευξή του στον Alpha) ότι δε θέλει να γεράσει στην πολιτική, ότι έχει καταβάλει προσωπικό κόστος αναλαμβάνοντας νέος την ηγεσία του ΣΥΝ και μετά του ΣΥΡΙΖΑ και ότι «όποιος νωρίς αρχίζει, νωρίς τελειώνει»;
Πώς να αισθάνθηκαν όσα μέλη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έχουν έστω και μικρή σχέση με την παράδοση του κομμουνιστικού κινήματος και της αριστεράς, η οποία ποτέ δεν έκανε διάκριση ανάμεσα σε νέους και ηλικιωμένους, ούτε χρησιμοποιούσε ηλικιακά κριτήρια για την αξιοποίηση των στελεχών, για την είσοδό τους και την έξοδό τους από το οργανωμένο κίνημα, με την τελευταία να ταυτίζεται με την ολοκλήρωση του βιολογικού τους κύκλου;
Ακόμα και σ’ αυτό το θέμα ο Τσίπρας μιλάει με όρους αστικής μόδας. Τα τελευταία χρόνια είναι της μόδας η συζήτηση περί θητείας των πολιτικών στελεχών και τα τσιπράκια δε διστάζουν να το υιοθετήσουν και αυτό.
♦ Σχεδιασμοί
Ηταν τόσο απλό, αλλά τους πήρε δυο βδομάδες να το σκεφτούν. Διάβαζαν και άκουγαν τους σχολιαστές του φιλοκυβερνητικού Τύπου να στηλιτεύουν τον Τσίπρα που δεν πήγε στα «ντιμπέιτ» με τον Γιούνκερ, τον Σουλτς και τους άλλους δύο και δεν σκέφτηκαν ότι το απλούστερο θα ήταν να προκαλέσουν τον Σαμαρά για ντιμπέιτ με τον Τσίπρα. Το έκαναν, η ΝΔ αρνήθηκε, το θέμα αρχικά υποβαθμίστηκε και μετά θάφτηκε από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, μαζί του όμως θάφτηκαν και τα δηλητηριώδη σχόλια για τη μη παρουσία του Τσίπρα στα ευρωπαϊκά «ντιμπέιτ».
Βέβαια, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν καθαρά στη λογική της δικομματικής κοκορομαχίας: δύο «ντιμπέιτ» Σαμαρά-Τσίπρα (οι δυο τους σε… μονομαχία) και ένα με τη συμμετοχή και των άλλων πολιτικών αρχηγών. Ο Σαμαράς, όμως, δεν του κάνει τη χάρη. Ο προεκλογικός σχεδιασμός του Σαμαρά είναι διαφορετικός. Θα εμφανιστεί μόνο στο τέλος, θα κάνει στοχευμένες ομιλίες και παρεμβάσεις, θα πλασαριστεί σαν η ήρεμη δύναμη, ο έμπειρος πολιτικός που στέκεται υπεράνω των προεκλογικών αντιπαραθέσεων, γιατί ασχολείται με το σχεδιασμό του μέλλοντος της χώρας, την οποία έχει ήδη σώσει.
♦ Καπιταλιστές… θεσμικοί
«Απευθύνθηκα στους θεσμικούς παράγοντες. Στην κυβέρνηση, στον ΟΛΠ, στην Ενωση Εφοπλιστών, σε θεσμικούς επιχειρηματίες κ.ά.». Mixaloliakos speaking. Οχι ο χρυσαυγίτης, ο άλλος, ο νεοδημοκράτης, που διεκδικεί για δεύτερη φορά τη δημαρχία του Πειραιά. Προφανώς, δεν γνωρίζει τι σημαίνει η λέξη «θεσμικός», αλλιώς δε θα τη χρησιμοποιούσε για την Ενωση Εφοπλιστών και διάφορους καπιταλιστές. Με την άγνοιά του, όμως, είπε μια αλήθεια, που οι υπόλοιποι αστοί πολιτικοί κρύβουν: οι καπιταλιστές και οι ενώσεις τους είναι θεσμοί!
♦ Κατάντια
«Ο Σταύρος Θεοδωράκης δεν είναι όπως τον παριστάνουν, ένας δημοσιογράφος. Είναι ένας κοινωνικός αναλυτής. Οταν τον γνώρισα, αισθάνθηκα το ρίγος του ανθρώπου που μου έλειπε από δίπλα. Και σήμερα, όπως τον είδατε, αποκτά τη λάμψη του ηγέτη». Τα παραπάνω αηδιαστικά λόγια δεν εκφωνήθηκαν από κάποιο από τα συνήθη λιβανιστήρια των αστικών ΜΜΕ. Ειπώθηκαν από τον καθηγητή και συγγραφέα Γιώργο Γραμματικάκη. Μιλάμε για την απόλυτη κατάντια ενός διανοούμενου που εκτός από αστός (τέτοιος ήταν πάντοτε) ξέπεσε και στο επίπεδο του φτηνιάρη κόλακα, επιβεβαιώνοντας τον Βάρναλη.
♦ Να τον χαίρονται
Συνεπής στο αντιφασιστικό ερευνητικό και συγγραφικό του έργο ο Δ. Ψαρράς δεν χαρίστηκε στον τελευταίο υποψήφιο ευρωβουλευτή που ανακοίνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Εγραψε (ΕφΣυν, 2.5.14) για τον Ηλία Νικολόπουλο ότι είναι εκείνος που βγαίνει σε όλα τα κανάλια που φιλοξενούν χρυσαυγίτες για να καταγγείλει ως αντισυνταγματικές τις διώξεις τους και να τις αποδώσει σε «πολιτική σκοπιμότητα». Θύμισε, επίσης, ότι ο Νικολόπουλος, όταν είχε κατέβει ως υποψήφιος υπερνομάρχης Αττικής, είχε ως υποψήφιο νομάρχη τον Επαμεινώνδα Πανά, ο οποίος σήμερα ασχολείται με τις δημοσκοπήσεις που απογειώνουν τους νεοναζί. Ο Πανάς, όπως αποκαλύπτει ο Δ. Ψαρράς, πέρασε στο ΔΗΚΚΙ από την ΠΟΛΑ του Σαμαρά, αλλά τη δεκαετία του ‘80 ήταν στέλεχος του εθνικοσοσιαλιστικού ΕΝΕΚ και αρθρογράφος στο έντυπό του «Νέα Θέσις».
Δεν τα ξέρει όλ’ αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ; Είμαστε σίγουροι πως ο Ψαρράς φρόντισε να ενημερωθεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή όμως προτίμησε τον Νικολόπουλο, προσβλέποντας στις ίδιες εθνικιστικές ψήφους που επεδίωκε με τις ατυχήσασες υποψηφιότητες Καρυπίδη-Σαμπιχά και με την ακόμη εν ισχύει υποψηφιότητα Σπύρου στο Νότιο Αιγαίο.
♦ Γλείφτες
Φίλες μας περιέγραψαν την εμπειρία από την παρουσία τους σ’ ένα γάμο. Γόνος συγγενικού τους προσώπου νυμφεύτηκε με γόνο παλαιού, αλλά όχι και τόσο υψηλόβαθμου στελέχους του Συγκροτήματος Ψυχάρη (πρώην Λαμπράκη). Αν η παρουσία του Ψυχάρη και του υιού του δεν ξένισε, οι καλεσμένοι στο γάμο έμειναν έκπληκτοι όταν άρχισαν να μετρούν πολιτικές παρουσίες: ο ίδιος ο Σαμαράς, ο Αβραμόπουλος, ο Απ. Κακλαμάνης, ο Κουτρουμάνης, ο Λοβέρδος και μια σειρά άλλοι πολιτικοί πρώτης γραμμής έδωσαν το «παρών» στην εκκλησιά, γλείφοντας ένα μεσαίο στέλεχος του Συγκροτήματος. Σκεφθείτε να παντρευόταν ο γιος του Ψυχάρη τι κοσμοσυρροή θα επικρατούσε.
♦ Απροκάλυπτα
Και μια που καταπιαστήκαμε με το παντοδύναμο Συγκρότημα, να μην παραλείψουμε να εκφράσουμε την οργή μας για τη νέα προκλητική ρύθμιση, η οποία κατατέθηκε ως τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης. Αφού το κράτος ανέλαβε τα χρέη του Μεγάρου, τώρα προβλέπεται ότι απαλλάσσεται από την υποχρέωση να προσκομίζει αποδεικτικά φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας για όλες τις συναλλαγές του!
♦ Υβρις
«Μην πέφτεις στην παγίδα του καναπέ. Αυτό θέλει το σύστημα. Μην πέφτεις στην παγίδα της αποχής. Αυτό θέλει το σύστημα». Είπε και άλλες παπαριές στη συνέχεια ο Τσίπρας, αλλά περιοριζόμαστε σ’ αυτά. Στην ταύτιση της αποχής με τον καναπέ. Ενώ αν κάποιος σηκωθεί από τον καναπέ, πάει και ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ και μετά γυρίσει κι αράξει πάλι, δε θα υπάρχει κανένα πρόβλημα. Σε κάθε περίπτωση, αυτή η προσέγγιση, που θα την προωθούν με όλο και μεγαλύτερη έμφαση οι ΣΥΡΙΖΑίοι όσο θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές, αποτελεί προσβολή για όλους όσοι βρισκόμαστε σταθερά στο δρόμο, αλλά δεν πρόκειται να δελεαστούμε από τη λογική του μικρότερου κακού για να ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ, ούτε θα νομιμοποιήσουμε το στημένο πολιτικό παιχνίδι των εκλογών.
♦ Τα μεγάλα μέσα
Ο Μαρινάκης έβαλε τα μεγάλα μέσα. Επιστράτευσε τον Ερασιτέχνη Ολυμπιακό για να εξαπολύσει μια σκληρή επίθεση στον Μιχαλολιάκο, κατηγορώντας τον ως προστάτη και φίλο των Μελισσανίδη-Αλαφούζου και εχθρό του Ολυμπιακού (παραθέτει σειρά αρνήσεων του Μιχαλολιάκου σε αιτήματα του Ερασιτέχνη). Η μακροσκελής ανακοίνωση καταλήγει με ανοιχτό κάλεσμα υπερψήφισης του συνδυασμού Μώραλη. Πώς απάντησε ο Μιχαλολιάκος; Με μια αμήχανη ανακοίνωση στην οποία δοξάζει και ξαναδοξάζει τον Ολυμπιακό και καταγγέλλει «προσωπικά παιχνίδια και συμφέροντα» και προσπάθεια διχασμού των φιλάθλων του Ολυμπιακού. Κυριακή κοντή γιορτή και θα μάθουμε το αποτέλεσμα της σκληρής κόντρας.
♦ Υποκριτές
Αν στη θέση του Κορτζίδη ήταν ο Καμίνης, ο Μιχαλολιάκος, ο Μπουτάρης ή οποιοσδήποτε άλλος από τους εκλεκτούς των κομμάτων της συγκυβέρνησης, θα είχε γίνει τόσος ντόρος για το παράνομο λούνα-παρκ, θα είχε κινηθεί με τέτοια ταχύτητα ο ελεγκτικός μηχανισμός, θα είχε βγάλει πόρισμα και ο Μητσοτάκης θα το είχε στείλει στον εισαγγελέα για να διερευνηθούν οι ποινικές ευθύνες της δημοτικής αρχής; Ολοι γνωρίζουμε πως η απάντηση είναι «όχι». Δεν έχουμε καμιά διάθεση να υπερασπιστούμε τον Κορτζίδη, βρισκόμαστε σε αντιπαλότητα με τον ΣΥΡΙΖΑ, την άποψή μας για τις πολιτικές (τουλάχιστον) ευθύνες του Κορτζίδη την καταγράψαμε από την πρώτη στιγμή (στο προηγούμενο φύλλο της «Κ»), όμως δεν τρώμε σανό για να φάμε και την υποκριτική αντίδραση συγκυβέρνησης και φιλικού της Τύπου.
► Σιωνιστική προπαγάνδα
Συντονισμένη εκστρατεία σιωνιστικής προπαγάνδας γίνεται στη χώρα μας εδώ και καιρό. Κέντρο της η Θεσσαλονίκη και πρόσχημα η πολυπληθής εβραϊκή κοινότητα της πόλης και οι διωγμοί που υπέστη από τους χιτλερικούς. Το παραδάκι ρέει άφθονο και στο κόλπο έχουν μπει από τον δήμαρχο Μπουτάρη μέχρι τον πρύτανη του ΑΠΘ Μυλόπουλο.
Ο τελευταίος έκανε και αποκαλυπτήρια «μνημείου των Θεσσαλονικέων Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος», που κοσμεί το φουαγιέ της αίθουσας τελετών του ΑΠΘ. Εκτός όμως από εκπροσώπους της εβραϊκής κοινότητας, παρών στα εγκαίνια ήταν και ο πρέσβης του Ισραήλ και ο υφυπουργός Εξωτερικών του σιωνιστικού μορφώματος, ο οποίος μάλιστα απηύθυνε και χαιρετισμό. Ετσι, το εγκληματικό ναζι-σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ παρουσιάζεται σαν απόγονος όλων των εβραίων, κάνει εμπόριο με τους διωγμούς που υπέστησαν οι εβραίοι από τους ναζί και καλύπτει την πολιτική κατοχής, υποδούλωσης και συστηματικής εξόντωσης των Παλαιστινίων.
