Ορθιοι! Όχι πια στα τέσσερα.
Οσο ανούσια κι αν είναι τα ευχολόγια, όπως κι αν κατάντησαν ν’ ακούγονται πια στη μακριά, σκοτεινή νύχτα, δεν μπορούμε να μη σφίξουμε νοερά τα χέρια των συντρόφων, να μην ευχηθούμε, να ελπίζουμε και ν’ αγωνιζόμαστε καθένας από το μετερίζι του και στη νέα χρονιά.
«Κι όχι αυταπάτες προπαντός. / Το πολύ-πολύ να τους εκλάβεις σα δυο θαμπούς προβολείς μες στην ομίχλη / σαν ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν / με τη μοναδική λέξη: ζω. / "Γιατί" όπως πολύ σωστά είπε κάποτε κι ο φίλος μου ο Τίτος / "κανένας στίχος σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες / κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα". / Εστω. / Ανάπηρος, δείξε τα χέρια σου. / Κρίνε για να κριθείς» (Μανόλης Αναγνωστάκης – «Επίλογος»).
Ρίγη κατά κύματα που συνεχίζονται ακόμη και τόσες μέρες μετά, προκλήθηκαν στη σπονδυλική στήλη της στήλης από τη νέα… λυρική δήλωση του αξεπέραστου Byron, μέγα χορηγού που δεν μας άφησε πνευματικά νηστικούς μέσα στις «γιορτές»: «Είμαι ένα γρέζι ατσαλένιο που χαλάει το ρουλεμάν της αιώνιας διαπλοκής, των τζακιών και της οικογενειοκρατίας». Ω και ξανά ω! Ω μέγα και όχι «ο» μικρόν! Εκπάγλου κάλλους μεταφορές (τι εμπορευμάτων ρε;) από ένα μετριόφρονα και ταπεινό λιθοξόο του λόγου και άσπιλο αδάμαντα του δημόσιου βίου.
Αμα δει κανένας εκείνον τον Κώστα Σκανδαλίδη (επίθετο κι αυτό: ο γιος του Σκανδάλου!), ας του πει χρόνια πολλά που κλείνει σήμερα τα εξήντα… Οι φήμες ότι τον ψάχνει η Ιστορία για ένα ακόμη ραντεβουδάκι (με αντικείμενο την άρση του προηγούμενου) δυστυχώς γι’ αυτόν κι ευτυχώς για εκατομμύρια άλλους, μάλλον θα επαληθευτούν μετά τις επόμενες εκλογές. Εκ law, yes.
Μέχρι τώρα ήταν ο Νίκος Μαζιώτης (για κάποιο περίεργο λόγο η Πόλα Ρούπα δεν ενεπλάκη!) υπαίτιος για όλα τα «περίεργα» του τελευταίου διαστήματος (ληστείες, επιθέσεις κ.ά.). Τώρα θα έχει και συνεταίρο τον Χριστόδουλο, σύμφωνα με τους επαΐοντες. Και τον Παλιοκώστα, σύμφωνα με τους επιστημονικά υπεύθυνους μελετητές.
«…Η υπομονή πρέπει να γίνει κατανοητή ως ενίσχυση της ανυπομονησίας, όχι ως καταστολή της. Η παραδοσιακή επαναστατική θεωρία είναι ο αντίστροφος τρόπος: πρέπει να περιμένουμε μέχρις ότου ο καιρός είναι ώριμος, να περιμένουμε την επόμενη σημαντική κρίση της κεφαλαιοκρατίας, να περιμένουμε έως ότου το κόμμα χτιστεί, και τα λοιπά: η ανυπομονησία υπάγεται στην υπομονή. Νομίζω ότι αυτός είναι ο λανθασμένος τρόπος. Η υπομονή πρέπει να υπαχθεί στην αντι-κεφαλαιοκρατική ανυπομονησία, η φρόνηση της εμπειρίας πρέπει να εξυπηρετεί την ανυπομονησία της νεότητας» (John Holloway).
Επιτελώντας την ενημερωτική αποστολή μας, θεωρούμε χρέος να αντιγράψουμε την επίκαιρη ανακοίνωση (διατηρώντας τη σύνταξή της) κι εσείς μπορείτε να λέτε ό,τι θέλετε: «Η Γραμματεία Νέων του ΠΑΜΕ ανακοινώνει στους εργαζόμενους, στα σωματεία και στις συνδικαλιστικές οργανώσεις ότι η έναρξη μαθημάτων χορού θα ξεκινήσει την Κυριακή 12 Ιανουαρίου. Οπως και το προηγούμενο διάστημα έτσι και φέτος, με τις πρωτοβουλίες που θα πάρουμε θέλουμε να παρέμβουμε αποφασιστικά ώστε κάθε εργατική οικογένεια να αξιοποιήσει δημιουργικά τον ελεύθερό της χρόνο. Καλούμε τους εργαζόμενους, τους άνεργους που τους ενδιαφέρει ο χορός και θέλουν να ζωντανέψουν την καθημερινότητάς τους να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι τις 10 Ιανουαρίου για να μπορέσουν να δημιουργηθούν τα τμήματα 1) Σύγχρονος χορός 2) Παραδοσιακοί χοροί και 3) Παιδικό τμήμα χορού. Ευχαριστούμε τους συναδέλφους- δασκάλους χορού που προσφέρονται αφιλοκερδώς γι' αυτή την προσπάθεια. Η συμμετοχή είναι δωρεάν».
«Ο χειρότερος αγράμματος είναι ο πολιτικά αγράμματος. Δεν ακούει τίποτα, δεν βλέπει τίποτα, δεν μετέχει στην πολιτική ζωή. Δεν δείχνει να γνωρίζει ότι το κόστος διαβίωσης, η τιμή των φασολιών, του αλευριού, του ενοικίου, των φαρμάκων, όλα βασίζονται σε πολιτικές αποφάσεις. Νιώθει ακόμη και περήφανος για την πολιτική του αμορφωσιά, φουσκώνει το στήθος και λέει πως μισεί την πολιτική. Δεν γνωρίζει ο ηλίθιος πως από την έλλειψη συμμετοχής του στα κοινά προέρχεται η ύπαρξη της πόρνης, το παρατημένο παιδί, ο κλέφτης και –χειρότερα απ’ όλα– οι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι, οι λακέδες των εκμεταλλευτριών πολυεθνικών εταιρειών» (Bertolt Brecht).
Μάλλον θα πρόκειται για τυπογραφικό λάθος και δυστυχώς η στήλη δεν κατόρθωσε τόσα χρόνια να βρει three σκεφτικούς θρησκευτικούς συνεργάτες, ώστε να τη διαφωτίζουν επί τέτοιων αποριών: «Παύλου Θηβαίου» γράφει για την προσεχή Τετάρτη το ημερολόγιο. Ομως ο Θηβαίος λέγεται Χρήστος…
Κοκκινοσκουφίτσα
