Το νέο προπαγανδιστικό σλόγκαν των γκεμπελίσκων του Μαξίμου είναι πως «η ανεργία φρέναρε». Το λέει ο Σαμαράς, το επαναλαμβάνει σαν ηχώ ο «καθ’ ύλην αρμόδιος» Βρούτσης. Αυτός ο ίδιος Βρούτσης, που ανακοίνωσε περιχαρής ότι χάρη στα νέα αυστηρά πρόστιμα για την ανασφάλιστη εργασία είχαμε το Σεπτέμβρη μια εκρηκτική αύξηση των ασφαλισμένων εργαζόμενων.
Μόνο που τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, που κανένας τους δεν τολμά να αμφισβητήσει, καθόσον πρόκειται για κρατική υπηρεσία ελεγχόμενη απευθείας από τη Eurostat των Βρυξελλών, τους διαψεύδουν και πάλι, καθώς το Σεπτέμβρη κατέγραψαν νέο ρεκόρ ανεργίας.
Μιλάμε πάντα για τον επίσημο Δείκτη, ο οποίος υπολογίζεται με μια μέθοδο που υποεκτιμά το πραγματικό μέγεθος της ανεργίας, καθώς αρκεί και μια ώρα εργασίας κατά την εβδομάδα της έρευνας για να σε κατατάξει στους απασχολούμενους και όχι στους ανέργους.
Σύμφωνα με την Ερευνα Εργατικού Δυναμικού, λοιπόν, το ποσοστό ανεργίας το Σεπτέμβρη του 2013 ανήλθε σε 27,4%, έναντι 26% το Σεπτέμβρη του 2012 και 27,3% τον Αύγουστο του 2013. Η αύξηση μεταξύ Αυγούστου και Σεπτέμβρη δείχνει ότι η ανεργία κάθε άλλο παρά «φρέναρε». Αν μάλιστα πάρουμε υπόψη μας το γεγονός ότι μεταξύ των απασχολούμενων μεγαλώνει συνεχώς το ποσοστό εκείνων που δουλεύουν με καθεστώς ελαστικής απασχόλησης (ωρομίσθιο με λίγες ώρες την μέρα ή τη βδομάδα, εκ περιτροπής εργασία), οι οποίοι καταγράφονται από την ΕΛΣΤΑΤ ως απασχολούμενοι, θα οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι η εργατική οικογένεια δεν έχει ν’ αντιμετωπίσει μόνο την ανεργία, αλλά και την υποαπασχόληση όσων μελών της εργάζονται.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι από το Σεπτέμβρη του 2008 μέχρι το Σεπτέμβρη του 2013 –πάντα σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ– οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 930.307 άτομα και οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 1.006.260 άτομα. Οι οικονομικά μη ενεργοί (όσοι δεν εργάζονται και δεν αναζητούν εργασία) μειώθηκαν κατά 67.019 άτομα. Οι αριθμοί αυτοί κάνουν σκόνη τη θεωρία του Στουρνάρα και του Βρούτση, ότι δήθεν η ανεργία αυξάνεται επειδή άτομα που πριν δεν εργάζονταν τώρα αναζητούν εργασία. Είναι πολύ λίγα τα άτομα (περίπου 13.500 για κάθε χρόνο της τελευταίας πενταετίας που από οικονομικά μη ενεργοί έγιναν αναζητούντες εργασία και ελάχιστα επηρεάζουν το δείκτη ανεργίας.
Κοιτάζοντας το ποσοστό ανεργίας κατά ομάδες ηλικιών βλέπουμε ότι στην ηλικιακή ομάδα 15-24 ετών, μολονότι το ποσοστό ανεργίας είναι εφιαλτικό, εντούτοις σημειώνει μια αξιοσημείωτη μείωση σε σχέση με το Σεπτέμβρη του 2012 (από 56,7% έπεσε σε 51,9%). Αντίθετα, σε όλες τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες αυξήθηκε. Αυτό δείχνει ότι οι καπιταλιστές άρχισαν να εκμεταλλεύονται τα εξευτελιστικά μεροκάματα που θεσπίστηκαν για τους κάτω των 25 ετών και ν’ αντικαθιστούν σε κάποιο βαθμό εργαζόμενους με τη φτηνότερη κατηγορία που υπάρχει. Το μέτρο αυτό δεν έφερε μείωση της ανεργίας, αλλά αύξηση της εκμετάλλευσης.
