Η φωτογραφία δεν τραβήχτηκε σε κάποιο πεδίο μάχης στη Συρία. Σε μια από τις ανατολικές ακτές της Σικελίας τραβήχτηκε. Τα αραδιασμένα πτώματα ανήκουν σε δεκατρείς μετανάστες και ξεβράστηκαν στην ακτή την περασμένη Δευτέρα. Η ακτοφυλακή εκτίμησε πως οι μετανάστες προσπαθούσαν να βγουν στην ακτή κολυμπώντας και δεν τα κατάφεραν και πως το σκάφος κουβαλούσε περίπου 250 άτομα. Αρα ήξεραν, είχαν εντοπίσει το σκάφος και δεν έκαναν τίποτα για να σώσουν τους ανθρώπους…
Είχε γραφτεί όταν το σχόλιο, όταν σε μια άλλη ακτή της Ιταλίας, ένα μόλις μίλι έξω από τη Λαμπεντούζα, η θάλασσα ξέβρασε πάνω από 130 νεκρά κορμιά, ανδρών, γυναικών και παιδιών. Σ’ ένα καΐκι 20 μέτρων στοιβάχτηκαν 500 ψυχές! Σώθηκαν περίπου 150. Πάνω από 200 αγνοούνται. Η θάλασσα θα εξακολουθήσει να ξεβράζει κορμιά τις επόμενες μέρες…
Η Ευρώπη-φρούριο θα εξακολουθήσει να οχυρώνεται…
♦ Ναζί με πατέντα
Ο Μιχαλολιάκος είχε στο σπίτι του καδραρισμένο το πορτρέτο του Χίτλερ. Ο Παππάς είχε στο δικό του κράνη και καπελάκια των SS. Ο Κασιδιάρης έχει χτυπημένη σβάστικα στο μπράτσο του. Κατά τα άλλα, δεν είναι ναζιστές, αλλά… έλληνες εθνικιστές!
♦ Πυτζάμες
Οι γκεμπελίσκοι του Μαξίμου είναι αυτοί που έφτιαξαν τον τεχνητό κίνδυνο με το δήθεν πραξικόπημα κάποιων απόστρατων των ειδικών δυνάμεων. Δοκίμασαν, μάλιστα, να κάνουν συγκρίσεις με το «πραξικόπημα της πυτζάμας» το 1975. Μόνο που τότε είχαμε εν ενεργεία μεσαίους αξιωματικούς, μερικούς μήνες μετά την πτώση της χούντας, τις κινήσεις των οποίων ο Αβέρωφ γνώριζε από την αρχή μέχρι το τέλος. Οι ίδιες οι μυστικές υπηρεσίες τους παρακολουθούσαν. Γι’ αυτό και ο Αβέρωφ τους έπιασε να κοιμούνται στα σπίτια τους (εξ ου και ο χαρακτηρισμός «πραξικόπημα της πυτζάμας») και σχεδίασε το σχετικό προπαγανδιστικό νταβαντούρι με τα «σταγονίδια» που δήθεν θα έκαναν πραξικόπημα, ενισχύοντας το σύνθημα «Καραμανλής ή τανκς», που πρώτος ο Μίκης Θεοδωράκης είχε ρίξει, πριν τις εκλογές του Νοέμβρη του 1974, όντας υποψήφιος βουλευτής της «Ενωμένης Αριστεράς».
Πώς να σταθεί κάτι ανάλογο τώρα, όταν το κάλεσμα για «ανατροπή της κυβέρνησης» προήλθε από κάποιο σύνδεσμο εφέδρων, χωρίς να έχει αποδειχτεί εμπλοκή εν ενεργεία ανώτερων αξιωματικών (οι μόνοι που μπορούν να κινήσουν μονάδες); Γίνεται «απόπειρα πραξικοπήματος» με κάλεσμα για συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος;
♦ Κυνικός εξουσιαστής
«Τα κόμματα της αντιπολίτευσης πλήρωσαν επίσης το τίμημα της αποτυχίας τους να καταλάβουν την πραγματικότητα. Η οικονομία πάει καλά, η ανεργία είναι χαμηλή και οι περισσότεροι Γερμανοί βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση από παλιότερα. Ομως, αντί να επικεντρωθούν στις αδυναμίες της κυβέρνησης –την ενέργεια, την Ευρώπη, την εκπαίδευση και τις πολιτικές που αφορούν την οικογένεια–, στοιχημάτισαν το πολιτικό τους μέλλον στην κοινωνική δικαιοσύνη».
Ο κυνικός εξουσιαστής που έγραψε τα παραπάνω («Τα Νέα», 26.9.13) είναι ο Γιόσκα Φίσερ. Θεωρεί ότι στην ιμπεριαλιστική Γερμανία δεν υπάρχει ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης και επικρίνει την αντιπολίτευση (πρωτίστως το δικό του κόμμα, τους Πράσινους) διότι έβαλαν κοινωνικά θέματα στην προεκλογική τους ατζέντα και έχασαν ψήφους!
♦ Ουστ!
«Φτάνει πια!» είναι ο τίτλος διαφημιστικής καμπάνιας που ξεκίνησε η ΝΔ. Χωρίς καμιά αναφορά στους νεοναζί της Χρυσής Αυγής, αλλά με καταδίκη «κάθε μορφής βίας»!
Θυμίζουμε στα… καλόπαιδα του Σαμαρά, ότι και πριν από 11 χρόνια είχαν δοκιμάσει να κάνουν το ίδιο, με το περιβόητο «Ως εδώ!» (καμία πρωτοτυπία στη γαλάζια παράταξη), αλλά στη συγκέντρωση «καταδίκης της τρομοκρατίας» που πήγαν να κάνουν στο Σύνταγμα μαζεύτηκαν όλοι κι όλοι μερικές δεκάδες νοματαίοι, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων ήταν βουλευτές της ΝΔ μαζί με τους φρουρούς τους που τους κράταγαν τα αναμμένα κεριά.
♦ Πίσω και από τον Πρετεντέρη;
«Αναγκάστηκαν να κινήσουν τις διαδικασίες εξάρθρωσης των νεοναζί. Και αυτό όχι μόνο δε μας προβληματίζει αλλά το χαιρετίζουμε και το πανηγυρίζουμε. Είναι μια μεγάλη νίκη! Νίκη της δημοκρατίας, νίκη του αντιφασιστικού κινήματος, νίκη της δημοκρατικής Ευρώπης. Αποδεικνύει ότι οι αγώνες μας μπορούν να έχουν αποτέλεσμα». Ο Τσίπρας την Κυριακή το βράδυ στο Φεστιβάλ Νέων του ΣΥΡΙΖΑ.
«Εμείς έχουμε εμπιστοσύνη στους θεσμούς, έχουμε εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και πιστεύουμε ότι θα κινηθεί πέρα και έξω από σκοπιμότητες». Ο Τσίπρας την Τετάρτη το μεσημέρι στις Βρυξέλλες, όταν πληροφορήθηκε τη μη προφυλάκιση των νεοναζί φιρερίσκων.
Πίσω και από τον Πρετεντέρη, δηλαδή, που (για τους δικούς του λόγους) δε δίστασε να αποδοκιμάσει με σκληρές εκφράσεις την απόφαση ανακριτών και εισαγγελέων.
ΥΓ: Ευτυχώς για τον ΣΥΡΙΖΑ που άλλα στελέχη, όπως ο Παπαδημούλης και ο Σκουρλέτης, μάζεψαν λίγο τα μπόσικα. «Αν ήταν να τους αφήσουν ελεύθερους, προς τι αυτό το σόου με τις χειροπέδες; Η πολιτική-επικοινωνιακή διαχείριση απο την Κυβέρνηση, πάσχει…», σχολίασε στο twitter ο Παπαδημούλης, αφήνοντας στο απυρόβλητο τους δικαστές και ρίχνοντας όλη την ευθύνη στην κυβέρνηση. «Αξιώνουμε η δικαιοσύνη να λειτουργήσει με βάση τις αρχές και τους κανόνες του κράτους δικαίου. Περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει με τον κ. Μιχαλολιάκο», δήλωσε ο Σκουρλέτης, αποφεύγοντας να εκφράσει οποιαδήποτε εμπιστοσύνη. Στα βραδινά δελτία ειδήσεων, όμως, η δήλωση Τσίπρα έπαιζε.
♦ Τα καλά και συμφέροντα
Απειλούσαν με παραιτήσεις οι νεοναζί και ο Σαμαράς (και όχι μόνο) τους πήρε στα σοβαρά. Δε λογάριασε πως Μιχαλολιάκος και σία θέλουν τη βουλευτική ιδιότητα ως ασπίδα για τις όποιες δικαστικές τους περιπέτειες, ούτε πως είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίζουν χοντρά φράγκα. Ενδεικτικές οι δυο πρώτες κινήσεις τους. Πρώτο, ζήτησαν να μη γίνεται παρακράτηση από τους μισθούς των βουλευτών υπέρ του κόμματος (άρα να μη μπλοκαριστούν τα λεφτά σε κάθε περίπτωση) και δεύτερο ζήτησαν να παραστούν στη συνεδρίαση του Γ’ Θερινού Τμήματος οι Μιχαλολιάκος και Παππάς, ενόσω ακόμα ήταν κρατούμενοι. Το βουλευτιλίκι και τα προνόμιά του έβαλαν μπροστά.
♦ Κρατούμενοι με κινητά!
Είναι από τις περιπτώσεις που δεν μπορείς να πεις «μια φωτογραφία χίλιες λέξεις». Ο Κασιδιάρης, κρατούμενος ως διευθυντικό στέλεχος «εγκληματικής οργάνωσης», όχι μόνο έχει στη διάθεσή του το κινητό του, αλλά και τηλεφωνεί με όλη του την άνεση απ’ αυτό, ενώ –όπως αποκαλύφθηκε– ενημέρωνε ανελλιπώς και το προφίλ του στο facebook!
Αν στη θέση του Κασιδιάρη ήταν όχι μέλος κάποιας ένοπλης επαναστατικής οργάνωσης, αλλά ένας απλός διαδηλωτής που συνελήφθη στο σωρό (κατά την προσφιλή μέθοδο της μπατσαρίας), θα είχαν ήδη πέσει κεφάλια αξιωματικών.
Η φωτογραφία αυτή αποτελεί μια μικρή ένδειξη για την εξαιρετική μεταχείριση που είχαν οι συλληφθέντες νεοναζί από τους ασφαλίτες της Αντιτρομοκρατικής. Τους άφησαν τα κινητά τους, για να μπορούν να κάνουν τις επαφές τους, άφηναν τους συγγενείς τους να τους πλησιάζουν και να τους δίνουν φιλιά, δεν τους φόρεσαν τα γνωστά λευκά αλεξίσφαιρα που φορούσαν σε συλληφθέντες επαναστάτες, ούτε τους πήγαιναν τρέχοντας. Το σόου έγινε με… πολιτισμένο τρόπο. Μπορεί η πρωθυπουργική εντολή να ήταν να τους κλείσουν στη φυλακή, όμως οι ασφαλίτες έδειξαν τα αισθήματά τους, βοηθώντας όσο μπορούσαν να φτιάξουν το προφίλ τους.
♦ Ηγέτες και κότες
«Ναι, εγώ είμαι ο αρχηγός του Κομμουνιστικός Κόμματος της Ελλάδας και αναλαμβάνω όλες τις ευθύνες για την πολιτική του Κόμματος και για όλες τις πράξεις όλων των μελών του Κομμουνιστικού Κόμματος». Ετσι απάντησε ο Νίκος Ζαχαριάδης σ’ ένα Εφετείο της μεταξικής δικτατορίας, στο οποίο τον προσήγαγαν σιδηροδέσμιο.
Εντυπωσιασμένος ο συνήγορος Δ. Μπαμπάκος, ένας διάσημος ποινικολόγος, κάθε άλλο παρά κομμουνιστής, δήλωσε:
«Υπεράσπισα υπουργούς και πρωθυπουργούς κατηγορουμένους δια την συμμετοχήν των εις το κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935. Κανείς απ’ αυτούς δεν είχε το θάρρος και τον ανδρισμόν ν’ αναλάβει την ευθύνην των πράξεών του και των πράξεων των οπαδών του. Απεναντίας όλοι συναγωνίζοντο μεταξύ των, ποιος θα κατηγορήσει την πολιτικήν του κόμματός του και τις πράξεις των οπαδών του. Θα ήθελα πολύ οι κύριοι αυτοί, οι οποίοι κατέλαβαν τα ύπατα της πολιτείας αξιώματα, να ήσαν εδώ αυτήν τη στιγμήν δια να λάβουν ένα μάθημα πολιτικής αγωγής και εντιμότητος από τον αρχηγό του Κομμουνιστικού Κόμματος κ. Ν. Ζαχαριάδην. Ο κ. Ν. Ζαχαριάδης είναι ένας πραγματικός αρχηγός. Τον παραδέχομαι. Είναι ένα πραγματικός αρχηγός Κόμματος, με συναίσθησιν των ευθυνών του και των καθηκόντων του ως αρχηγού. Είναι ένας Αρχηγός ο οποίος δε θα εδίσταζε να αναλάβει και την ευθύνην αυτού του Τρωικού πολέμου, αρκεί με τούτο να εκάλυπτε και το τελευταίο εκ των μελών του Κόμματος του οποίου είναι Αρχηγός».
Ηγέτες με… καρύδια και όχι θρασύδειλα φασιστοειδή, που δίνουν τις εντολές και κρύβονται.
ΥΓ: Φυσικά, ο Ζαχαριάδης δεν ήταν ο μοναδικός. Η επαναστατική παράδοση της ανάληψης της πολιτικής ευθύνης συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας από κομμουνιστές και αναρχικούς επαναστάτες αγωνιστές.
