Το ξέρετε το ανέκδοτο με την «κερατού» σύζυγο, που όταν βλέπει ένα γνωστό τους με τη φιλενάδα του αναφωνεί: «Σιγά την πατσαβούρα, η δικιά μας η γκόμενα είναι καλύτερη». Μας το θυμίζουν από χτες τα στελέχη της κυβέρνησης και της ΝΔ, που με επικεφαλής τον ίδιο τον Μητσοτάκη, φωνάζουν: σιγά το πράγματα, για «απλά πλημμελήματα» παραπέμπονται οι βουλευτές μας. Ωπα, ρε, τα δικά σας τα πλημμελήματα είναι… απλά, ενώ των αλλονών… σύνθετα; Για ένα «απλό πλημμέλημα» (παράβαση καθήκοντος) δεν καταδικάστηκε ο συριζαίος, τέως Διόσκουρος του Τσίπρα, Νίκος Παππάς; Χρειάζεται να σας θυμίσουμε πώς κάνατε τότε; Τις υστερίες και τις τσιρίδες σας και την απαίτηση να διαγράψει ο ΣΥΡΙΖΑ τον αρχιμανδρίτη του;
Οσο για την… απλότητα των πλημμελημάτων για τα οποία παραπέμπονται τέσσερις «γαλάζιοι» βουλευτές, ο επίσης «γαλάζιος» πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ Μελάς (αυτόν ειδικά δεν τον βλέπουμε να γλιτώνει τη φυλάκα με τόσα που έχει μαζέψει και θα συνεχίσει να μαζεύει) και μερικά ακόμα «καλόπαιδα» του ΟΠΕΚΕΠΕ, «απλότητα» που εξασφαλίστηκε χάρη στην επιχείρηση συγκάλυψης από την Οικονομική Αστυνομία, έγραψε αναλυτικά χτες η εφημερίδα μας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Με ύφος δικτάτορα, ο Μητσοτάκης, πρωθυπουργός «κυβέρνησης υποδίκων», προσπαθεί να βγει από πάνω
Μ’ ένα βαρύ ζεϊμπέκικο
Ε, όχι ρε φίλε, δεν είμαστε όλοι και όλες ίσια κι όμοια. Η Ολγάρα, η Αρτινιά, η τσίφτισσα, η καραμπουζουκλού, δεν μπορούσε να ανεξαρτητοποιηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΔΠ με μια απλή επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής. Αφησε ένα έπος. Αυτοαποθέωσής της, φυσικά. Τι, για άλλους θα έγραφε; «Από την πρώτη στιγμή που ασχολήθηκα με την πολιτική -την τοπική αυτοδιοίκηση και την κεντρική πολιτική σκηνή- προσπάθησα να υπηρετήσω έναν Στόχο, να υπερασπιστώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την κοινωνία και τις ανάγκες της». «Πίστευα και πιστεύω…», «Στάθηκα ανιδιοτελώς. Δεν έκανα στιγμή “δεύτερες σκέψεις”…», «Οποιον ρόλο κι αν έπρεπε να υπηρετήσω, παρά τις συγκρούσεις που απαιτούνταν να γίνουν, όποιο πολιτικό κόστος κι αν επωμιζόμουν, ακόμα κι όταν το καράβι δεν έμοιαζε να βρίσκει απάγκιο, λειτουργούσα με έναν μόνο γνώμονα: “Ν’ αγαπάς την ευθύνη”», «Ετσι πορεύτηκα και έτσι θα συνεχίσω να πορεύομαι. Με τον ίδιο Στόχο και τις ίδιες Αρχές». Δε συνεχίζουμε, γιατί αυτό το κεφαλαίο Σίγμα στη λέξη «Στόχος» μας τσάκισε. Ξεσπάσαμε σε λυγμούς, αναλογιζόμενοι ότι μόνο δύο άνθρωποι στον κόσμο χρησιμοποιούν τόσο εμπνευσμένα τα κεφαλαία γράμματα: η κοντοχωριανή μας Ολγα Γεροβασίλη και ο Ντόναλντ Τραμπ! Δεν μας αρέσει το ουίσκι, αλλά για να συνέλθουμε από τη συγκίνηση αδειάσαμε ένα ολόκληρο Σίβας που κάποιος είχε φέρει δώρο και είχε ξεμείνει. Ηταν η καλύτερη τιμή στην Ολγάρα.
Ποιος να συγκριθεί μαζί σου;
Για να μην τον ξεχάσουν, ο Βασίλης Κόκκαλης σφύριξε στους κοινοβουλευτικούς συντάκτες ότι οσονούπω την κάνει κι αυτός από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΔΠ. Κι όχι μόνο την κάνει, αλλά παραδίδει και την έδρα. Οι συντάκτες έσπευσαν να διοχετεύσουν την πληροφορία στις εν εξελίξει ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και αφού έγινε ένας ντόρος γύρω από το όνομά του, έκανε την πληροφορία είδηση, δίνοντας στη δημοσιότητα επιστολή παραίτησης από το βουλευτικό αξίωμα. Φυσικά, δεν είναι βλάκας να δηλώσει ότι τα έχει βρει σε όλα και πάει στο τσιπρόκομμα. Σαράντα χρόνια φούρναρης, έχει μάθει να φτιάχνει το καλύτερο ψωμί. Γράφει, λοιπόν, διάφορα… ηρωικά του τύπου: «Γνωρίζω ότι αγρότες, κτηνοτρόφοι, εργαζόμενοι και άνθρωποι που βρέθηκαν δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια θα αναρωτηθούν: “Εδινες τη μάχη στη Βουλή για εμάς. Πώς θα τη δίνεις από εδώ και πέρα;”. Η απάντησή μου είναι απλή: Θα συνεχίσω να τη δίνω με την ίδια επιμονή, από άλλα μετερίζια, μέσα στην κοινωνία και δίπλα σε όσους αγωνίζονται για αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη. (…) Υπήρξα πάντοτε θιασώτης ενός διευρυμένου κοινωνικού και προοδευτικού μετώπου, ικανού να ενώσει δυνάμεις και να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις στις μεγάλες κοινωνικές προκλήσεις της εποχής μας. Σε αυτή την κατεύθυνση θα εξακολουθήσω να εργάζομαι, χωρίς αξιώματα και χωρίς προσωπικές προϋποθέσεις». Και υπογράφει ως «Βασίλης Κόκκαλης – δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω».
Αν υπάρχουν μπούκηδες που παίζουν τέτοια στοιχήματα, παρακαλώ ενημερώστε μας. Θα βάλουμε ό,τι έχουμε διαθέσιμο σε ρευστό υπέρ του ότι ο Βασίλης ο Κόκκαλης θα… κοσμεί την επόμενη Βουλή ως βουλευτής του Τσιπροκόμματος; Σαράντα χρόνια φούρναρης, είπαμε. Ηταν στη ΝΔ, πήγε στους ΑΝΕΛ, εκλέχτηκε με τον Καμμένο. Μετά, με μοναδική άνεση πέρασε από ένα ακροδεξιό μόρφωμα σε ένα «αριστερό», τον ΣΥΡΙΖΑ. Κι όχι μόνο πέρασε, αλλά πάτησε κάτω τους παραδοσιακούς συριζαίους. 2019 – Πρώτος στη Λάρισα με πάνω από 4.000 σταυρούς διαφορά από τη δεύτερη Αννα Βαγενά. 2023 – Πάλι πρώτος στη Λάρισα με σχεδόν 2.500 σταυρούς διαφορά από τον δεύτερο Καριπίδη. Μοιάζει σαν ν’ αναφέρονται σ’ αυτόν οι στίχοι που τραγούδησε ο Γιαννάκης ο Πάριος στις αρχές της δεκαετίας του ’90: Ποιος να συγκριθεί μαζί σου;
Το δράμα του αψύ
Μένουμε στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΔΠ και δηλώνουμε ότι συμπάσχουμε με τον «αψύ Σφακιανό» που περνάει ένα προσωπικό δράμα. Σήκωσε όλο το βάρος του ξωπετάγματος του Φάμελλου και μόλις πέτυχε να τον στείλει αδιάβαστο βλέπει το κόμμα να πετάει από τα χέρια του σαν περιστέρι και να κάθεται στα τρυφερά χέρια της Ρένας «κάντε όλοι ένα βήμα πίσω» Δούρου. Απλή αριθμητική είναι όλα: Μία η Δούρου, δύο η Ακρίτα που δήλωσε ότι θα την ψηφίσει, τρία ο Ξανθόπουλος που δήλωσε ότι θα ψηφίσει Δούρου, τέσσερα ο Γιαννούλης που δήλωσε ότι άμα βγει ο Πολάκης αυτός θα φύγει, βγήκε η πλειοψηφία που θα δώσει στη Δούρου την προεδρία της ΚΟ και εκ του καταστατικού τη μεταβατική προεδρία στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΔΠ. Ο Νικόλας ο Παππάς, ο αρχιμανδρίτης, θα γίνει γραμματέας (για να ‘χει κι αυτός έναν τίτλο). Κι ο Πολάκης; Μπορεί η Δούρου να τον κάνει δεύτερο τη τάξει κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο (μετά τον Ξανθόπουλο). Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό; Ο Πολάκης να αναφέρεται στη Δούρου και να εκτελεί εντολές της! Ούτε με μια νταμιτζάνα ρακή, δυο μερίδες χοχλιούς, μία μπουμπουριστούς και μία με το χόντρο και για επιδόρπιο σφακιανές σαρικόπιτες με μέλι δεν αντέχεται αυτό. Γιατί άμα βγει στη Μαδάρα και ανταμώσει τους βοσκαράδες που δε γουστάρουν τους «ντιντήδες», θα τον ρωτήξουν: «Ιντα ‘ναι τουτανά τα ξεγιβεντίσματα, μρε Παυλή, στο φιστάνι μρε θα δίνεις ραπόρτο;». Και τι να τους πει;
Το δράμα του αψύ (2)
Και δεν είναι μόνο αυτό. Εχει και τον Κασσελάκη να του τραβάει αβέρτα μηνύσεις. Για να εξασφαλίσει λίγα λεπτά δημοσιότητας, ο ΣτέΚας βγήκε στο ΟΡΕΝ και προανήγγειλε νέα μήνυση κατά του Πολάκη, επειδή τον αποκάλεσε «πολιτικό απατεώνα»! «Δεν έχει βαρεθεί να τρώει μηνύσεις;», διερωτήθηκε υποκριτικά, για να προβλέψει στη συνέχεια πως όταν οι μηνύσεις εκδικαστούν, είναι πολύ πιθανό ο Πολάκης «να αναγκαστεί να εκτίσει την ποινή του». Σιγά μην τον κλείσεις και στο Αλκατράζ. Στην πολιτική αντιπαράθεση το «πολιτικός απατεώνας» ούτε βρισιά είναι ούτε συκοφαντική δυσφήμηση. Για τον Πολάκη, όμως, δεν είναι ό,τι καλύτερο η συγκεκριμένη δημοσιότητα, γιατί επαναφέρει συνεχώς την εποχή που αυτός στήριζε με νύχια και με δόντια τον Κασσελάκη, παρουσιάζοντάς τον σαν τον τιτανοτεράστιο νέο πολιτικό που θα σώσει τη χώρα. Κι έβαζε και τον Μάρκο να είναι συνέχεια πίσω από τον ΣτέΚας και να του κρατάει την… ουρά από το φράκο.
Φασισταριά (1)
Η Λατινοπούλου κάνει καριέρα βρίζοντας μετανάστες, Ρομά, αντικαπιταλιστές, τώρα και ΑΜΕΑ. Δεν είναι δυνατόν ο αστυνομικός να απολογείται «όταν κάνει το καθήκον του», είπε αναφερόμενη στην εν ψυχρώ δολοφονία του 20χρονου στο Αργος από δυο νταβραντισμένους μπάτσους. «Κινδύνεψε η ζωή των αστυνομικών, πήγε να τους εμβολίσει», είπε, για να υποστηρίξει ότι ήταν… νόμιμη άμυνα οι 21 σφαίρες πισώπλατα σ’ έναν άνθρωπο που φορούσε μόνο το μαγιό του και έτρεχε να ξεφύγει υπό το κράτος πανικού. Δεν νομίζουμε ότι οι μπάτσοι δολοφόνοι θα την πάρουν συνήγορο υπεράσπισης στη δίκη τους. Αν ακολουθήσει τέτοια υπερασπιστική γραμμή, θα τους χώσει πιο βαθιά.
Φασισταριά (2)
Υπάρχουν και οι… ήπιες μορφές φασισμού. Σαν αυτή του Γιάννη Λεονταράκη, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του τσιπροκόμματος και εκλεγμένου περιφερειακού συμβούλου με την παράταξη του Αρναουτάκη, που παρομοίασε τις προσφυγικές ροές στην Κρήτη με την… απόβαση του τουρκικού στρατού στην Κύπρο το 1974! Πριν από ένα μήνα είχε κάνει την ανάρτηση, επομένως αυτή ήταν σε πλήρη γνώση των επιτελών του τσιπροκόμματος που τον «σκανάρισαν» και έκαναν την επιλογή του. Γιατί τον πήραν; Για να απευθυνθούν και σ’ αυτό το ακροατήριο με τις φασίζουσες αντιλήψεις.
«Η πρώτη φωτογραφία είναι από τα νότια της Κρήτης, η δεύτερη από την απόβαση των Τούρκων στην Κύπρο το 1974. Θέλει δεν θέλει να το δει κάποιος, ο συνειρμός είναι αναπόφευκτος. Υπάρχει και ο στίχος που δεν γράφτηκε τυχαία: “Δεν ήταν νησί, ήταν θεριό που κοιτουνταν στην θάλασσα”», έγραψε ο Λεονταράκης, στέλεχος του τσιπροκόμματος.
