Με πλαστικές σφαίρες και χημικά επιτέθηκαν το βράδυ της περασμένης Τρίτης τα βραζιλιάνικα ΜΑΤ ενάντια στους δασκάλους που απεργούν για έκτη συνεχή εβδομάδα και πραγματοποιούσαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το δημαρχείο του Ρίο ντε Τζανέιρο, την ώρα που το δημοτικό συμβούλιο της μεγαλούπολης συζητούσε τα μισθολογικά της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην πόλη.
Το σχέδιο που συζητούσε το δημοτικό συμβούλιο προβλέπει μικρές αυξήσεις, τις οποίες οι δάσκαλοι απέρριψαν. Ακόμη, αναγκάζει τους δασκάλους να γυρίζουν από σχολείο σε σχολείο για να συμπληρώσουν τις αναγκαίες ώρες διδασκαλίας.
Η κυβέρνηση της… αριστερής Ντίλμα Ρού-σεφ δε δίστασε για μια ακόμη φορά, όπως είχε κάνει και ενάντια στις διαδηλώσεις της φτωχολογιάς στη διάρκεια του ποδοσφαιρικού Confederation Cup, να εξαπολύσει την πιο σκληρή καταστολή. Αυτή τη φορά δεν είχε απέναντί της οργισμένους νεολαίους των παραγκουπόλεων, αλλά εργαζόμενους δασκάλους, που απεργούν επί τόσες βδομάδες διεκδικώντας το στοιχειώδες για κάθε εργαζόμενο: αυξήσεις στους μισθούς τους.
Ευτυχώς που συμβαίνουν τέτοια γεγονότα, γιατί διάφοροι αφελείς καταπίνουν αμάσητη την προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ, που χαρακτηρίζει τη Βραζιλία «οικονομικό θαύμα», δείχνοντας τους δείκτες οικονομικής ανάπτυξης και κρύβοντας την ταξική πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τους δείκτες μεγέθυνσης του ΑΕΠ. Η Βραζιλία (όπως και η Κίνα, η Ινδία, η Νότια Αφρική) έχει γίνει χώρα προσέλκυσης μονοπωλιακού κεφαλαίου, χάρη στα εξευτελιστικά μεροκάματα, τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και τη χαμηλή φορολογία κεφαλαίου.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση αυτής της χώρας διευθυνόταν από έναν παλιό συνδικαλιστή (Λούλα) και τώρα διευθύνεται από μια πρώην αντάρτισσα (Ρούσεφ) δείχνει για μια ακόμη φορά το ρόλο που παίζει αυτού του τύπου η «Αριστερά» υπέρ του κεφαλαίου.
