Ιούνης 2011. Ο Παπανδρέου συναντιέται με τη Μέρκελ, ο Βενιζέλος με τον Σόιμπλε, ο τελευταίος πετάει την ατάκα για το «νέο σχέδιο Μάρσαλ» που χρειάζεται η Ελλάδα, φουντώνει η αναπτυξιολογική προπαγάνδα. Η υλοποίηση ανατίθεται στους Φ. Ρέσλερ και Μ. Χρυσοχοΐδη.
Ο Ρέσλερ εμφανίζει σχέδιο με τίτλο «Επενδυτική και Αναπτυξιακή Επίθεση για την Ελλάδα», ενώ γερμανοί καπιταλιστές πραγματοποιούν στις 27.7.2011 την πρώτη σχετική σύσκεψη. Οπως μεταδίδει η Ντόιτσε Βέλε, μία από τις γερμανικές προτάσεις αφορά τη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών, στις οποίες θα ισχύει ειδικό καθεστώς, που μόνο με καθεστώς αποικίας θα μπορεί να συγκριθεί: χαμηλή φορολογία και «απλοποιημένο» εργατικό και διοικητικό δίκαιο. Γερμανοί επιχειρηματικοί παράγοντες και οικονομολόγοι δηλώνουν ότι το ελληνικό επενδυτικό περιβάλλον πρέπει να γίνει ελκυστικό «μέσω φοροελαφρύνσεων και διευκολύνσεων στις αποσβέσεις». Δεν διστάζουν να πουν ότι, «αν επενδύσουμε με χαμηλό κόστος και κόστος εργασίας, τότε αξίζει να γίνει η Ελλάδα ένα κομμάτι της παγκόσμιας παραγωγικής αλυσίδας», ενώ προσθέτουν με νόημα ότι υπ’ αυτούς τους όρους «θα μπορέσουμε παράλληλα ν’ απεξαρτοποιηθούμε σε μεγάλο βαθμό από τους ασιατικούς χώρους παραγωγής, όπως π.χ. η Κίνα»!
Τέλη Αυγούστου έρχεται ο γερμανός υφυπουργός Οικονομίας και Τεχνολογίας Στέφεν Κάπφερερ, για να προτεοιμάσει την επίσκεψη Ρέσλερ. Συνοδευόταν από γερμανούς τραπεζίτες και το μόνο για το οποίο μίλησε ήταν οι «ειδικές επενδυτικές ζώνες». Λίγες μέρες αργότερα, ο ίδιος ο Παπανδρέου πήρε μέρος και μίλησε στο ετήσιο συνέδριο των γερμανών βιομηχάνων, παρουσιάζοντάς τους τις… ευκαιρίες που υπάρχουν στην Ελλάδα, λες και ήταν επαγγελματίας λομπίστας και όχι πρωθυπουργός!
Αρχές Οκτώβρη ήρθε ο Ρέσλερ, συναντήθηκε με τον Χρυσοχοΐδη, με τον Βενιζέλο και με τον Παπανδρέου, αλλά το μόνο για το οποίο ενδιαφέρθηκε ήταν να ξοφλήσει η ελληνική κυβέρνηση τις γερμανικές εταιρίες στις οποίες χρωστούσε λεφτά. «Αυτό που συζητήσαμε, επίσης, με τον κ. Υπουργό είναι οι εκκρεμείς υποθέσεις που υπάρχουν μεταξύ των γερμανικών επιχειρήσεων και του ελληνικού κράτους και είμαι πάρα πολύ ευγνώμων που ο Υπουργός ανέλαβε ο ίδιος να δώσει λύση εδώ. Τις επόμενες ημέρες ήδη θα έχουμε αποφάσεις και θετικά αποτελέσματα», δήλωσε μετά τη συνάντησή του με τον Βενιζέλο. Και συμπλήρωσε: «Αυτό αποτελεί ένα πραγματικά ηχηρό μήνυμα για τη γερμανική βιομηχανία, για τη γερμανική ιδιωτική πρωτοβουλία, ούτως ώστε να έχει κάθε λόγο ο Γερμανός επενδυτής να έρθει στη χώρα σας να κάνει επενδύσεις, πράγμα το οποίο θα ενδυναμώσει και θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της χώρας σας. Αρα σε αυτό το ταξίδι, μπορώ να πω ότι είμαι πάρα πολύ ευτυχής και ευχαριστημένος από τα αποτελέσματα»!
Ο Χρυσοχοΐδης, όμως, ήθελε… αναπτυξιακά αποτελέσματα. Αντιμετωπίζοντάς τον με χυδαία ειρωνεία, ο Ρέσλερ έκανε την εξής δήλωση κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου που έδωσαν: «Χαίρομαι που ακούω ότι και σε αυτό το επίπεδο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στο πλαίσιο του Work shop υπήρξαν συμφωνίες ύψους 2,5 εκ. ευρώ, κάτι που δεν φανταζόμασταν τόσο γρήγορα. Πρόκειται για 50 επιπλέον θέσεις εργασίας στην Ελλάδα»!!!
Στα τέλη Φλεβάρη, από τη Γερμανία ο Ρέσλερ δε δίστασε να ξεφτιλίσει τον Χρυσοχοΐδη, δηλώνοντας ότι Γερμανοί θέλουν να κάνουν επενδύσεις στην Ελλάδα, αλλά η ελληνική κυβέρνηση δε δείχνει κανένα ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα οι επενδυτές να απογοητεύονται. Ο Χρυσοχοΐδης, που καλλιεργούσε προσδοκίες για «ανάπτυξη», γίνεται έξω φρενών και εξοκείλει επιτιθέμενος προσωπικά κατά του Ρέσλερ, με δήλωση στις 28.2.2012: «Η αλήθεια είναι πως ο κ. Ρέσλερ ήρθε στην Ελλάδα με βασική προτεραιότητα όχι τις επενδύσεις, αλλά την εξόφληση των οφειλών του Ελληνικού Δημοσίου προς τις γερμανικές επιχειρήσεις. Αυτό έθεσε ως όρο για να γίνει δυνατή η συζήτηση για επενδύσεις στην Ελλάδα. Η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και η αλλαγή του επιχειρηματικού περιβάλλοντος δεν συμπεριλαμβάνονταν στις πρώτες προτεραιότητές του». Πέντε μήνες μετά την επίσκεψη Ρέσλερ, η οποία από τον ίδιο τον Χρυσοχοΐδη διαφημίστηκε ως απαρχή ενός επενδυτικού τυφώνα, «μάθαμε» ότι ο Ρέσλερ ήρθε μόνο για να πετύχει την εξόφληση των γερμανικών εταιριών από το ελληνικό κράτος.
Η Διαμαντοπούλου, που διαδέχτηκε τον Χρυσοχοΐδη, την αποπομπή του οποίου απαίτησαν οι Γερμανοί, άδειασε τον προκάτοχό της δηλώνοντας ότι επικοινώνησε με τον έλληνα πρέσβη στο Βερολίνο «και ζήτησε τα στοιχεία των γερμανών επενδυτών και τον κατάλογο των επιχειρήσεων που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για επενδυτικές δραστηριότητες στην Ελλάδα, και – σύμφωνα με δήλωση του Γερμανού Αντικαγκελάριου, Φίλιπ Ρέσλερ- αντιμετώπισαν εμπόδια». Φυσικά, επενδυτές δεν ήρθαν.
Τα θυμίζουμε όλ’ αυτά ενόψει όσων θα γραφτούν μετά την επίσκεψη του Σόιμπλε.
