Τι ‘ν’ το κακό που γίνεται τούτο το καλοκαίρι·
Τρία χωριά μάς κλαίγονται, τρία κεφαλοχώρια,
μας κλαίγεται κι ένας παπάς από τον Αγιο Πέτρο.
«Τι τόκαμα του κερατά, και κλαίγετ’ από μένα;
Μήνα τα βόδια τ’ έσφαξα, μήνα τα πρόβατά του;
Τη μια του νύφη φίλησα, τες δυο του θυγατέρες,
το ‘να παιδί του σκότωσα, τ’ άλλο το πήρα σκλάβο,
και πεντακόσια δυο φλουριά για ξαγορά του πήρα.
Ολα λουφέ τα μοίρασα, λουφέ στα παλικάρια,
κι ατός μου δεν εκράτησα τίποτα για τ’ εμένα
(«Του Ζαχαριά», «Κλέφτικα», επιμ. Αλέξης Πολίτης, Ερμής 1981)
Τα σημερινά προβλήματα του ελληνικού λαού
Η κρατική καταστολή φροντίζει να μείνετε ικανοποιημένοι
♦ Βομβικό ζήτημα.
♦ Αναζωογόνηση της λειτουργίας των συνδικάτων (Ριζοσπάστης, 16-17.3.13). Ωστε αυτό λείπει, λοιπόν; Το οξυγόνο (γιατί η κοινωνία ασφυκτιά…).
♦ Ναι μεν, αλλά (άρθρο Μαΐλη στο Ριζοσπάστη 16-17.3.13): Ο Τσίπρας πήγε στον «εθνάρχη» αλλά εσείς (ο Περισσός) παρευρέθητε ωσάν τους… Δηλαδή, όπου σας καλούν εσάς πάτε; (Για να θυμηθούμε το Χάρυ Χλυν).
♦ «ΕΠΙΠΛΗΞΗ… Από τηλεγράφημα ανταποκριτή καθημερινής εφημερίδας από το Λονδίνο: πριν λίγες μέρες εκάλεσαν τον Νίκο Καζαντζάκη που βρίσκεται εδώ προσκεκλημένος από το Βρετανικό Συμβούλιο, και του έκαναν παρατηρήσεις, γιατί δημοσίευσε πριν από το δημοψήφισμα το μήνυμά του, όπου καταγγέλλει το φασισμό και τάσσεται υπέρ της Δημοκρατίας. Οταν ρωτήθηκαν αν θα διαμαρτύρονταν στην περίπτωση που ο Καζαντζάκης θα είχε κάνει δηλώσεις υπέρ της μοναρχίας, απάντησαν αφελέστατα: “Πιθανώτατα όχι”. Για το επεισόδιο αυτό που έρχεται σε συνέχεια της απόλυσης από το Βρετανικό Συμβούλιο της Αθήνας του λογοτέχνη Κοσμά Πολίτη, δεν χρειάζονται σχόλια.
ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΜΑΘΗΜΑ. Θέλετε θησαυρούς/ πολλούς διά ν’ αγοράσητε/ κρότος χειρών κι επαίνους/ και τ’ άπειστον θυμίαμα/ της κολακείας./ Δεν ξέρουμε αν στα χρόνια του Κάλβου υπήρχε «Βρετανικό Συμβούλιο» που Κύριος οίδε τι θα ζήτησε από τον ποιητή που έμενε στο Λονδίνο· όπως και νάχει οι στίχοι αυτοί –κι άλλοι ακόμα– είναι μια απάντηση στην “προστασία” της Αγγλίας, που για την Ελλάδα είχε εκδηλωθεί και με τα ελγίνεια εγκλήματα. Πόσο όμως ενοχλείται το σημερινό “Βρετανικόν Συμβούλιον” από την περήφανη φωνή της εθνικής αξιοπρέπειας πούρχεται από έναν ποιητή που έζησε στα μεγάλα εκείνα χρόνια. Τις φοβάται τις φωνές αυτές και οργανώνει εκθέσεις, διαλέξεις, βγάζει περιοδικά, νομίζει πως μ’ αυτόν τον θόρυβο θα σκεπάσει ό,τι ειπώθηκε κι ό,τι θα ειπωθεί από τους πνευματικούς ανθρώπους της Ελλάδας». (Ελεύθερα Γράμματα, 30-6-45, από τον τόμο «Αφορισμένοι από το κατεστημένο – Καζαντζάκης», Τάσος Βουρνάς-Κούλα Ξηραδάκη, Εκδόσεις Μπούγας, 1979).
♦ Νάτος (πάλι) ο Κ. Σημίτης με το στίγμα του (Εφημερίδα Συντακτών, 15-16-17.3.12, «Ανάπτυξη. Πώς;»).
♦ Μετά τον Σόιμπλε και η Κομισιόν «έδωσε» την κυπριακή κυβέρνηση: η απόφαση για επιβολή φόρου στις καταθέσεις από ένα ευρώ ήταν πρόταση της κυπριακής κυβέρνησης, η οποία δεν αποδέχτηκε κανένα εναλλακτικό σενάριο!
♦ «Απευθύνομαι στον κόσμο της εργασίας (…) Δεν τους ζητούμε να σκύψουν το κεφάλι, τους ζητούμε όμως να πάρουν την τύχη της χώρας στα χέρια τους. Να γίνουν μέτοχοι της προσπάθειας παρά το θυμό τους, να συνδεθούν με εκείνη την έξοχη παράδοση του λαού μας που επιμένει και δεν παραιτείται» (Φώτης Κουβέλης).
Βασίλης
