Κόντρες

Επειδή δεν το σχολιάσαμε την προηγούμενη εβδομάδα, δεν σημαίνει ότι το ξεχάσαμε. Επίσημα ο ΣΥΡΙΖΑ, διά στόματος Τσίπρα, τάχθηκε ενάντια στη θέσπιση της απλής αναλογικής. Ο λόγος; Το μπόνους των 50 εδρών, που φιλοδοξεί να κερδίσει ως πρώτο κόμμα. Αυτό το μπόνους, ως γνωστόν, το επικαλούνταν ο Τσίπρας και κατά την προηγούμενη προεκλογική περίοδο. Καλού-σε τον Περισσό σε συνεργασία στο όνομα των 50 εδρών. Τότε, βέβαια, ο Περισσός τον πλήρωσε με το ίδιο νόμισμα, αποκαλύπτοντας ότι το μπόνους δεν δίνεται σε συνασπισμό κομμάτων, αλλά στο πρώτο αυτοτελές κόμμα. Τώρα, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δημοσκοπικά πρώτο κόμμα, οπότε δεν έχει ανάγκη από εκκλήσεις προεκλογικής συνεργασίας. Ωμά και κυνικά απορρίπτει τη θέσπιση της απλής αναλογικής, προσβλέποντας να πάρει ο ίδιος τις 50 έδρες από το καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα.
 

Οταν ρωτήθηκε σχετικά ο Τσίπρας, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε ενόψει της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ, απάντησε ότι ναι μεν ο ΣΥΡΙΖΑ «δεν έχει αλλάξει άποψη για την ανάγκη ο τόπος να πάει σε ένα σύστημα εκλογικό που θα σέβεται την ψήφο των πολιτών», όμως «αυτό που προέχει τούτη την ώρα είναι να σταματήσουμε την καταστροφή και να οργανώσουμε την ανατροπή», γι’ αυτό και το αίτημα είναι «να οδηγηθεί σε εκλογές από τις οποίες θα προκύψει μια σαφής κοινοβουλευτική πλειοψηφία», η οποία θα αλλάξει και το εκλογικό σύστημα. Αρα, οι επόμενες εκλογές θα πρέπει να γίνουν με το ισχύον καλπονοθευτικό σύστημα. Οταν ξαναρωτήθηκε, απάντησε ακόμη πιο καθαρά: «Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα που θέσατε για το πότε θα έρθει η απλή αναλογική. Αν κάποιοι νομίζουν ότι εμάς θα μας τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί με φτηνά, επικοινωνιακά τερτίπια είναι γελασμένοι. Ζητάμε άμεσα εκλογές και πιστεύουμε ότι ο λαός αργά ή γρήγορα θα τις επιβάλλει τις εκλογές. Με όποιο εκλογικό νόμο κι αν φέρουν αυτές οι εκλογές θα έχουν έναν νικητή και έναν ηττημένο. Νικητής θα είναι ο λαός και ηττημένες θα είναι οι πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή».

 

♦ Ηττα και του πασιφισμού
 

Στη Γάζα, εκτός του «ανίκητου» σιωνιστικού στρατού, ηττήθηκε και ο πασιφισμός που διακατέχει το μεγαλύτερο μέρος των αλληλέγγυων στη Δύση, που επιμένουν σε μια πασιφιστική γραμμή και χρόνια τώρα μιλούν μόνο υπέρ της μη βίαιης αντίστασης και όχι υπέρ της αντίστασης με όλα τα μέσα. Το μήνυμα που έστειλαν οι ηγέτες των δύο μεγαλύτερων αντιστασιακών οργανώσεων, από τη συνέντευξη Τύπου που έδωσαν στο Κάιρο, αμέσως μετά την έναρξη της εκεχειρίας, ήταν ότι η Αντίσταση θα συνεχίζει να εξοπλίζεται, για να μπορεί να υπερασπίζεται πιο αποτελεσματικά τα συμφέροντα του παλαιστινιακού λαού και να κατακτήσει την εθνική του απελευθέρωση. Αναφέρθηκαν με πόνο και σεβασμό στα θύματα της νέας σιωνιστικής επιδρομής,χωρίς μυξοκλάματα, αλλά με τη βεβαιότητα ότι αυτά τα θύματα υπήρξαν το τίμημα της νίκης της Αντίστασης.
 

Η στοιχειώδης εντιμότητα επιβάλλει σε όποιον θέλει να εκφράσει την αλληλεγγύη του στον παλαιστινιακό λαό να ευθυγραμμιστεί σ’ αυτή την κατεύθυνση και να δηλώσει με παρρησία την αλληλεγγύη του προς την Παλαιστινιακή Αντίσταση, η οποία έδειξε πιο καθαρά από κάθε άλλη φορά, ότι αποτελεί τη μόνη λύση για τη δικαίωση του παλαιστινιακού λαού. Γι’ αυτό και μας προξενούν αλγεινή εντύπωση ανακοινώσεις που εξακολουθούν να εκδίδονται από οργανώσεις αλληλεγγύης στη Δύση, οι οποίες εξακολουθούν να μένουν στη γραμμή της θυματοποίησης των Παλαιστίνιων, χωρίς την παραμικρή αναφορά στην ένοπλη αντίσταση και την αδιαμφισβήτητη μεγάλη νίκη που πέτυχαν οι οργανώσεις της. Στην ίδια γραμμή και οι σφετεριστές της πάλαι ποτέ «Πρωτοβουλίας Ενα Καράβι για τη Γάζα», που έσβησαν κάθε αναφορά στην Παλαιστινιακή Αντίσταση και μιλούν μόνο «για τα εγκλήματα του κράτους του Ισραήλ κατά ενός άμαχου πληθυσμού, παγιδευμένου στη μεγαλύτερη ανοιχτή φυλακή του κόσμου, χωρίς τρόπο διαφυγής, στο έλεος των βομβαρδισμών». Καλά θα κάνουν, για να ‘ναι εντάξει με την κακομοίρικη πασιφιστική τους θέση, να διαγράψουν και την ιδρυτική διακήρυξη της Πρωτοβουλίας, το όνομα της οποίας εξακολουθούν να σφετερίζονται, γιατί αυτή η διακήρυξη υμνεί και εκφράζει την υποστήριξή της στην αντίσταση με όλα τα μέσα.

 

♦ Αδίστακτοι εξουσιολάγνοι
 

Οι γερμανικές εκλογές είναι σ’ ένα χρόνο (Σεπτέμβρης 2013), όμως στη Γερμανία γίνονται από τώρα πολιτικές κινήσεις με εκλογικό ορίζοντα. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο την προηγούμενη εβδομάδα ήταν η διεξαγωγή του συνέδριου των Πρασίνων που έκανε ένα εντυπωσιακό άνοιγμα προς το «Κέντρο», διακηρύσσοντας την προσήλωση του κόμματος στις «συντηρητικές αξίες». Ολοι οι πολιτικοί παρατηρητές ερμήνευσαν αυτή την κίνηση των Πρασίνων ως κλείσιμο του ματιού προς τον συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατών-Χριστιανοκοινωνιστών της Μέρκελ για μετεκλογική κυβερνητική συνεργασία.
 

Σχεδόν ένα χρόνο πριν τις εκλογές, οι Πράσινοι κάνουν τη «μεγάλη στροφή», εγκαταλείποντας τον προηγούμενο σύμμαχό τους, τους Σοσιαλδημοκράτες, και αναζητώντας κυβερνητική συνεργασία από τη γερμανική Δεξιά. Για ένα συνονθύλευμα αδίστακτων εξουσιολάγνων, που θέλουν μόνο να ξανακερδίσουν υπουργικές καρέκλες, αυτή ήταν η αναγκαία κίνηση, δεδομένων των τάσεων που έχουν διαμορφωθεί στη γερμανική πολιτική σκηνή. Ολες οι δημοσκοπήσεις μέχρι τώρα φέρνουν πρώτο τον συνασπισμό της Μέρκελ και δεύτερους τους Σοσιαλδημοκράτες. Οι Φιλελεύθεροι των Βεστερβέλε-Ρέσλερ συρρικνώνονται συνεχώς και ενδέχεται να μη μπουν καν στη Βουλή. Οι Πράσινοι, λοιπόν, προσφέρονται από τώρα ως κυβερνητικός εταίρος και του δεξιού συνασπισμού. Βέβαια, στο τέλος μπορεί να μείνουν μπουκάλα και να υπάρξει, για δεύτερη φορά τις τελευταίες δεκαετίες, ένας «μεγάλος συνασπισμός» Χριστιανοδημοκρατών-Σοσιαλδημοκρατών, αλλά αυτοί προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο για να επανέλθουν στους κυβερνητικούς θώκους.

 

♦ Αντε και στην Πρεσβεία
 

Μετά τον γερμανό πρέσβη, που επισκέφτηκε την Κουμουνδού-ρου και συνομίλησε με τον Τσίπρα, μετά τον βρετανό πρέσβη που έκανε το ίδιο δρομολόγιο, ήρθε η ώρα και των υπόλοιπων πρέσβεων των χωρών-μελών της ΕΕ να γνωριστούν με τον εν δυνάμει πρωθυπουργό, σε πρόγευμα εργασίας που οργάνωσε ο πρέσβης της Κύπρου στην Αθήνα. Στη Μεγάλη Βρετανία, φυσικά, όχι σε κάνα ουζερί στου Ψυρρή. Από τον πρέσβη της Κύπρου ζητήθηκε, προφανώς, να αναλάβει τη σχετική πρωτοβουλία (η Κύπρος έχει την προεδρία της ΕΕ αυτό το εξάμηνο) και αυτός ανταποκρίθηκε. Κατόπιν των τελευταίων επαφών, δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ «με το καλό και στην Πρεσβεία» (μία είναι στη χώρα μας η πρεσβεία με κεφαλαίο το Π και εδρεύει στο γνωστό φρούριο της Βασιλίσσης Σοφίας, όπου κάθε χρόνο καταλήγουν πλείστες όσες διαδηλώσεις).
 

Από μεριάς ΣΥΡΙΖΑ διαρρέεται η εκτίμηση ότι το κλίμα αλλάζει, ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ σαν τη μοναδική εναλλακτική λύση που υπάρχει, γι’ αυτό και γίνονται κινήσεις αποδοχής, σε χαμηλό προς το παρόν επίπεδο. Από αστικές πηγές, πάλι, διέρρευσε πως ο γερμανός πρέσβης έστειλε πολύ θετική έκθεση στην κυβέρνησή του, μετά τη συνάντηση με τον Τσίπρα, γι’ αυτό και δεν αποκλείεται στο επόμενο ταξίδι του τελευταίου στη Γερμανία να υπάρξουν συναντήσεις και με θεσμικούς παράγοντες (πιο κάτω από τη Μέρκελ), οι οποίοι μέχρι τώρα ούτε ζωγραφιστό δεν ήθελαν να δουν τον Τσίπρα και τους άλλους ΣΥΡΙΖΑίους. Αν πράγματι έχει συμβεί μια τέτοια αλλαγή (θα φανεί σύντομα), σημαίνει πως ο Τσίπρας και οι συνεργάτες του κατάφεραν να πείσουν ηγετικούς κύκλους στην Ευρωζώνη ότι δεν έχουν καμιά πρόθεση να διασαλεύσουν το διαμορφωμένο status quo, αλλά θα μπορούσαν να αρκεστούν σε μερικά μερεμέτια, για να μπορέσουν να κρατηθούν στην εξουσία. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις πάντα καταστρώνουν δεύτερα σχέδια για τη διαχείριση της εξουσίας στις εξαρτημένες χώρες και η Ελλάδα χρειάζεται ένα τέτοιο σχέδιο.

 

♦ Δυο καρπούζια;
 

«Το διεθνές δίκαιο αναγνωρίζει στους λαούς που βρίσκονται υπό κατοχή το δικαίωμα της αντίστασης. Είναι οξύμωρο να μιλά το Ισραήλ για αυτοάμυνα κάθε φορά που εξαπολύει μια επίθεση κατά του παλαιστινιακού λαού. Αυτοάμυνα ασκεί ο παλαιστινιακός λαός. Η ένοπλη αντίσταση δεν είναι αυτοσκοπός. Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης υπό την ηγεσία του αείμνηστου Γιάσερ Αραφάτ έκανε τον ιστορικό συμβιβασμό της. Η Παλαιστινιακή Εθνική Αρχή επιδίωξε και επιδιώκει την ειρηνική επίλυση του Μεσανατολικού με πολιτικά και διπλωματικά μέσα. Αυτή η πολιτική διαδικασία όμως έχει φτάσει σε αδιέξοδο με αποκλειστική ευθύνη του Ισραήλ. Το Ισραήλ δεν θα πετύχει την ασφάλειά του με πολέμους. Η καλύτερη εγγύηση είναι η ειρήνη, αλλά ειρήνη χωρίς ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος δεν μπορεί να υπάρξει». Μιλά στην «Αυγή» ο πρεσβευτής της Παλαιστινιακής Αρχής στην Αθήνα. 
 

Αν ήταν μια άλλη χρονική περίοδος, δεν θα δίσταζε να καταδικάσει την ένοπλη αντίσταση, όπως το έχει κάνει πολλές φορές το αφεντικό του, ο Μαχμούντ Αμπάς. Τώρα προσπαθεί να κρατήσει δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη, πράγμα ανέφικτο, ως γνωστόν. Γι’ αυτό και η δήλωσή του ακούγεται εντελώς γελοία. Ποιον μπορεί να πείσει ότι λύση είναι ο «ιστορικός συμβιβασμός» με τους σιωνιστές, όταν αυτός ο συμβιβασμός έχει δείξει τα αποτελέσματά του, ενώ η ένοπλη αντίσταση μόλις έδειξε –αυτή τη φορά τόσο καθαρά– τα δικά της αποτελέσματα;