Σε προηγούμενο φύλλο, σχολιάζοντας το αθλητικό νομοσχέδιο του Γερουλάνου, είχαμε τονίσει ότι ακολουθώντας το παράδειγμα των προκατόχων του δεν έχει σκοπό να διορθώσει την απαράδεκτη κατάσταση στον ελληνικό επαγγελματικό αθλητισμό, αλλά να τη χρησιμοποιήσει αφενός για να αποπροσανατολίσει ένα μεγάλο κομμάτι της νεολαίας από τα πραγματικά του προβλήματα και να το οδηγήσει κάτω από τις επιχειρηματικές σημαίες του κάθε καπιταλιστή ιδιοκτήτη ομάδας και αφετέρου για να εξασφαλίσει τους όρους και τις προϋποθέσεις για μπίζνες και κέρδη, μέσω του αθλητισμού, από τους καπιταλιστές που θ’ αποφασίσουν να «επενδύσουν» σ’ αυτόν. Είχαμε σημειώσει, επίσης, την επαναφορά της κατασταλτικής λογικής στα θέματα αντιμετώπισης της αθλητικής βίας, με την επαναθεσμοθέτηση του «ιδιώνυμου», σε συνδυασμό με τη γενικότερη πολιτική κατάσταση της χώρας, που ενισχύει τις κατασταλτικές λογικές αντιμετώπισης του «εσωτερικού» εχθρού.
Επανερχόμαστε στο θέμα με αφορμή την ανακοίνωση των οργανωμένων οπαδών του Παναθηναϊκού σχετικά με το ιδιώνυμο. Η ανακοίνωση καταλήγει με τη φράση: «Η ΘΥΡΑ13 ξέρει να κρατά γερά στα χαρακώματα». Παραθέτουμε ορισμένα σημεία της: «Σαν οργανωμένοι οπαδοί βρισκόμαστε διαρκώς στο στόχαστρο όλων αυτών των παραγόντων και παραγοντίσκων που ευθύνονται για την φτώχεια και την καταπίεση του λαού και έτσι τώρα σε συνθήκες γενικευμένης καταστολής δεν θα αποτελούσαμε εξαίρεση» (…) «οι “δοτοί” κυβερνώντες του τόπου επιχειρούν να ισοπεδώσουν την οργανωμένη οπαδική φωνή και παρουσία γιατί γνωρίζουν καλά πως στις τάξεις των οπαδών υπάρχουν συνειδητοποιημένα και προχωρημένα άτομα που αντιδρούσαν και αντιδρούν πάντα στα σχέδιά τους για καθολική μετατροπή των πάντων γύρω από το χώρο του αθλητισμού σε εμπόρευμα και κατά συνέπεια κέρδος» (…) «οι διώξεις με βάση το ιδιώνυμο θα οδηγούν απευθείας στη φυλακή εκεί δηλαδή που έχουν ως στόχο να οδηγήσουν όποιον εκφράζει διαφορετική φωνή ή εφαρμόζει άλλη πρακτική από την κυρίαρχη στην Ελλάδα της φτώχειας, της εξαθλίωσης για το λαό και της καταστολής (ξανά και μόνο για αυτόν)».
Τα αποσπάσματα αυτά δείχνουν ότι οι οπαδοί των ομάδων –τουλάχιστον ένα τμήμα τους– έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν ότι στο άμεσο μέλλον θα χρησιμοποιηθούν σαν πειραματόζωα για την εφαρμογή των μέσων και των τρόπων καταστολής της λαϊκής δυσαρέσκειας. Η ανακοίνωση είναι καλοδεχούμενη και πρέπει ανάλογες ανακοινώσεις να βγουν από το σύνολο των οργανωμένων οπαδών και των άλλων ομάδων. Ομως, εκτός από τις ανακοινώσεις, τις δεσμεύ-σεις ότι «η ΘΥΡΑ13 σαν πρωτοπόρα δύναμη στο συνδεσμιακό κίνημα θα ξεφτιλίσει στην πράξη τα σχέδιά τους και θα στείλει και αυτό το νομοσχέδιο στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας», τα καλέσματα «να ανατρέψουμε στην πράξη τα σχέδιά τους και να βάλουμε τον πήχη ψηλά» και τα συνθήματα όπως «κανένας οπαδός στη φυλακή με όποιο κόστος … ο πόλεμος στον πόλεμο τους θα είναι αδιάκοπος», θα πρέπει οι οργανωμένοι οπαδοί να αποδείξουν και έμπρακτα ότι έχουν καταλάβει ποιος είναι ο εχθρός, φροντίζοντας ν’ απομονώσουν από τις γραμμές τους τις φασιστικές συμμορίες που δρουν σαν ιδιωτικοί στρατοί του εκάστοτε προέδρου και εξα- ντλούν τη δράση τους στο να σπάνε τα κεφάλια των νεολαίων από τις αντίπαλες ομάδες. Ανεξάρτητα από προθέσεις, όσο η ιδέα και το μεγαλείο της ομάδας, μπαίνει πρώτα και πάνω από κάθε ταξική αναφορά, οι δυνατότητες αντίστασης στα κατασταλτικά σχέδια της κυβέρνησης θα μειώνονται στο ελάχιστο.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ: Ως πιο φτωχή μεταγραφική περίοδος από καταβολής επαγγελματικού ποδοσφαίρου στη χώρα μας μπορεί να χαρακτηριστεί η φετινή, αφού η οικονομική κρίση και η έλλειψη ρευστότητας δεν επιτρέπουν για τις περισσότερες ομάδες ούτε τις καθιερωμένες διορθωτικές κινήσεις και ανταλλαγές. Οσοι είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους στο ότι η μη επιβεβαίωση της ερυθρόλευκης κυριαρχίας στο πρωτάθλημα και η κόντρα για την κατάκτηση του τίτλου θα λειτουργούσαν ως κίνητρο για να ενισχυθούν οι ομάδες και να δούμε λίγο καλύτερο θέαμα απογοητεύτηκαν με τον πλέον οδυνηρό τρόπο. Κανένας δεν βάζει το χέρι στην τσέπη, ούτε καν ο Μαρινάκης, ο οποίος δείχνει να ρισκάρει τον τίτλο και να μην προχωράει στις δυο-τρεις κινήσεις που έχει ανάγκη η ομάδα του, ελπίζοντας ότι ο Παναθηναϊκός δεν θα καταφέρει μέχρι το τέλος ν’ ανταποκριθεί στις αγωνιστικές του υποχρεώσεις, λόγω έλλειψης «εφεδρειών» και εναλλακτικών λύσεων στο έμψυχο δυναμικό του.
.jpg)
Πριν από μερικές μέρες, οι οπαδοί της ΑΕΚ αποχαιρέτησαν τον Λευτέρη Αντωνιάδη ή Λεφτέρ Κιουτσουκαντωνιάδη, όπως τον αποκαλούν οι Τούρκοι, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών. Ο Λεφτέρ ήταν ο ποδοσφαιριστής-σύμβολο για την Φενέρμπαχτσε και για πολλούς ο σπουδαιότερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών στη γείτονα χώρα. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο ποδοσφαιρικός ορισμός της ελληνοτουρκικής φιλίας, αφού αν και Ελληνας έπαιξε στην Εθνική Τουρκίας και ήταν ο πρώτος παίχτης που σκόραρε με τη φανέλα της στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας το 1954, αποσπώντας εγκωμιαστικά σχόλια από μεγάλους παίχτες της εποχής, όπως ο Πούσκας. Το 1964, σε ηλικία 38 χρόνων, ήρθε στην ΑΕΚ (η επιλογή έγινε γιατί ήταν προσφυγική ομάδα), όμως ένας τραυματισμός σε αγώνα κόντρα στον Ηρακλή τον ανάγκασε να κρεμάσει σύντομα τα παπούτσια του. Μέχρι το τέλος της ζωής του επέλεξε να ζήσει στην Ισταμπούλ και εκεί τον επισκέπτονταν οι τούρκοι δημοσιογράφοι και οι ποδοσφαιριστές της Φενέρ, για τους οποίους αποτελούσε ένα… προσκύνημα, τη ζωντανή ιστορία της ομάδας, ενώ η επίσκεψη ήταν μια ευκαιρία για να τους αγαπήσει το κοινό της ομάδας. Η ενέργεια των οπαδών της ΑΕΚ δεν πέρασε απαρατήρητη τόσο από τα ΜΜΕ της γειτονικής χώρας, που αναφέρθηκαν με κολακευτικά σχόλια στο σεβασμό των οπαδών της «Ενωσης» στη μνήμη του εκλιπόντος, όσο και από τους οπαδούς της Φενέρμπαχτσε, των οποίων ο σύνδεσμος «Vamos Bien», στον αγώνα με τη Μανίσασπορ, σήκωσε το πανό της φωτογραφίας.
Η «Κ» ήταν εκεί
Φωστήρας Καισαριανής – ΑΟ Παγκρατίου 1-2
Ποδόσφαιρο Β’ Αθηνών
Οι 100 που αποφασίσαμε να διαθέσουμε το μεσημέρι του περασμένου Σαββάτου για να παρακολουθήσουμε το τοπικό ντέρμπι αποζημιωθήκαμε στο έπακρο από την προσπάθεια των παιχτών, αφού η αναμέτρηση ήταν ποιοτικά ανώτερη απ’ αυτές που παρακολουθούμε από την τηλεόραση στις μεγάλες κατηγορίες. Τρία γκολ, περισσότερες από δεκαπέντε αξιόλογες φάσεις μπροστά από τις δύο εστίες, συνεχές τρέξιμο και δυνατές μονομαχίες, σε ένα βαρύ από τη συνεχή βροχή αγωνιστικό χώρο. Αν και ο Φωστήρας ήταν καλύτερος αγωνιστικά, οι παίχτες του Παγκρατίου εκμεταλλεύτηκαν την τακτική των αντεπιθέσεων και πήραν τη νίκη που πανηγυρίστηκε έξαλλα από τους 15-20 οπαδούς τους. Το ποδοσφαιρικό μεγαλείο, που πλέον μπορούμε να το ζήσουμε μόνο στις μικρές ερασιτεχνικές κατηγορίες, συμπληρώθηκε από τα σουβλάκια που ψήθηκαν κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου και από την προτροπή των ποδοσφαιριστών του Παγκρατίου, μετά τη λήξη του αγώνα, προς τους οπαδούς της ομάδας τους να μαζέψουν κανένα φράγκο για να πληρωθεί ο προπονητής τους (οι ίδιοι έτσι και αλλιώς παίζουν απλήρωτοι).
