Αποφασισμένοι να μπουν δυνατά στα εκπαιδευτικά πράγματα δείχνουν οι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ. Αιτία το παραδάκι που θα ρέει ζεστό στις τσέπες τους από τα ευρωπαϊκά προγράμματα του Δ΄Κοινοτικού Πλαισίου, η ισχυροποίηση της φήμης τους και της εικόνας τους ως θεσμού του συστήματος, η βόλεψη ημετέρων και η πλήρης αλλοτρίωση συνειδήσεων.
Είναι γνωστό ότι στο πρόσφατο παρελθόν η ΓΣΕΕ πραγματοποίησε έρευνες και ανακοινώσεις για το Ολοήμερο Σχολείο, την απορρόφηση των αναπληρωτών, την απόδοση των μαθητών στις εξετάσεις του Λυκείου. Σήμερα καταβάλλει προσπάθεια να μπει πιο συγκροτημένα και επιθετικά στο παιχνίδι, ιδρύοντας το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής πολιτικής (Κ.ΑΝ.Ε.Π – ΓΣΕΕ), μια αστική εταιρία «μη κερδοσκοπικού» χαρακτήρα, το καταστατικό της οποίας κατατέθηκε ήδη στο πρωτοδικείο και στο υπουργείο Παιδείας.
Ηδη η ΓΣΕΕ ανακοίνωσε πως «αισθάνεται την ανάγκη να καταθέσει τις προτάσεις και προβληματισμούς της» για το σύστημα των εξετάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ – ΤΕΙ και για την κοινωνική αξιολόγηση του Ολοήμερου Σχολείου.
Προς τούτο πραγματοποίησε δύο αντίστοιχες έρευνες, μία ανάμεσα στους βαθμολογητές των εξεταστικών κέντρων και μία ανάμεσα σε γονείς που τα παιδιά τους φοιτούν στο Ολοήμερο Σχολείο.
Και στις δυο περιπτώσεις, από τις μέχρι σήμερα ανακοινώσεις της ΓΣΕΕ, προκύπτει η απόλυτη ταύτιση των γραφειοκρατών συνδικαλιστών με το «δια ταύτα» που επιθυμεί να πετύχει η πολιτική εξουσία: Πρώτον, τη διατήρηση των εξετάσεων μετά το σχετικό «λίφτιγκ», αφού αποτελούν ισχυρό και απόλυτα πετυχημένο ταξικό φραγμό για την αποθάρρυνση και το κόψιμο των παιδιών της εργατικής τάξης. Και δεύτερον, την ενίσχυση και επέκταση του Ολοήμερου παιδοφυλακτήριου, γιατί αποτελεί φθηνή λύση για το κράτος, που δίνει την ελευθερία στους καπιταλιστές να απασχολούν τους γονείς-εργαζόμενους σα «μαύρους», καταργώντας κάθε έννοια οχτάωρου και σταθερών εργασιακών σχέσεων.
Η «φιλολαϊκή» και «φιλεργατική» λοιπόν ΓΣΕΕ, αφού πρώτα η ίδια αναπέμπει ύμνους σ’ ένα «αξιοκρατικό και ορθολογικά δομημένο εκπαιδευτικό σύστημα», κάνει έκκληση σε φορείς του ΥΠΕΠΘ και της πολιτείας, στα πολιτικά κόμματα, στην τοπική αυτοδιοίκηση, τις εκπαιδευτικές οργανώσεις και συνδικάτα, τους «κοινωνικούς εταίρους» κ.λπ. να συμμετέχουν στον «κοινωνικό διάλογο» για την Παιδεία και να ομονοήσουν «στο τρόπο που οι απόφοιτοι του Λυκείου θα εισάγονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση». Επομένως, οι εκτιμήσεις της πλειοψηφίας των βαθμολογητών των γραπτών εξετάσεων της Γ΄Λυκείου, που αναφέρονται στην έρευνα ότι δηλαδή το ισχύον εξεταστικό σύστημα διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητές, δεν μειώνει καθόλου την ανάγκη εξωσχολικής υποστήριξης, δεν περιορίζει την οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών των υποψηφίων και αποδυναμώνει τον παιδαγωγικό ρόλο του Λυκείου, μόνο ως παράμετροι μιας διορθωτικής προσπάθειας μπορούν να εκληφθούν, η οποία όμως θα αφήνει άθικτο το θεσμό των εξετάσεων και γενικότερα την ύπαρξη αξιολογικών κρίσεων για την επιλογή των υποψήφιων φοιτητών.
Οσον αφορά στην έρευνα, στις διαπιστώσεις και στα συμπεράσματα για την «κοινωνική αξιολόγηση του Ολοήμερου Σχολείου», οι μεν γονείς μοιάζουν να αντιφάσκουν, θεωρώντας από τη μια μεριά θετική έως πολύ θετική τη λειτουργία του Ολοήμερου Δημοτικού, ενώ από την άλλη εκφράζουν παράπονα για τη μη προετοιμασία των μαθημάτων της επόμενης ημέρας και την έλλειψη πρόσθετων δραστηριοτήτων όπως η πληροφορική, τα αγγλικά, οι αθλητικές δραστηριότητες, που συνεχίζουν να τα αναζητούν στην αγορά, η δε ΓΣΕΕ ποιεί την νήσσαν ως προς την «ταμπακιέρα».
Δηλαδή δεν κάνει καμιά αναφορά στις συνθήκες εργασίας των γονιών -τις οποίες υποτίθεται προστατεύει- που τους εξαναγκάζουν να «παρκάρουν» τα παιδιά τους, στις τόσο τρυφερές ηλικίες των μικρών τάξεων του Δημοτικού, στο Ολοήμερο Σχολείο, ούτε φυσικά στα «κεκτημένα» (;), όπως είναι το οχτάωρο και ο συνεχής, σταθερός χρόνος εργασίας και βέβαια δε βάζει επί τάπητος και άλλα «επαναστατικά» αιτήματα όπως είναι το μειωμένο ωράριο για την εργαζόμενη μητέρα.
Η ΓΣΕΕ δε βλέπει πουθενά και τη μειωμένη χρηματοδότηση των Ολοήμερων Σχολείων, που εξαναγκάζει τα παιδιά να «κοιμούνται», να «τρώνε», και να «παίζουν» εκεί όπου «διαβάζουν» με την επιτήρηση δασκάλων μιας χρήσης (στην πλειοψηφία τους αναπληρωτές και ωρομίσθιοι).
Και βέβαια οι τόσο ευαίσθητοι γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ δε βλέπουν πουθενά και τις ανάγκες των παιδιών, παρά μόνο τις «ανάγκες» των γονιών που και πάλι τις ταυτίζουν με τις ανάγκες του κεφάλαιου και των εργοδοτών.
Τελευταία «καινοτόμα πρωτοβουλία» της ΓΣΕΕ στα εκπαιδευτικά πράγματα, που με τόσα ταρατατζούμ μας ανακοίνωσε, είναι και η ίδρυση της κακόφημης Ακαδημίας Εργασίας και Δια Βίου Μάθησης, μέσω της οποίας επιχειρεί να βάλει τορπίλη στη δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση, με τις ευλογίες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που από καιρό μας βομβαρδίζουν με την ιδέα των «μη-κρατικών, μη-κερδοσκοπικών» πανεπιστημίων (βλέπε Κόντρα Νο 350), ευελπιστώντας να ατονήσουν σιγά-σιγά τις αντιστάσεις μας και να αποδεχτούμε τετελεσμένα.
Αξιος λοιπόν ο μισθός των συνδικαλισταράδων.
Γιούλα Γκεσούλη
