Συμπληρώνονται σχεδόν έξι μήνες από τότε που αντιπροσωπεία τεσσάρων υπουργών ήρθε σε συμφωνία με αντιπροσωπεία των απεργών πείνας της Υπατίας και τα περισσότερα από τα σημεία αυτής της συμφωνίας δεν έχουν υλοποιηθεί ή υλοποιούνται κουτσουρεμένα. Η άποψή μας γι’ αυτή τη συμφωνία είναι γνωστή. Ηταν μια άδικη, σε βάρος των απεργών πείνας, συμφωνία, η οποία επεβλήθηκε σ’ αυτούς ύστερα από παρατεταμένη εσωτερική υπονόμευση του μετώπου τους από «επαγγελματίες αλληλέγγυους». Αυτή την υπονόμευση, που τις τελευταίες μέρες είχε πάρει το χαρακτήρα υπόγειας συνεργασίας και συναλλαγής με την κυβέρνηση, εκμεταλλεύτηκε η τελευταία, για να υπαναχωρήσει ακόμα και από τα συμφωνηθέντα.
Οι 300 απεργοί πείνας πήραν αναστολή της απέλασης για έξι μήνες και σε λίγες μέρες θα ζητήσουν την ανανέωσή της. Αποψή μας και πρόταση ταυτόχρονα προς τους πρώην απεργούς πείνας είναι να μην το κάνουν ατομικά, αλλά να δώσουν συλλογικό χαρακτήρα στο αίτημα της ανανέωσης του εξάμηνου. Βέβαια, το χαρτί που έχει ο καθένας τους είναι ατομικό και η ανανέωση θα είναι ατομική, όμως επειδή αυτό το χαρτί υπήρξε προϊόν συλλογικού αγώνα, συλλογική θα πρέπει να είναι και η διαδικασία ανανέωσής του, για να στείλουν οι πρώην απεργοί πείνας το μήνυμα πως είναι ενωμένοι και αποφασισμένοι να φτάσουν κάποια στιγμή στην απόκτηση άδειας παραμονής, που τόσο άδικα έχασαν μετά από 44 μέρες απεργίας πείνας.
Περιττεύει να σημειώσουμε πως η ανανέωση αυτού του χαρτιού «επ’ αόριστον», που οι ξεπουληματίες διαφήμιζαν στους απεργούς πείνας, για να τους κάμψουν και να συμφωνήσουν στη λήξη του αγώνα τους, δεν υπάρχει ούτε ως εκφρασμένη δημόσια –προφορικά έστω– κυβερνητική βούληση. Κάθε έξι μήνες, οι πρώην απεργοί πείνας πρέπει να τίθενται στην κρίση της Αστυνομίας και μόνο η συλλογικότητά τους μπορεί να τους εξασφαλίσει την ανανέωση.
Οι 300 απεργοί πείνας πήραν επίσης το δικαίωμα να πραγματοποιήσουν ένα ταξίδι στις πατρίδες τους. Αυτό το ταξίδι, όμως, δεν είναι ελεύθερο, όπως ισχύει για άλλους μετανάστες, αλλά υπό σοβαρούς περιορισμούς. Σοβαρότερος όλων είναι πως για να επιστρέψουν στην Ελλάδα πρέπει να ζητήσουν και να πάρουν μια ειδική βίζα λίγων ημερών. Δεν είναι μόνο η δαπάνη των 70 ευρώ και τα πηγαινέλα στα ελληνικά προξενεία (με τα συνακόλουθα έξοδα μεταφοράς και διαμονής σε ξενοδοχείο, αφού για την πλειοψηφία η επίσκεψη στο προξενείο δεν μπορεί να γίνει αυθημερόν). Είναι και το γεγονός ότι τίθενται και πάλι υπό κρίση από τις ελληνικές αστυνομικές αρχές. Τίθενται υπό κρίση ευρισκόμενοι αυτή τη φορά μακριά από την Ελλάδα, επομένως σε βάρος τους μπορεί να γίνει οποιαδήποτε αυθαιρεσία.
Το δικαίωμα εργασίας, όμως, ένα από τα βασικά σημεία της συμφωνίας κυβέρνησης-απεργών πείνας, ακόμη δεν έχει υλοποιηθεί με την έκδοση του προβλεπόμενου από το νόμο Προεδρικού Διατάγματος. Ούτε προβλέπεται να υλοποιηθεί σύντομα, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ. Μετά το διώξιμο της Νταλάρα από την κυβέρνηση, οι αρμοδιότητές της μεταφέρθηκαν στον Κουτρουμάνη, ο οποίος δεν έχει καν ασχοληθεί με το θέμα. Ούτε και τραβάει κανένα ζόρι, αφού οι «καλοθελητές» που πανηγύριζαν για τη «μεγάλη νίκη» της απεργίας πείνας φρόντισαν να τη διαλύσουν, χωρίς να υπάρχει καμιά κατοχύρωση για την υλοποίηση της συμφωνίας από πλευράς κυβέρνησης.
Η μείωση των ενσήμων για την ανανέωση της άδειας παραμονής, που δεν αφορούσε τους απεργούς πείνας, αλλά τους «νόμιμους» μετανάστες, και η οποία είχε ανακοινωθεί από την κυβέρνηση στη διάρκεια της απεργίας πείνας, υλοποιήθηκε με υπουργική απόφαση που δημοσιεύτηκε μόλις στις 25 Αυγούστου (ΦΕΚ 1886 Β’). Δηλαδή, έξι μήνες μετά την εξαγγελία της και ενώ σημαντικός αριθμός μεταναστών έχει εγκαταλείψει τη χώρα και η μεγάλη πλειοψηφία τους αδυνατεί να συγκεντρώσει και αυτόν τον μειωμένο αριθμό ενσήμων. Είναι δυνατόν να συγκεντρώσει ο οικοδόμος 120 ένσημα (πριν ήταν 150) σ’ ένα χρόνο, όταν η οικοδομή έχει παγώσει κι αν βρεθεί ένα μεροκάματο αυτό είναι κατά κανόνα χωρίς ασφάλιση; Είναι εύκολο να συγκεντρώσει ένας μη οικοδόμος μετανάστης 120 ένσημα (πριν ήταν 200), σε εποχές τόσο μεγάλης ανεργίας, που «μαύρα» αναγκάζονται να δουλεύουν και οι ντόπιοι; Και με τι λεφτά ν’ αγοράσει τόσα ένσημα στη μαύρη αγορά (νομίμως μπορεί να εξαγοράσει το 20%); Χαρακτηριστικό είναι ακόμη, πως για τους ασφαλιζόμενους στον ΟΓΑ τα ένσημα παρέμειναν στα 150 και δεν μειώθηκαν στα 120. Η κυβέρνηση ξέρει πως οι ασφαλιζόμενοι στον ΟΓΑ μετανάστες πληρώνουν μόνοι τους τα ένσημά τους και δεν τους μειώνει το χαράτσι, μολονότι οι συνθήκες για όλους έχουν γίνει πιο σκληρές και το μεροκάματο πιο σπάνιο.
Απομένει η μείωση της 12ετίας σε 8ετία, για τη δυνατότητα χορήγησης στον μετανάστη άδειας παραμονής για ανθρωπιστικούς λόγους. Αυτό ήταν το «τυράκι», με το οποίο οι ξεπουληματίες διέσπασαν το μέτωπο της πιο αγωνιστικής μερίδας των απεργών πείνας. Ξαναθυμίζουμε την ιστορία: ανακοινώθηκε στους απεργούς πείνας, ότι ο Ραγκούσης τηλεφώνησε στον Τσίπρα και του είπε πως δέχεται η 12ετία να γίνει 5ετία. Το μέτωπο έσπασε, επειδή μερικοί από τους απεργούς πείνας, που έχουν κάμποσα χρόνια στην Ελλάδα, σκέφτηκαν πως αποκτούν τη δυνατότητα να πάρουν άδεια παραμονής και ενήργησαν ατομικιστικά. Μια μέρα μετά, ανακοινώθηκε στους απεργούς πείνας, ότι ο Ραγκούσης ξανατηλεφώνησε στον Τσίπρα και του είπε πως είχε κάνει λάθος και πως η πρόταση της κυβέρνησης είναι για 8ετία και όχι 5ετία! Με το μέτωπο του αγώνα σπασμένο, οι απεργοί πείνας δέχτηκαν την 8ετία, την οποία τους ανακοίνωσε ο Ραγκούσης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, παρουσία τριών ακόμη συναδέλφων του (Παπουτσή, Λοβέρδου, Νταλάρα).
Από την επόμενη κιόλας μέρα και αφού είχε ανακοινωθεί η λήξη της απεργίας πείνας, ο Ραγκούσης πήρε πίσω αυτό που ο ίδιος είχε συμφωνήσει και μιλούσε πια για «11ετία ή 10ετία στην κατεύθυνση της 8ετίας». Εμείς, που τότε είχαμε προτείνει να επανέλθουν οι απεργοί πείνας στον αγώνα και να μη διαλυθεί το μέτωπο της Υπατίας, με αίτημα να υπάρξουν δεσμεύσεις για άμεση υλοποίηση όλων των συμφωνηθέντων, δεχτήκαμε έναν καταιγισμό ύβρεων από τους ξεπουληματίες, που ήθελαν άρον-άρον να σπάσει το μέτωπο της Υπατίας, γιατί αυτή τη δέσμευση είχαν αναλάβει στα δικά τους παζάρια με την κυβέρνηση. Διαβεβαίωναν, δε, και τους απεργούς πείνας και τους αλληλέγγυους, ότι η συμφωνία θα υλοποιηθεί κατά γράμμα και πως δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας, γιατί ο Ραγκούσης λέει ό,τι λέει προκειμένου να αποφύγει την πίεση που δέχεται από τα δεξιά, από ΝΔ και ΛΑΟΣ. Ιδού, τώρα, τα αποτελέσματα.
Μέσα στο καλοκαίρι, ο διάδοχος του Ραγκούση στο υπουργείο Εσωτερικών Χ. Καστανίδης κατέθεσε νομοσχέδιο («Αναδιοργάνωση του συστήματος αδειοδότησης για την διαμονή αλλοδαπών στη χώρα υπό όρους αυξημένης ασφάλειας κ.λπ.»), στο οποίο ρυθμίζεται και το θέμα της 12ετίας. Μόνο που αντί για 8ετία, όπως είχε συμφωνηθεί με τους απεργούς πείνας, γίνεται 10ετία! Το νομοσχέδιο συζητήθηκε ήδη σε πρώτη και δεύτερη ακρόαση στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής (4 και 23 Αυγούστου) και απομένει η ψήφισή του στην Ολομέλεια, που θα γίνει σε μια συνεδρίαση.
Η σχετική ρύθμιση (παράγραφος 8 του άρθρου 7 του νομοσχέδιου) απασχόλησε περισσότερο από κάθε άλλη τις δυο συζητήσεις στην Επιτροπή. Κύριο μέλημα του υπουργού, αλλά και του εισηγητή του ΠΑΣΟΚ, ήταν να πείσουν ότι δεν πρόκειται να προχωρήσουν σε μαζική νομιμοποίηση αλλοδαπών. Η ΝΔ, διά του εισηγητή της Αθ. Νάκου, χαρακτήρισε «αιτία αντίρρησης και πολέμου» τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Ο Νάκος έλεγε και διάφορα άσχετα, περισσότερο για να μην αφήσει το ΛΑΟΣ να τον υπερκεράσει από τα δεξιά, όμως τον υπερκέρασε ο Πρ. Παυλόπουλος, που σ’ ένα φασιστικού τύπου παραλήρημα κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι ξεπλένει «αμαρτίες της Υπατίας» και μετατρέπει την Ελλάδα σε «κράχτη λαθρομεταναστών». Στη δεύτερη ανάγνωση ο Νάκος «μαλάκωσε» λίγο την κριτική: «Εμείς λέμε: κάνετε μια ρύθμιση –δεν θα αντιδράσουμε– γι’ αυτούς της Υπατίας, αλλά να αποσύρετε την αρχική διάταξη του προκατόχου σας, διότι τι 10 τι 12, δεν έχει καμιά σημασία». Πέρα από τ’ άλλα, η τοποθέτηση αυτή δείχνει πως η ΝΔ, έχοντας και το προηγούμενο Παυλόπουλου με την απεργία πείνας των 15 στα Χανιά το 2008, δεν θα είχε αντίρρηση να δώσει η κυβέρνηση άδεια παραμονής στους 300 της Υπατίας. Ας όψονται αυτοί που υπονόμευσαν αυτόν τον αγώνα και τον χτύπησαν στην πιο κρίσιμη στιγμή του.
Το ΛΑΟΣ, φυσικά, καταψήφισε και μάλιστα ο εισηγητής του δήλωσε ότι καταψηφίζει ολόκληρο το νομοσχέδιο εξαιτίας αυτής της διάταξης.
Ο εισηγητής του Περισσού σωστά παρατήρησε πως πρόκειται για ρύθμιση-κοροϊδία, αφού ο χρόνος μειώνεται μόνο κατά δύο χρόνια και θύμισε πως η συμφωνία με τους απερ- γούς πείνας ήταν για 8 χρόνια.
Ο Παπαδημούλης του ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη ανάγνωση δεν είπε απολύτως τίποτα γι’ αυτή τη ρύθμιση! Κι ας εμφανιζόταν ο Τσίπρας ως ταχυδρόμος των προτάσεων Ραγκούση προς τους απεργούς πείνας. Στη δεύτερη ανάγνωση, θύμισε ότι η πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ πρόβλεπε 8ετία αντί 12ετία και χαρακτήρισε την κυβερνητική ρύθμιση «ένα βήμα σε θετική κατεύθυνση»! Για την παραβίαση της συμφωνίας που τέσσερις υπουργοί είχαν κάνει με την αντιπροσωπεία των απεργών πείνας δεν είπε λέξη.
Στη συνέχεια, ο Παπαδημούλης, με όσα υποστήριξε, επιβεβαίωσε τις καταγγελίες μας, ότι συνειδητά ο ΣΥΡΙΖΑ, με συμμάχους του το ΦΜΚ και το Δίκτυο, βοήθησε την κυβέρνηση να αποφύγει μια ήττα, με την παραχώρηση αδειών παραμονής στους 300 απεργούς πείνας. Οτι δεν τους ενδιέφερε καθόλου να νικήσουν οι 300, δίνοντας έτσι ένα αγωνιστικό παράδειγμα σε όλους τους μετανάστες (και όχι μόνο), αλλά να εκμεταλλευτούν αυτόν τον αγώνα και να πάρουν κάποιες γενικές ψευτορυθμίσεις, για να τις «πουλήσουν» τα μεταναστευτικά μαγαζάκια τους στους μετανάστες και να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητά τους. Απαντώντας στον Νάκο, που είχε πει «κάνετε μια ρύθμιση γι’ αυ- τούς της Υπατίας», ο Παπαδημούλης είπε πως «αυτή είναι η αιτία κακοδαιμονίας όλων των πολιτικών στην Ελλάδα» και ότι έτσι «δεν εμπεδώνεται μια αίσθηση κράτους δικαίου με γενικούς κανόνες, νόμους που να εφαρμόζονται κ.λπ.»! Στη συνέχεια, χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη ρύθμιση «φωτογραφική για την Υπατία» (!!!) και ζήτησε από την κυβέρνηση «να δώσει μια ρύθμιση εύλογη, η οποία να επιτρέψει χωρίς κατάχρηση να γίνει χρήση αυτής της δυνατότητας σε όσους μπορούν πρακτικά, με τρόπους μη αμφισβητούμενους».
Με τη συγκεκριμένη αναφορά, ο Παπαδημούλης απέδειξε καταρχάς ότι είναι εντελώς άσχετος με το θέμα. Κάθε άλλο παρά φωτογραφική για την Υπατία είναι η ρύθμιση. Κανένας από τους 300 απεργούς πείνας δεν έχει τη δυνατότητα να υποβάλει αίτημα για άδεια παραμονής με βάση τη δεκαετία (θα έπρεπε να βρίσκεται στην Ελλάδα από το 2001). Με την οχταετία ίσως να μπορούσαν ελάχιστοι να το παλέψουν, σίγουρα όχι η πλειοψηφία. Γι’ αυτό και είχαν κάνει το κόλπο με την πενταετία, που αφορούσε περισσότερους, ώστε να σπάσουν το μέτωπο των απεργών πείνας. Η ασχετοσύνη, όμως, αποκάλυψε και το μένος κατά των απεργών πείνας. Αποκάλυψε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε πρόβλημα αν γινόταν μια ad hoc ρύθμιση, με την οποία θα δινόταν άδεια παραμονής στους 300 απεργούς πείνας, δεν έχει όμως κανένα πρόβλημα με μια ρύθμιση-κοροϊδία, την οποία χαρακτηρίζει «ένα βήμα σε θετική κατεύθυνση», καταπίνοντας το γεγονός ότι αυτή η ρύθμιση –πέραν των άλλων– παραβιάζει και μια συμφωνία που έκανε η κυβέρνηση με τους απεργούς πείνας. Να γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ και οι σύμμαχοί του έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να μην πάρουν άδεια παραμονής οι 300 απεργοί πείνας, αλλά να φύγουν μ’ ένα κωλόχαρτο που τους έβαζε σε μια γενική ρύθμιση.
Οι απεργοί πείνας (και όχι μόνον αυτοί) πρέπει να συνεχίσουν ν’ αγωνίζονται. Πρώτον, για να εξασφαλίσουν την υλοποίηση των συμφωνηθέντων με την κυβέρνηση. Να ανανεώσουν την αναβολή της απέλασης, να πάρουν ειδική άδεια νόμιμης διαμονής στην Ελλάδα και να ταξιδεύουν χωρίς όρους στις πατρίδες τους, ν’ αποκτήσουν –επιτέλους– άδεια εργασίας, να γίνει η 12ετία 8ετία, να φτάσουν κάποια στιγμή στην άδεια παραμονής, που είναι ο πόθος κάθε μετανάστη. Οσοι και όσες πλαισίωσαν τον αγώνα τους χωρίς υστεροβουλία, με πραγματική διάθεση αλληλεγγύης, πρέπει να σταθούν και πάλι στο πλευρό τους.
