Ο Μπάμπερ Χαν ξεψύχησε αβοήθητος στο κέντρο κράτησης υπό απέλαση αλλοδαπών του Ελληνικού. Ούτε η «κακιά στιγμή» φταίει ούτε κάποιο ιατρικό λάθος, έστω κι αν υπήρξε τέτοιο. Ενοχη είναι η πολιτική ηγεσία που αντιμετωπίζει τους μετανάστες σαν ζώα. Ο άνθρωπος ήταν άρρωστος και ουδείς τον περιέθαλψε. Οταν παραπονέθηκε για την υγεία του, οι γιατροί της «ευαίσθητης» ΜΚΟ του έδωσαν παυσίπονα. Οταν επανήλθε σε μαύρο χάλι και αναγκάστηκαν να καλέσουν ασθενοφόρο, ήταν αργά. Ο άνθρωπος ξεψύχησε αβοήθητος. Αν δεν ήταν μετανάστης, κρατούμενος υπό απέλαση, θα έβρισκε τέτοιο φρικτό τέλος που απάδει σε κάθε έννοια πολιτισμού;
Οι συγκρατούμενοί του δικαίως εξεγέρθηκαν. Τους αντιμετώπισαν με τα ΜΑΤ. Κυριολεκτικά τους τσάκισαν. Εχοντας νωπές τις εικόνες από την πλατεία Συντάγματος, μπορούμε να φανταστούμε τι υπέστησαν αυτοί οι άνθρωποι, που ο «μέσος» μπάτσος τους θεωρεί μιάσματα. Δεν σταμάτησαν, όμως, στον ξυλοδαρμό. Αρπαξαν οχτώ απ’ αυτούς, τους τύλιξαν σε μια κόλλα χαρτί και τους έστειλαν κατηγορούμενους με κακουργήματα! Προς παραδειγματισμό των υπόλοιπων και όσων θα βρεθούν στη θέση τους στο μέλλον.
Ο θάνατος ενός ανθρώπου και ο διωγμός άλλων οχτώ πέρασε και πάλι στα ψιλά. Είναι, βλέπετε, μετανάστες…
