Μια δήλωση του κυβερνητικού εκπρόσωπου Θ. Ρουσόπουλου δίνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το στίγμα της κυβερνητικής στάσης απέναντι στο κύμα της ακρίβειας, που σαρώνει την αγορά και εξανεμίζει το λαϊκό εισόδημα. Ο Ρουσόπουλος είχε το θράσος να υποστηρίξει πως «ενώ η αύξηση στην τιμή του πετρελαίου διεθνώς υπερβαίνει το 100%, οι αυξήσεις των προϊόντων στην Ελλάδα με υπερπροσπάθεια έχουν φτάσει σε ποσοστά πολύ χαμηλότερα»! Τρικυμία εν κρανίω; Σίγουρα ναι, αλλά και θράσος και αλαζονία.
Την ίδια μέρα που ο Ρουσόπουλος έλεγε τα παραπάνω στο πρες ρουμ, αυτογελοιοποιούμενος, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης (Σιούφας και Παπαθανασίου) πραγματοποιούσε συναντήσεις με εκπροσώπους βιομηχανικών κλάδων (γάλακτος, απορρυπαντικών και πλαστικών) και της Ομοσπονδίας Αρτοποιών, οι οποίοι εξερχόμενοι των συσκέψεων μας διαβεβαίωναν ότι δεν έχουν γίνει ανατιμήσεις και πως τζάμπα γίνεται όλος ο θόρυβος. Προκλητικότερος όλων ο γνωστός Φιλίππου της ΦΑΓΕ, που διαβεβαίωσε μπροστά στις κάμερες ότι καμιά εταιρία του κλάδου δεν έχει γνωστοποιήσει νέους τιμοκαταλόγους. Λες και δεν ξέρουμε ότι οι τιμοκατάλογοι έχουν τυπική αξία και πως οι πραγματικές τιμές διαμορφώνονται μέσα από ένα σύστημα εκπτώσεων και προσφορών, που μειώνοντάς τες οι βιομήχανοι μπορούν να αυξήσουν τις χοντρικές τιμές, χωρίς να αλλάξουν τους τιμοκαταλόγους.
Ο Σιούφας, έχοντας αφομοιώσει τα διδάγματα από τα παθήματα των Πασόκων προκατόχων του, δήλωσε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ σε αντίθεση με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ δεν κάνει «συμφωνίες κυρίων» για τη συγκράτηση των τιμών, αλλά προσπαθεί να διαμορφώσει τη λειτουργία της αγοράς έτσι πουμακροπρόθεσμα να επιτυγχάνεται συγκράτηση των τιμών. Δεν εξήγησε, όμως, πώς θα γίνει αυτό. Αναφέρθηκε απλά στους τρεις νόμους (αναπτυξιακό, φορολογικό και νόμο για την αδειοδότηση των εγκαταστάσεων), που ευνοούν την κερδοφορία των επιχειρήσεων και οδηγούν στη συγκράτηση των τιμών! Διαβεβαίωσε ότι από καμιά πλευρά δεν τέθηκε θέμα αύξησης των τιμών (!) και «μετέφερε» τη θέση των βιομηχάνων ότι θα απορροφήσουν το μεγαλύτερο μέρος από την αύξηση των τιμών των καυσίμων!
Αυτό το τελευταίο έχει τόση αξία όση και η δήλωση του υπουργού Ανάπτυξης, ότι «οι τιμές κινούνται κάτω από τον πληθωρισμό» (τότε πώς προκύπτει ο πληθωρισμός;). Οι βιομήχανοι, βέβαια, δεν βγήκαν να πουν οι ίδιοι τέτοιες παπαριές. Αντίθετα, έχουν πολλές φορές διακηρύξει διά του προέδρου τους Οδ. Κυριακόπουλου, ότι η υγιής και ανταγωνιστική λειτουργία μιας επιχείρησης απαιτεί να ενσωματώνονται στις τιμές όλες οι αυξήσεις στα στοιχεία κόστους. Εκείνο που, βέβαια, δεν πρόκειται να πουν ποτέ είναι πως μαζί με τις αυξήσεις των τιμών λόγω αύξησης των στοιχείων κόστους (π.χ. αύξηση στις τιμές των καυσίμων) «τσιμπάνε» και λίγο ακόμα τις τιμές των προϊόντων που παράγουν, επιδιδόμενοι στο πατροπαράδοτο (και απολύτως θεμιτό από άποψη καπιταλιστικής λειτουργίας) σπορ της κερδοσκοπίας. Τί δηλαδή, μόνο οι κερδοσκόποι στα διεθνή χρηματιστήρια θα σπεκουλάρουν με το πετρέλαιο, οι βιομήχανοι θα το παίξουν ιεραπόστολοι;
Ο υφυπουργός Ανάπτυξης Ι. Παπαθανασίου, με το γνωστό ύφος του «αυτό που σας λέω εγώ», ισχυρίστηκε ότι τα σχολικά είδη πουλιούνται σε τιμές ίδιες με τις περσινές και σε ορισμένες περιπτώσεις χαμηλότερες (!), εκτός από ορισμένα «επώνυμα» είδη. Δεν είχε δε κανένα πρόβλημα να διαψεύσει το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών που δημοσιοποίησε ενδεικτικές τιμοληψίες, σύμφωνα με τις οποίες οι ανατιμήσεις στα σχολικά είναι της τάξης του 18%.
Κανένας μας, βέβαια, δεν έχει ανάγκη τους εκπρόσωπους της κυβέρνησης και των βιομηχάνων για να πληροφορηθεί ποια είναι η πραγματικότητα. Ολοι πάμε κάθε μέρα στην αγορά και μπορούμε να κάνουμε τις συγκρίσεις μας. Τα νοικοκυριά στενάζουν, χωρίς ακόμα να έχει έρθει ο χειμώνας που θα κάνει την κατάσταση αβάσταχτη με τις τιμές που έχει το πετρέλαιο. Η κυβέρνηση, βέβαια, δεν έχει σκοπό να κάνει καμιά παρέμβαση στην αγορά. Ούτε καν εκεί που μπορεί να παρέμβει, όπως είναι για παράδειγμα η ενέργεια. Επέτρεψε στη ΔΕΗ να επιβάλει κλιμακωτές αυξήσεις μέχρι και 6,5%, ενώ είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση που θα μπορούσε να παγώσει τις τιμές και να μειώσει τα κέρδη της. Δεν κάνει καμιά κίνηση να μειώσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα, που θα μπορούσε να συγκρατήσει κάπως την άνοδο των τιμών και να συγκρατήσει γενικότερα τον τιμάριθμο. Οταν δεν κάνει αυτά που μπορεί να τα κάνει, μιας και βρίσκονται στη δικαιοδοσία του κράτους, πώς να περιμένει κανείς ότι θα παρέμβει στην αγορά όπου τις τιμές διαμορφώνουν οι καπιταλιστές;
Οσο για τον επίσημο δείκτη τιμών καταναλωτή έχουμε και άλλες φορές σημειώσει ότι είναι πλασματικός. Το περιβόητο «καλάθι» προϊόντων και υπηρεσιών είναι φτιαγμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να υποτιμά τον πληθωρισμό. Δεν ανταποκρίνεται στο καταναλωτικό πρότυπο των λαϊκών νοικοκυριών. Αν φτιαχνόταν ένα «καλάθι» με βάση το καταναλωτικό πρότυπο μιας μέσης εργατικής οικογένειας, θα βλέπαμε έναν πληθωρισμό σημαντικά ψηλότερο και μια αυξητική τάση πολύ πιο έντονη. Γιατί οι μεγάλες ανατιμήσεις γίνονται εκεί που υπάρχει ψηλή και ανελαστική ζήτηση. Δηλαδή, στα είδη πλατιάς κατανάλωσης.
