Για να φτάσει ο Μολυβιάτης να μιλήσει ακόμα και για δημοψήφισμα, πρέπει να είναι μεγάλο το ζόρι που τραβάει η κυβέρνηση Καραμανλή από τους Αμερικάνους στο ζήτημα της αναγνώρισης της FYROM. Γι’ αυτό και έσπευσαν να διαφοροποιηθούν ακόμα και στελέχη της κυβερνητικής παράταξης. Εδώ δεν έκαναν δημοψήφισμα για το Ευρωσύνταγμα, θα κάνουν για το «Σκοπιανό»; Θ’ αρχίσουν να βάζουν τους ψηφοφόρους στο παιχνίδι που μέχρι τώρα το έπαιζαν μια χαρά στη Βουλή και στις απόρρητες συναντήσεις των κομμάτων;
Πέρα, όμως, από την απελπισία του Μολυβιάτη, που σίγουρα κάτι του έχει διαμηνύσει ο Νίμιτς, υπάρχει ένα ζήτημα στο οποίο πρέπει να πάρουν καθαρή θέση οι πάντες. Ν’ αφήσουν την αντιαμερικάνικη σπέκουλα και ν’ απαντήσουν στο εξής απλό ερώτημα: είναι δυνατόν ένα κράτος να αναγνωρίζεται ως Δημοκρατία της Μακεδονίας αλλά… πρώην; Αφού είναι Δημοκρατία της Μακεδονίας, έστω και πρώην, πρέπει να αναγνωριστεί ως τέτοια και… νυν. Με το συνταγματικό της όνομα. Τα υπόλοιπα, οι εθνικές καταγωγές και οι μεγαλέξαντροι, είναι για να παραμυθιάζουν τον κοσμάκη, ένθεν κακείθεν των συνόρων.
Δυστυχώς, όμως, άλλα κυριαρχούν στην ελληνική αστική πολιτική και δυστυχώς έχουν εμπλέξει και τον ελληνικό λαό σ’έναν επικίνδυνο εθνικιστικό δρόμο. Aπό το ΠΑΣΟΚ δεν περιμέναμε τίποτα διαφορετικό. Βγήκε ο «καθ’ ύλην αρμόδιος» Παπουτσής και διαγωνίστηκε σε αμερικανοδουλεία με τη ΝΔ. «Εμείς θα τα καταφέρναμε καλύτερα με τους Αμερικάνους» ήταν το νόημα αυτών που είπε: «Η αξία των δηλώσεων της αμερικάνικης ηγεσίας, ότι η Ελλάδα αποτελεί προνομιακό και στρατηγικό εταίρο των ΗΠΑ στη ΝΑ Ευρώπη, δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ, ούτε και σήμερα».
Ο τάχαμου αντιεθνικιστικός ΣΥΝ την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια από την ουσία, περιοριζόμενος να ζητήσει σύγκληση του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής και τασσόμενος υπέρ «μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης». Τί θα πει «αμοιβαία αποδεκτή λύση», ρε αγύρτες; Εχει ή όχι δικαίωμα ένα κράτος να ονομάζεται όπως του γουστάρει; Ποιοι είσαστε εσείς που θα του πείτε τί όνομα θα βάλει στην ταμπέλα του;
Ο τάχαμου διεθνιστικός Περισσός, κατά το συνήθειο του, έβγαλε φλας αριστερά για να στρίψει δεξιά. Κατήγγειλε τους Αμερικάνους για τις επεμβάσεις τους και ζήτησε «συμφωνία κοινής αποδοχής» που αν καταλήξει σε όνομα που περιέχει τη λέξη «Μακεδονία», «είναι φανερό πως πρέπει να είναι όρος με καθαρή γεωγραφική έννοια σε συνδυασμό με το σεβασμό των συνόρων». Αλλοι αγύρτες αυτοί. Σηκώνουν τον εθνικισμό, θυμίζοντας με νόημα ότι μπορεί να αμφισβητηθούν τα ελληνικά σύνορα. Ναι, ναι, θα έρθουν οι λιγοστοί κάτοικοι της Δημοκρατίας της Μακεδονίας να καταλάβουν τους νταβραντισμένους Ελληνάρες της Βόρειας Ελλάδας. Δεν παρέλειψαν μάλιστα οι άνθρωποι του Περισσού να στηλιτεύσουν τις δηλώσεις αμερικανών αξιωματούχων που υποστήριξαν ότι στην Ελλάδα καταπιέζονται οι εθνικές μειονότητες. Αφήστε, όμως, τους Αμερικάνους και καταπιαστείτε με την αλήθεια. Απαγορεύεται ή όχι ακόμα και η χρήση του επιθέτου «τουρκική» για τη μειονότητα της Θράκης; Δέχεστε και σεις να αποκαλείται μουσουλμανική, δηλαδή με θρησκευτικό και όχι εθνικό προσδιορισμό, επειδή έτσι το λέει μια ιμπεριαλιστική συνθήκη των αρχών του προηγούμενου αιώνα; Και οι Σλαβομακεδόνες (ή Μακεδόνες ή ντόπιοι, όπως οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται), που δεν έχουν ούτε σχολεία για να διδάσκονται τη γλώσσα τους και που απαγορεύεται ακόμα και τα τραγούδια τους να πουν στα πανηγύρια των χωριών, τί είναι; «Σλαβόφωνοι Ελληνες»; Αντε να χαθείτε, καμουφλαρισμένοι εθνικιστές.
Τα παιχνίδια που παίζει το ελληνικό κράτος μας αφήνουν αδιάφορους. Το αν θα παραγγείλει και άλλα F-16, για να εξευμενίσει τους Αμερικανούς, δεν μας αφήνει καθόλου αδιάφορους. Οχι για λόγους «εθνικούς» αλλά για λόγους ταξικούς. Γιατί εμείς θα τα χρυσοπληρώσουμε και αυτά τα μαραφέτια του πολέμου. Επιτέλους, ας απεμπλακούμε από τα δίχτυα ενός ηλίθιου εθνικισμού και ας αναγνωρίσουμε και στη γειτονική χώρα το δικαίωμά της να ονομάζεται όπως επιλέγει, να φτιάχνει όποια σημαία θέλει και να παραμυθιάζεται με όποια εθνική μυθολογία γουστάρει. Σιγά μη στενοχωρηθούμε αν οι Μακεδόνες πιστεύουν ότι είναι κατευθείαν απόγονοι του Μεγαλέξαντρου. Δε πα’ να ‘ναι και του Ιβάν του Τρομερού; Αλλωστε, με τα ίδια αντιεπιστημονικά παραμύθια δηλητηριάζεται και η συνείδηση του δικού μας λαού και βγαίνουν ακόμα και στα γήπεδα με τις περικεφαλαίες λες κι έχουμε Αποκριές.
