Το Σωματείο Εργαζομένων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής καταγγέλλει (και έχει όλα τα δίκια του κόσμου) τον καλλιτεχνικό διευθυντή της ΕΛΣ, εκλεκτό του Μητσοτάκη ή μάλλον του Ιδρύματος Νιάρχου, ότι «συνεχίζει το κρεσέντο πρωτοφανούς αυταρχισμού και προκλητικών προσπαθειών να εκφοβίσει τους συναδέλφους μας και να ποινικοποιήσει τη συνδικαλιστική δράση των προέδρων του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου και του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας». Τι έκανε αυτός ο… ευγενής καλλιτέχνης; Κίνησε πειθαρχική διαδικασία σε βάρος εργαζόμενης, «επειδή βρισκόταν στο χώρο και άνοιξε την πόρτα στους προέδρους του Εργατικοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας, Γιώργο Στεφανάκη και του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου, Βασίλη Παρασκευόπουλου, για να παραβρεθούν στη συνάντηση των σωματείων που υπήρχε με αφορμή την άδικη απόλυση εργαζόμενου»! Τον εργαζόμενο που απέλυσε μετά από 18 χρόνια υπηρεσία αναγκάστηκε να τον πάρει πίσω, μετά από τις κινητοποιήσεις των εργαζόμενων. Και ξεσπάει τη λύσσα σε εργαζόμενη που άνοιξε την πόρτα για να μπουν μέσα δυο συνδικαλιστές! Συμπεριφορά μπος και όχι ανθρώπου της τέχνης. Εκεί καταλήγουν κάποιοι τύποι που ξεκινούν ως και καλά εναλλακτικοί, αλλά το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η καριέρα. Μια καριέρα χτισμένη σε ρόλο υπηρέτη των ισχυρών του χρήματος και της πολιτικής.
Ιερές μπίζνες
Τι υπογράφουν ο περιφερειάρχης Νίκος «doer» Χαρδαλιάς με τον αρχιδεσπότη Τζερόνυμο; Ιερές μπίζνες. «Διετή προγραμματική σύμβαση με αντικείμενο την υλοποίηση του προγράμματος «Πρωτοβουλία για την Πρόληψη της Ενδοοικογενειακής Βίας» μέσω του Ιδρύματος Νεότητος και Οικογένειας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών». Η περιφέρεια θα βάλει τα λεφτά και το μαγαζί της Αρχιεπισκοπής θα κάνει τη δουλειά. Τι δουλειά τώρα, να ‘χαμε να ‘λέγαμε είναι η όλη φάση. Διαβάστε και θα καταλάβετε. Τηλεφωνική Γραμμή Υποστήριξης που λειτουργεί ως «γραμμή άμεσης κοινωνικής βοήθειας και ενημέρωσης για περιστατικά βίας» (κάτι τέτοιο δεν έχουν και οι μπάτσοι και διάφορες ΜΚΟ της Ψυχικής Υγείας; • Σχολές Γονέων, «με στόχο την ενίσχυση του γονεϊκού ρόλου και την υγιή επικοινωνία στην οικογένεια». • Επιμορφωτικά Σεμινάρια & Εργαστήρια: «Πραγματοποίηση στοχευμένων δράσεων για εκπαιδευτικούς με σκοπό τη δημιουργία γεφυρών επικοινωνίας με τα παιδιά, καθώς και την εκπαίδευση στελεχών» (οι παπάδες θα εκπαιδεύσουν τους δασκάλους!!!). • Τετραήμερο Οικογενειών: «Ενας θερινός θεσμός που φέρνει κοντά τις οικογένειες μέσα από κοινές δραστηριότητες, προωθώντας την υπέρβαση των προσωπικών στερεοτύπων και την ενίσχυση των σχέσεων». Καταλάβατε έτσι; Ο Χαρδαλιάς πρέπει να «ταΐσει« το δεσποταριάτο, γιατί έρχονται δύσκολες μέρες για τη ΝΔ κι αυτούς που θα ξαναδιεκδικήσουν αιρετές θέσεις όπως αυτή του περιφερειάρχη Αττικής, και η βοήθεια του συστήματος επιρροής του δεσποταριάτου μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα χρήσιμη.
Υπάρχουν φασισταριά και κλίκες φασισταριών διεθνώς. Κάπως βρήκε άκρη ο νεοναζιστής Κασιδιάρης και «κέρδισε» μια ανάρτηση μιας νορβηγίδας δημοσιογράφου, γνωστής διαφημίστριας των ανά τον κόσμο φασισταριών, ότι τάχα τον διώκουν στην Ελλάδα και τα παρόμοια. Την ανάρτηση της Νορβηγίδας αναδημοσίευσε ο Μασκ, άλλο γνωστό ναζισταριό. Και έστησε πανηγύρι ο Κασιδιάρης. Αδικος κόπος για το άλλοτε γκεσέμι της εγκληματικής δολοφονικής συμμορίας νεοναζιστών της ΧΑ, που προσπαθεί να το παίξει «έλληνας πατριώτης».
Ετοιμάζεται η «δεξιά της δεξιάς»
Αρχισαν να κυκλοφορούν και ονόματα για το κόμμα που ετοιμάζει ο Σαμαράς. Τα περισσότερα αναμενόμενα. Οπως ο Ακης Γεροντόπουλος (που βρίσκεται σε πολιτική αγρανάπαυση εδώ και πολλά χρόνια), ο Πάνος Παναγιωτόπουλος (το ίδιο), ο Θεόδωρος Φορτσάκης, η Ιωάννα Γκελεστάθη, ο Κώστας Μαρκόπουλος, ο Μάριος Σαλμάς, η Εύη Τατούλη, ο Κώστας Ανεστίδης. Εκπληξη (;) ο Πατούλης και ο δικηγόρος Θέμης Σοφός. Εκπληξη (;) η Πατουλίδου. Αναφέρονται ακόμα ο ανεξαρτητοποιηθείς από τη Νίκη βουλευτής νότιου τομέα Αθήνας Νίκος Βρεττός, αλλά και το πρωτοπαλίκαρο του Κασιδιάρη, Χάρης Κατσιβαρδάς. Θα πάρει τον τελευταίο ο Σαμαράς; Δεν το ξέρουμε, ξέρουμε όμως πως πολλοί πλασάρουν μόνοι τους το όνομά τους, όπως επίσης ξέρουμε ότι η ΝΔ έχει κάθε λόγο να πετάξει ονόματα για να τα κάψει.
Ενα στοπ καρέ από τους πανηγυρισμούς στη Γάζα για τη νίκη της Ισπανίας, που δημοσίευσε το πρωί η εφημερίδα μας. Ο νεαρός δεξιά φοράει φανέλα του Λαμίν Γιαμάλ. Ο νεαρός αριστερά έχει τυλιχτεί με μια ισπανική σημαία. Από μέσα όμως φοράει φανέλα της Αργεντινής! Πάμε στοίχημα ότι είναι φανέλα του Μέσι που όταν μεσουρανούσε στη Μπάρτσα ήταν η νούμερο ένα επιλογή των πιτσιρικάδων στη Γάζα. Τι να ‘κανε το παιδί; Πού λεφτά για αγορά νέας φανέλας; Το ποδόσφαιρο είναι «μυστήρια υπόθεση». Οσοι δεν έχουν ασχοληθεί ποτέ και προσπαθούν να το προσεγγίσουν με «καθαρά» πολιτικά κριτήρια, παρακαλούνται πρώτα να διαβάσουν Εδουάρδο Γκαλεάνο.
Ημαρτον
Μας ψέγει (συντροφικά) αναγνώστης διότι χτες αποδώσαμε το τραγούδι με τους στίχους «Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε γι’ αλλού…» στον Γιάννη Πάριο (το «Γιαννάκης» που χρησιμοποιήσαμε είναι από σπαρταριστό σκετσάκι του Χάρρυ Κλυνν σε κείμενο Γιάννη Κακουλίδη). «Το πολύ ωραίο αυτό τραγούδι το έχει πει με τρόπο μοναδικό, νομίζω, όχι βέβαια ο Πάριος, αλλά αποκλειστικά ο Αντώνης ο Καλογιάννης. Μάλλον ο συντάκτης του άρθρου δεν θυμόταν καλά περί τίνος πρόκειται. Επειδή όμως, όπως και να το κάνουμε, για ανθρώπους μιας κάποιας ηλικίας που τις ζήσαμε από πρώτο χέρι, όπως λένε, τις δεκαετίες του 1970-1990, ο Αντώνης Καλογιάννης αποτελεί ένα σημείο αναφοράς στην τέχνη πολύ διαφορετικό ως προς τα μηνύματα που εξέπεμπε, σε σχέση με το Γιάννη Πάριο, νομίζω ότι το λάθος του συντάκτη γίνεται ολοφάνερο και μάλλον πρέπει να βρεθεί έστω και τώρα τρόπος να διορθωθεί. Ετσι, για να μην αδικείται ούτε το συγκεκριμένο τραγούδι ούτε κι ο αείμνηστος πια καλλιτέχνης που το απέδωσε», γράφει ο σύντροφος αναγνώστης. Και έχει δίκιο. Το ψάξαμε: μουσική Γιώργος Χατζηνάσιος, στίχοι Ερρίκος Θαλασσινός, τραγούδι Αντώνης Καλογιάννης σε προσωπικό δίσκο του 1975. Γιατί μπερδευτήκαμε; Γιατί πρόκειται για σουξεδάκι στο γνωστό γλυκερό ύφος που τραγουδούσε και ο Πάριος τότε. Είδος που ποτέ δεν εκτιμήσαμε, εξ ου και η ασθενής μνήμη. Στο δε ψάξιμο βρήκαμε ότι ο Πάριος το έχει πει, σόλο ή με συνοδεία άλλων συναδέλφων του, σε πολλές συναυλίες και τηλεοπτικές εμφανίσεις (παρουσία και του συνθέτη). Οχι πως είχαμε πάει ποτέ σε συναυλία του Πάριου (ή του Καλογιάννη), ώστε αυτό να δικαιολογεί το λάθος (από τα ραδιόφωνα που μας βομβάρδιζαν με το σουξεδάκι άντλησε η μνήμη), αλλά τελικά δεν κάνει και καμιά διαφορά, ειδικά για τέτοια «ευγενή ερωτικά άσματα».
