Η ομάδα των ακρωτηριασμένων ποδοσφαιστών της Γάζας χαιρετίζει την κατάκτηση του Μουντιάλ από την Ισπανία. Ο μεγαλύτερος τίτλος τιμής για τους Ισπανούς.
Esto es muy emocionante y me saltan las lágrimas, joder.
Esto es el equipo de Palestina, muchos han sido asesinados por los sionazis, otros están si piernas, pero ahí los tenéis, dando las gracias a la selección española por haberse acordado de ellos.
Viva Palestina libre 🇪🇸🇵🇸 pic.twitter.com/0KQLNfx1Iq
— José Vico 🔻🇵🇸🇿🇦 (@josevico4) July 20, 2026
Ποιος φοβάται τον Αντώνη;
Διά χειρός Νίκου Καραμανλή, αφεντικού της (καραδεξιάς) Political το σχόλιο.
Συμπέρασμα για τον αναγνώστη: πίσω από τον Σαμαρά βρίσκεται ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Το γεγονός ότι αναφέρεται το όνομα συγκεκριμένου «γαλάζιου» στελέχους αποκαλύπτει προσπάθεια να «καεί». ‘Η το στέλεχος θα βγει και θα διαψεύσει ή δε θα διαψεύσει οπότε θα χριστεί «παιδί» του Μαρινάκη. Η εν λόγω αντιπεριφερειάρχης είναι πρώην πολίστρια (Ολυμπιακός και Εθνική Ελλάδας), ενώ εξελέγη και βουλευτίνα με το Ποτάμι το 2015.
Συμπέρασμα στήλης: τον φοβούνται πολύ – μα πάρα πολύ – τον Σαμαρά στο μέγαρο Μαξίμου.
Ο νηστικός αποστασίες ονειρεύεται
Είπε ο Μητσοτάκης στους δεξιούς βουλευτές: «Μίλησα για την Κυριακή της κάλπης, γιατί η Κυριακή είναι μία και μοναδική. Δεν υπάρχουν δοκιμαστικές εκλογές διαμαρτυρίας, ούτε πρόβα τζενεράλε με δήθεν μηνύματα, ούτε περιθώρια για ρίσκα καταστροφής, με τη διεθνή αλλά και την εσωτερική κατάσταση να οδηγούν σε μία επιλογή: μία ισχυρή κυβέρνηση σιγουριάς, φροντίδας και αποτελέσματος, ενός κόμματος, όχι κατ’ ανάγκη ενός χρώματος». Τι ονειρεύεται ο γιος του αρχιαποστάτη του 1965; Να φτιάξει κυβέρνηση αποστατών, παίρνοντας βουλευτές από άλλα κόμματα! Από ποια κόμματα; Απ’ όπου μπορεί. Από το ΠΑΣΟΚ (από το τσιπρόκομμα δύσκολα θα έπαιρνε, καθώς αυτό, αν είναι δεύτερο, θα είναι εν αναμονή κυβέρνηση), από την Καρυστιανού, από τον Βελόπουλο, από τον Σαμαρά.
Είναι η πρώτη φορά που ο Μητσοτάκης παραδέχεται, έστω και μ’ αυτόν τον έμμεσο, αλλά σίγουρα σαφή, τρόπο, ότι αυτοδυναμία πάπαλα. Προσπαθεί, λοιπόν, να ντοπάρει τους δεξιούς ότι θα είναι μια ανάσα από την αυτοδυναμία, οπότε «αγοράζοντας» μερικούς αποστάτες θα ξαναφτιάξουν κυβέρνηση με αρχηγό τον ίδιο. Λέει τώρα τα αντίθετα απ’ αυτά που έλεγε το 2023. Τι έλεγε τότε; Αν δεν έχουμε αυτοδυναμία, δεν μπαίνουμε σε κουβέντα, πάμε κατευθείαν για δεύτερες εκλογές. Και το έκανε: είχε 146 έδρες τον Μάη του 2023 και πήγε σε δεύτερες εκλογές για να φτάσει τους 158 βουλευτές. Τι λέει τώρα; Αν δεν έχουμε αυτοδυναμία θα βρούμε αποστάτες. Μόνο που, ακόμα κι αν βγει πρώτο κόμμα, θα χρειάζεται ν’ «αγοράσει» πολλούς αποστάτες και δε θα τους βρει (θυμίζουμε ότι τον Μάη και τον Ιούνη του 2023 πήρε πάνω από 40,50%, ποσοστό που μόνο σε τρελά όνειρα μπορεί να βλέπει). Και στις δεύτερες εκλογές ο Τσίπρας θα μαζέψει το «χαρτί» και θα είναι σε θέση να φτιάξει συμμαχική κυβέρνηση, ενώ αυτός (ο Μητσοτάκης) θα «πάρει τον πούλο» από τη ΝΔ. Λέτε να μην τα σκέπτονται αυτά οι δεξιοί βουλευτές; Αλλο δεν μιλάω (επειδή δεν πρέπει), άλλο δεν σκέφτομαι και δεν ξέρω.
Ο ρεαλιστής
Ο Γιώργος Βλάχος, το πάλαι της ομάδας των λοχαγών του Καραμανλή του δάμαλου και νυν «αμφισβητίας» του αυτοκρατορίσκου Μητσοτάκη, θεωρεί ως ρεαλιστικό στόχο για την εκλογική επίδοση της ΝΔ το 28,31% των ευρωεκλογών. Μ’ άλλα λόγια, θεωρεί την αυτοδυναμία όνειρο απατηλό. Λέει με νόημα ότι τη νύχτα των εκλογών «όλα μπαίνουν στο τραπέζι και όλα αποκλείονται». Κι όταν του ζητούν να σχολιάσει ένα σενάριο σύμφωνα με το οποίο η ΝΔ δεν έχει αυτοδυναμία, ο Σαμαράς μπαίνει στη Βουλή και βάζει ως όρο για να στηρίξει μια κυβέρνηση της ΝΔ να μην είναι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης, λέει πως το μήνυμα της κάλπης θα αναγκάσει όλες τις πλευρές να «βάλουν νερό στο κρασί τους». Ολες τις πλευρές, όχι μόνο τον Σαμαρά. Που σημαίνει ότι ο Μητσοτάκης πρέπει να σκεφτεί… παραταξιακά και να παραμερίσει. Να «αγοράσει» αποστάτες ονειρεύεται ο Μητσοτάκης, αλλά οι «αποστάτες» βρίσκονται μέσα στη ΝΔ του.
Απανωτές γαργάρες
Θυμάστε τι έλεγε ο Μητσοτάκης όταν έσκασε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ; Οτι θα θωρακίσει το πολίτευμα, θεσπίζοντας ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργού και βουλευτή, ώστε να συντριβούν οι πελατειακές σχέσεις. Η σχετική ρύθμιση συμπεριλήφτηκε στην αρχική πρόταση της ΝΔ, αλλά δεν περιλαμβάνεται στην τελική πρόταση. Ετσι κι αλλιώς ήταν μια μπούρδα, αλλά μπροστά στον κίνδυνο να την καταψηφίσουν και βουλευτές της ΝΔ, ο Μητσοτάκης διέταξε να την πετάξουν στα σκουπίδια. Παρέα στο σκουπιδοτενεκέ θα της κάνει και η άλλη βαρύγδουπη εξαγγελία του Μητσοτάκη για τη θέσπιση μίας θητείας (εξαετούς) του προέδρου της Δημοκρατίας.
Συγκίνηση για ατομική κατανάλωση
Δε θα αμφισβητήσουμε τη συγκίνηση του προπονητή του Ολυμπιακού στο μπάσκετ Γιώργου Μπαρτζώκα, που πήγε στη Δραπετσώνα για να παρακολουθήσει την προβολή του ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου «Απόδραση από τα Βούρλα». Ο πατέρας του ήταν ένας από τους δραπέτες κομμουνιστές κρατούμενους, ο ίδιος ο Γ. Μπαρτζώκας γνώριζε πολλούς απ’ αυτούς που μιλούσαν στο ντοκιμαντέρ, λογικό ήταν να συγκινηθεί. Το ντοκιμαντέρ δεν το έχουμε δει, ξέρουμε όμως τον Κούλογλου και το μένος του ενάντια στο επαναστατικό ΚΚΕ και την ηγεσία του. Ακόμα και ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν παρέλειψε να πετάξει αντικομματικό δηλητήριο, λέγοντας πως οι δραπέτες ανησυχούσαν πώς θα τους αντιμετώπιζε το κόμμα! Η Ιστορία, όμως, έχει καταγράψει ότι αυτή η απόδραση έγινε με κομματική εντολή. Γι’ αυτό και το ίδιο βράδυ της απόδρασης η «Ελεύθερη Ελλάδα», ραδιοφωνικός σταθμός του ΚΚΕ απηύθυνε έκκληση: «Καλούμε το λαό και όλους τους πατριώτες να προστατεύσουν τους αγωνιστές που κατόρθωσαν να δραπετεύσουν από τις φυλακές της αμερικανοκρατίας. Ελευθερία και γενική αμνηστία στους αγωνιστές».
Δεν είναι ο στόχος μας να μιλήσουμε για την απόδραση από τα Βούρλα. Για τον Γ. Μπαρτζώκα και τη συγκίνησή του θέλουμε να μιλήσουμε. Μια συγκίνηση καθαρά για ατομική κατανάλωση, που θυμίζει μια παρλάτα του μακαρίτη Τζίμη Πανούση: «Ελα από τη βίλα κάνα βράδυ, θα φάμε και μετά θα τραγουδήσουμε αντάρτικα γύρω από την πισίνα». Δεν καταφερόμαστε ενάντια στην επαγγελματική του καριέρα που τον έχει αναδείξει σε έναν από τους καλύτερους προπονητές μπάσκετ στην Ευρώπη (με τις αντίστοιχες αμοιβές, φυσικά). Ενάντια στην κοινωνική του αφωνία καταφερόμαστε. Ομιλητικότατος όταν πλακώνεται με τους παναθηναϊκούς (κυρίως στα «γαλλικά»), ομιλητικότατος όταν υπερασπίζεται τα συμφέροντα των Αγγελοπουλαίων (κι ας μην είναι δικιά του δουλειά οι μπίζνες των αφεντικών της ομάδας), άφωνος όμως ακόμα και μπροστά στη γενοκτονία ενός λαού. Κουβέντα δεν έχει πει για τη Γάζα ο Γιώργος Μπαρτζώκας (ενώ ο – επίσης φανατικός «γάβρος» – Γιώργος Λάνθιμος έχει κάνει το αντίθετο). Ετσι, η προσωπική του συγκίνηση δεν έχει ίχνος κοινωνικότητας, ίχνος ιστορικότητας, ίχνος γείωσης με τη ζέουσα πραγματικότητα. Οπότε, εκ των πραγμάτων, καθίσταται υποκριτική, ακόμα κι αν είναι αληθινή.
Roba capitone
Αν θέλετε ένα ευχάριστο μισάωρο διάλειμμα, δείτε το ολόκληρο. Αν σας πέφτει πολύ, δείτε στην αρχή και στο τέλος. Ιδιαίτερα οι αναφορές του στη Δούρου και το ύφος αυτηνής όταν τις ακούει, η αποθέωση του Μάρκου («αυτός έσωσε το κόμμα») και ο όρκος κομματικής νομιμοφροσύνης («υπό όρους», όμως), δε θα σας αφήσουν άντερο.
