Οσο και αν προσπάθησε ο Μάρκος Σκούταρης, ναυπηγός στην εταιρία που είχε κάνει τις μετασκευές στο «Σαμίνα», δεν κατάφερε να καλύψει τις εγκληματικές ευθύνες της εφοπλιστικής εταιρίας, που πήρε ένα σαπάκι και το έκανε λιγότερο αξιόπλοο και επικίνδυνο σε περίπτωση ατυχήματος.
Το θέμα στο οποίο επικεντρώθηκε η εξέταση του συγκεκριμένου μάρτυρα, στη δίκη για το ναυάγιο του «Σαμίνα», ήταν η κατάργηση των στεγανών, για να δημιουργηθούν καμπίνες του πληρώματος και να κερδηθεί χώρος για εμπορική εκμετάλλευση του καραβιού. Είναι πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι οι υδατοστεγείς θύρες βρέθηκαν ανοιχτές. Ετσι, το καράβι δεν είχε την ώρα του ναυάγιου στεγανά, με αποτέλεσμα να βυθιστεί μέσα σε ελάχιστο χρόνο με τις γνωστές συνέπειες. Η προσπάθεια της εταιρίας, όμως, είναι να αποδείξει ότι αυτό οφείλεται σε ανθρώπινο λάθος και όχι ότι τα στεγανά ήταν στην ουσία καταργημένα.
Ο ναυπηγός υπήρξε σαφής και κατηγορηματικός ως προς την τοποθέτηση του ζητήματος γενικά: «Αν οι υδατοστεγείς θύρες είναι κλειστές, μπορεί να καθυστερήσει η βύθιση ενός πλοίου ή μπορεί και να μη βυθιστεί καθόλου». Από εκεί και πέρα προσπάθησε να θολώσει τα νερά, καταθέτοντας ότι ναι μεν κατασκευάστηκαν καμπίνες κάτω από το γκαράζ, όμως υπήρχαν σκάλες με τις οποίες επικοινωνούσαν και δεν χρειαζόταν να περνά κάποιος από τις υδατοστεγείς θύρες. Ομως, συνήγορος της πολιτικής αγωγής αναφέρθηκε αμέσως στο σχέδιο που έχει το δικαστήριο, στο οποίο φαίνεται καθαρά ότι μεταξύ των υδατοστεγών θυρών 10 και 11 υπήρχαν έξι καμπίνες, χωρίς καμιά σκάλα. Αρα, η επικοινωνία γινόταν μέσω των υδατοστεγών θυρών, γι’ αυτό και αυτές παρέμεναν πάντοτε ανοιχτές.
Ποια είναι η αλήθεια; Αλλαξαν ριζικά το σχέδιο ασφάλειας του πλοίου, για να κερδίσουν χώρους που θα τους εκμεταλλεύονταν εμπορικά. Την πιθανότητα ατυχήματος δεν την λογάριασαν καθόλου. Οταν, λοιπόν, έγινε η πρόσκρουση στις Πόρτες, δημιουργήθηκε το ρήγμα και το πλοίο άρχισε να μπάζει νερά, τα στεγανά δεν λειτούργησαν και το πλοίο βυθίστηκε πιο γρήγορα απ’ όσο βυθίζεται μια βάρκα. Αυτές οι εγκληματικές ευθύνες των εφοπλιστών, όμως, αλλά και του κράτους που μέσω των υπηρεσιών του δίνει χαρτιά αξιοπλοΐας σε τέτοια πλοία, δεν αναζητούνται στο δικαστήριο. Οι εφοπλιστές έχουν ήδη απαλλαγεί από κάθε σοβαρή κατηγορία.
