Το μπουρδέλο να καεί, το Μεσοπρόθεσμο να μην ψηφιστεί
Η φτώχεια θέλει οδόφραγμα και κάργα αντιβία
Ο Τέλλο δεν ήταν αυτός που συνιστούσε μια (σκέτη) χούντα;
Καταλάβατε γιατί στο δρόμο δεν κατεβαίνεις ως «αγανακτισμένη ατομικότητα», αλλά ως οργανωμένη συλλογικότητα;
Stop za politsi – skata brutalnost (από τα συνθήματα των διαδηλωτών στις πόλεις Σκόπια, Μπίτολα και αλλού, μετά τη δολοφονία νεαρού από μπάτσους)
♦ «Ακουσε» τη φωνή της πλατείας (Το Βήμα, 12.6.11) και συγκεκριμένα του κ. Μπαρουφ-άκη ο Π. Καψής.
♦ Αυτό που δεν είδε ο Ριζοσπάστης (12.6.11) στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης είναι οι προβλεπόμενες εκλογικές δαπάνες…
♦ Το ‘κανε το βήμα (στο Βήμα, 11.6.11) ο Δ. Δανίκας. ΚΑΙ στους ξενοεπίτροπους λέει ΝΑΙ.
♦ Δεν γνωρίζει από οικονομικά, γι’ αυτό δεν έχει γνώμη για τα οικονομικά μέτρα η… κ. Αλκη Ζέη (της οποίας τα οικονομικά είναι ανθηρότατα – η ίδια αναφέρει πως «Το καπλάνι της βιτρίνας» το 2010 πούλησε 350.000 αντίτυπα – συνέντευξη στο Βήμα, 12.6.11).
♦ Λαλίστατος ο Ν. Μπογιόπουλος (Ριζοσπάστης, 16.6.11) αλλά «δεν είδε» το υπερτριπλασιασμένο εκλογικό κονδύλι μετά το 2011 (ε, δεν θα πάρει το κατιτίς του και ο Περισσός…).
♦ Ρίξτε μια ματιά, παίδες, στην Καθημερινή, 15.6.11, για τη χρησιμοποίηση των ρύπων.
♦ ΚΑΙ να ΜΗΝ ξεχνάμε ότι οι Περισσοσυνασπισμένοι πήραν σούμπιτοι μέρος στην Ζολώτεια κυβέρνηση.
♦ Αυγή 12.6.11. Συνέντευξη του Μπλοκάκια Μποαναβεντούρα ντε Σόουζα Σάντος: «Προσωπικά αρθρογράφησα προσπαθώντας να εξηγήσω στους ανθρώπους του Μπλόκο ότι έπρεπε να συναντηθούν με την τρόικα, να δείξουν ότι διαθέτουν εξαίρετους οικονομολόγους… η μόνη λύση είναι ένας συνασπισμός αριστερών κομμάτων» (στα οποία ο Σάντος περιλαμβάνει και το Σοσιαλιστικό Κόμμα).
♦ «Ο Μωάμεθ ο Β’ και οι διάδοχοί του διατήρησαν τους θεσμούς και την ιεραρχική δομή της Εκκλησίας για δικούς τους λόγους εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, ακολουθώντας επίσης μια μακραίωνη παράδοση που είχαν εγκαινιάσει οι Αραβες ήδη από τον έβδομο αιώνα, συνέχισαν άλλες μουσουλμανικές πολιτικές εξουσίες και μιμήθηκαν οι Σελτζούκοι και οι διάδοχοί τους Τούρκοι εμίρηδες της Μικράς Ασίας. Τόσο η οθωμανική εξουσία όσο και η ορθόδοξη εκκλησιαστική ηγεσία είχαν ανακαλύψει ένα μόντους βιβέντι πολύ πριν την άλωση. Η συνύπαρξη αυτή ήταν στενότερη από τη στιγμή που πατριάρχες και σουλτάνοι έδρευαν στην ίδια πόλη και μάλιστα επί τετρακόσια εβδομήντα χρόνια (1453-1923)… Η πολιτική συνύπαρξη πατριαρχών και σουλτάνων ευνόησε στην πράξη τη σύμπραξη οθωμανικής διοίκησης και εκκλησιαστικής ιεραρχίας σε διοικητικά και οικονομικά ζητήματα. Στηριζόμενη στη βυζαντινή παράδοση αλλά και με την αρωγή της ισχυρής μέχρι το δεύτερο μισό του δέκατου έκτου αιώνα οθωμανικής κεντρικής εξουσίας, η Μεγάλη Εκκλησία κατόρθωσε να ανασυγκροτηθεί μετά την πτώση του Βυζαντίου και όχι μόνο να καθιερωθεί στην οθωμανική επικράτεια ως ένας οικονομικός, κοινωνικός και πολιτικός παράγοντας καθώς και ιδεολογικός χειραγωγός των ορθόδοξων πληθυσμών, αλλά επίσης να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διεθνή πολιτική κονίστρα». (Π. Κονόρτας – Οθωμανικές θεωρήσεις για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, 17ος – αρχές 20ού αιώνα).
Βασίλης






