Η ευθύνη στο κράτος

Χοντρή μπάζα κάνει το παπαδαριό στη Φθιώτιδα, με τον «άγιο Βησσαρίωνα». Γραφεία ταξιδιών απ’ όλη την Ελλάδα κουβαλούν με πούλμαν στρατιές πιστών, που σπεύδουν να προσκυνήσουν τον «άγιο» και ν’ αφήσουν τον «οβολό» τους, φυσικά. Ο δεσπότης της περιοχής ανακοίνωσε ότι «σταματά κάθε διάλογος για το θέμα» και η μητρόπολη υποστηρίζει ότι το γεγονός ότι ο καλόγερος δεν έλιωσε είναι φαινόμενο «παράδοξο και επιστημονικώς δυσερμήνευτο». Οι ιατροδικαστές, βέβαια, έδωσαν την ερμηνεία χωρίς καν να χρειαστεί να εξετάσουν το πτώμα. Μίλησαν για το σύνηθες φαινόμενο της «μουμιοποίησης». Και για να σταματήσει όλη αυτή η παπαρολογία από τα ΜΜΕ, η Ενωση Ιατροδικαστών απηύθυνε δημόσια έκκληση να οριστεί επιτροπή πέντε μελών της και να εξετάσει το πτώμα. Αυτό ακριβώς είναι που δε θέλει το παπαδαριό. Γι’ αυτό και «κλείνει το διάλογο». Η φήμη του «αγίου» μπορεί να συντηρηθεί πλέον με τα προπαγανδιστικά όπλα που διαθέτει η Εκκλησία και τα καραβάνια των πιστών να εξακολουθήσουν να τ’ ακουμπάνε στους χριστέμπορους. Οι παπάδες, βέβαια, τη δουλειά τους κάνουν σαν καλοί έμποροι. Το κράτος, όμως, γιατί αφήνει τον κοσμάκη να πέφτει θύμα των εμπόρων της πίστης; Γιατί δεν παρεμβαίνει ο αρμόδιος υπουργός, δίνοντας εντολή να εξεταστεί το πτώμα από ιατροδικαστές και να βγει πόρισμα επιστημονικό που δε θα τολμήσει να το αμφισβητήσει κανένας; Η απάντηση στο εύλογο αυτό ερώτημα είναι προφανής. Το κράτος δε θέλει να τα βάλει με τους παπάδες και από την άλλη μια χαρά βολεύει η παραπλάνηση και ο θρησκευτικός φανατισμός. Το «όπιο των λαών» μια χαρά κάνει τη δουλειά του.