♦ Παρακαλείτε ο υπουργός κ. Σιούφας, που από το βήμα της Βουλής είχε εντάξει στο παλμαρέ των κυβερνητικών επιτυχιών την πρωτιά στη «Γιουροβίζιουν» (μην το διορθώσετε, σύντροφοι διορθωτές, πρόκειται για την προφορά του όρου στα… καρδιτσιώτικα) με την Ελένη (ούτε αυτό να το διορθώσετε, διότι εκφράζει την ελληνοπρέπεια του υπουργού) την Παπαρίζου, να υποβάλει πάραυτα την παραίτησή του. Διότι η ένατη θέση συνιστά εθνική τραγωδία, δεδομένου ότι από την πρώτη θέση του χρόνου θα παίξουμε προκριματικό.
♦ Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται. Η ίδια η Βίσση προέτρεπε το ελληνικό κοινό να ψηφίσει τους Φιλανδούς. Τελευταίοι θα βγούνε -σκέφτηκε- τουλάχιστον να κόψουμε πόντους από τους βασικούς ανταγωνιστές μας. Και να το 12άρι από τους έλληνες αποχαυνωμένους τηλεθεατές.
♦ Πάντως, αν είχαμε πληροφορηθεί την άποψη του Χριστόδουλου για το μέταλ κιτς των Φιλανδών, μπορεί να τους ψηφίζαμε κι εμείς, έτσι για σπάσιμο. Θαυμάστε τον «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» αρχιρασοφόρο: «Ποιος περίμενε ότι στη χώρα μας, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, θα δινόταν το πρώτο βραβείο σ’ αυτούς που παρουσιάστηκαν σαν τέρατα, σαν σατανάδες; Είναι αυτό αισθητική; Είναι τέχνη; Αυτό είναι το κριτήριο της εποχής μας;». Πάντως, για να φέρουμε τα πράγματα σε μια ισορροπία, εμείς προτείνουμε του χρόνου η Ελλάδα να εκπροσωπηθεί στη Eurovision με τους παπαροκάδες. Ξέρεις τι ψήφους μπορείς να μαζέψεις στο χαβαλέ με το Μουλατσιώτη και τα τεκνά (συγνώμη, τα καλογέρια θέλαμε να πούμε) του;
♦ «Πρώτα πρώτα ποιες είναι οι διαφορές των δύο κομμάτων, να καταλάβω και εγώ». Το σωστό πρέπει να αναγνωρίζεται ως σωστό. Ακόμα και αν αυτός που το εκφέρει λέγεται Μητσοτάκης.
♦ Συντριπτική κριτική στους Καραμανλή και Παπανδρέου κάνει ο Μ. Γλέζος, σε συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» (20.5.06): «Οι άνθρωποι αυτοί προσπαθούν να κάνουν κάτι, σαν τους χριστιανούς που έχουν τοποθετήσει τα εικονίσματα σε λάθος μέρος… Εγώ δεν μπορώ να αμφισβητήσω τις προθέσεις του σημερινού πρωθυπουργού. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι συναντάει τα τείχη των συνεργατών του, που εξακολουθούν να κάνουν την προσευχή τους στο παλιό εικόνισμα». Ωπα, ρε Μανώλη, κάνε κράτει, τους τσάκισες…
♦ Το γράφουν και το ξαναγράφουν οι φυλλάδες, νεοδημοκρατικέςκαι πασοκικές: από τη μια είναι ο νόμιμος μουφτής (αυτός που διόρισε το ελληνικό κράτος) και από την άλλη ο ψευδομουφτής (αυτός που εξέλεξαν οι εκπρόσωποι της τουρκικής μειονότητας). Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας είχε εκλέξει (με τα δικά της μέτρα και σταθμά και τις δικές της ίντριγκες) τον Χριστόδουλο και η ελληνική κυβέρνηση διόριζε στη θέση του έναν άλλο δεσπότη. Και μόνο αυτή η σύγκριση αρκεί για να καταλάβουμε τι γίνεται εκεί στη Θράκη.
