Πληθαίνουν και οξύνονται οι αντιδράσεις για τα λουκέτα στα σχολεία. Ξεσηκώθηκαν μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί, ειδικά στις περιοχές που τα σχολεία υφίστανται κυριολεκτικά αφανισμό. Καταλήψεις, αποκλεισμοί δρόμων, πορείες, μαύρες σημαίες και πολλή αγανάκτηση. Με άγριες διαθέσεις εκατοντάδες μαθητές μπούκαραν την περασμένη Παρασκευή στην Περιφερειακή Δι-εύθυνση Αθήνας, γιουχάροντας τον αρμόδιο περιφερειακό διευθυντή, ένθερμο υποστηρικτή αυτής της πολιτικής.
Μέχρι και απεργία πείνας ξεκίνησαν 13 μαθητές του λυκείου της Τσαριτσάνης στη Λάρισα, διεκδικώντας το σχολείο τους!
Μέχρις αυτή τη στιγμή (Τρίτη βράδυ) πάνω από 70 είναι οι σχολικές μονάδες που τελούν υπό κατάληψη σε όλη τη χώρα. Οι περισσότερες από αυτές είναι στη Θεσσαλία, σε περιοχές της οποίας έγινε κυριολεκτικά σφαγή (π.χ. στα Τρίκαλα, τα οποία χάνουν το 29,3% των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης).
Μέχρις αυτή τη στιγμή (Τρίτη βράδυ) πάνω από 70 είναι οι σχολικές μονάδες που τελούν υπό κατάληψη σε όλη τη χώρα. Οι περισσότερες από αυτές είναι στη Θεσσαλία, σε περιοχές της οποίας έγινε κυριολεκτικά σφαγή (π.χ. στα Τρίκαλα, τα οποία χάνουν το 29,3% των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης).
Το υπουργείο Παιδείας επέπεσε ως κοράκι στα σχολεία των περιοχών της φτωχής αγροτιάς, η οποία είχε διαχρονικά επενδύσει πολλά στη μόρφωση των παιδιών της, μήπως και ξεφύγουν από τη μιζέρια και βελτιώσουν τη θέση τους. Στο ξεκλήρισμα των φτωχών αγροτών, που χτίζεται με περισσή επιμονή όλα τα τελευταία χρόνια, προστίθεται ένα ακόμη λιθαράκι. Που στερεί τους φτωχούς αγρότες από έναν ακόμη λόγο να παραμείνουν στα χωριά τους, είτε τους εξωθεί στην παραίτηση από το όνειρο για μόρφωση των παιδιών τους. Γιατί πόσοι από αυτούς θ’ αντέξουν τα πρόσθετα χαράτσια της μεταφοράς των μαθητών; (ο Δήμος Τρικαίων χρωστά ήδη 2,5 εκατομ. ευρώ και είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να υπάρξει νέο κονδύλι για τη μεταφορά των μαθητών στα σχολεία). Πόσα παιδιά σ’ όλη την Ελλάδα θ’ αναγκαστούν να περιμένουν μέσα στο κρύο και το λιοπύρι το τοπικό ΚΤΕΛ για να διανύσουν καθημερινά 10, 15, ακόμη και 25 χιλιόμετρα για να πάνε στο σχολείο τους κι άλλα τόσα να γυρίσουν κατάκοπα το μεσημέρι, για να ξεκινήσουν από κει κι ύστερα τον απογευματινό μαραθώνιο;
Με την ίδια μανία, το υ-πουργείο Παιδείας, κατακρεούργησε τα σχολεία των εργατικών και μικροαστικών περιοχών. Το τσουνάμι των συγχωνεύσεων-καταργήσεων-υποβιβάσεων σάρωσε το κέντρο της Αθήνας, το Περιστέρι, το Βύρωνα, το Γαλάτσι, τη Νέα Ιωνία, την Ηλιούπολη, το Ιλιον, τη Νέα Σμύρνη, το κέντρο του Πειραιά, το Κερατσίνι, τον Κορυδαλλό, κ.λπ. και άφησε άθικτες τις περιοχές κατοικίας της πλουτοκρατίας και των μεγαλοαστικών στρωμάτων (π.χ. ούτε ένα σχολείο στην Εκάλη και ένα έως δυο για ξεκάρφωμα σε Κηφισιά, Ψυχικό, Παλαιό Φάληρο). Θυμίζουμε ότι συνολικά 1.056 σχολεία σβήνονται οριστικά από το σχολικό χάρτη και 1.933 συγχωνεύ-ονται. Αυτά ως πρώτη δόση, γιατί έπεται και συνέχεια.
Επιχειρείται, λοιπόν, ένα ακόμη χτύπημα στη νεολαία της εργαζόμενης κοινωνίας και στον καημό της για μόρφωση και φοίτηση μέχρι και την πανεπιστημιακή βαθμίδα. Γιατί οι παρενέργειες αυτού του σαρώματος θα είναι η αύξηση της σχολικής διαρροής (ειδικά σε περιοχές με φτωχά λαϊκά στρώματα), η υποβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου (πολυπληθή τμήματα με 25 και 28 μαθητές και μάλιστα σε περιοχές με αυξημένο αριθμό αλλοδαπών μαθητών, χάσιμο της επαφής δάσκαλου-μαθητή, αδυναμία ιδιαίτερης ενασχόλησης του δάσκαλου με τα παιδιά που έχουν ιδιαίτερη ανάγκη ή μαθησιακές δυσκολίες), η εξαφάνιση ακόμα κι αυτών των ελάχιστων ευκαιριών μόρφωσης που πρόσφεραν στα παιδιά των απομακρυσμένων μικρών κοινοτήτων τα τοπικά σχολεία.
Γιούλα Γκεσούλη
