Την 26η μέρα της διανύει σήμερα η απεργία πείνας των 300 μεταναστών εργατών και ήδη τα προβλήματα υγείας άρχισαν να γίνονται πολύ πιεστικά. Μέχρι την Πέμπτη το βράδυ είχαν μεταφερθεί σε νοσοκομεία 6 απεργοί πείνας (3 στην Αθήνα και 3 στη Θεσσαλονίκη), ενώ σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των γιαστρών η κατάσταση όλων θα είναι κρίσιμη τις επόμενες μέρες, καθώς έχουν χάσει σημαντικό βάρος και παρουσιάζουν ηλεκτρολυτικές διαταραχές και χαμηλή πίεση.
Από τη μεριά της η κυβέρνηση εμφανίζεται αδιάλλακτη. Παρά τις παρεμβάσεις ακόμη και παραγόντων της αστικής πολιτικής ζωής, ο Ραγκούσης δεν έχει καλέσει τους απεργούς πείνας σε συνάντηση, ούτε έχει κάνει κάποια δημόσια δήλωση. Η μόνη που έχει μιλήσει δημόσια είναι η Νταλάρα, που βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με τον Ραγκούση. Σε μια παραληρηματική παρέμβασή της σε ραδιοφωνική εκπομπή, την Πέμπτη, επανέλαβε τις γνωστές θέσεις της κυβέρνησης, αποφεύγοντας να αναφερθεί συγκεκριμένα στους 300 απεργούς πείνας.
Η τακτική της κυβέρνησης είναι φανερή. Παίζει το τελευταίο της χαρτί, σε μια προσπάθεια να μη καταστήσει συνομιλητές της τους απεργούς πείνας. Παρασκηνιακά, όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, επικοινωνεί με διάφορους «καλοθελητές», σε μια προσπάθεια να βγει από το αδιέξοδο, χωρίς να συζητήσει με τους απεργούς πείνας και χωρίς να κάνει σοβαρές υποχωρήσεις.
Οι απεργοί πείνας από τη μεριά τους κατέστησαν για πολλοστή φορά σαφές, ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να μιλά για λογαριασμό τους. Αν η κυβέρνηση θέλει διάλογο, δεν έχει παρά να καλέσει τους ίδιους και να συζητήσει μαζί τους. Οι ίδιοι είναι αποφασισμένοι να πάνε μέχρι το τέλος και η ευθύνη πλέον είναι της κυβέρνησης, αλλά και ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας.
Στο μεταξύ, φουντώνει η αλληλεγγύη προς τους απεργούς πείνας και αλλάζει υπέρ τους το κοινωνικό και πολιτικό κλίμα. Το βλέπουν καθαρά τα μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης, που κάνουν καθημερινές παρεμβάσεις στο κέντρο της πόλης. Φαίνεται ακόμα και στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, που εγκαταλείπουν σιγά-σιγά την εχθρική τους στάση και αναφέρονται μ’ ένα κλίμα συμπάθειας στην απεργία πείνας, τονίζοντας την ανθρωπιστική διάσταση του θέματος.
Ακόμα και θεσμικοί φορείς, συνδεδεμένοι με το αστικό σύστημα εξουσίας, αναγκάζονται να εκδώσουν ψηφίσματα συμπαράστασης. Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ, για παράδειγμα, έκαναν κάλεσμα για την πορεία της Παρασκευής (χτες), την οποία ζήτησαν οι ίδιοι οι απεργοί πείνας. Το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης εξέδωσε ομόφωνο (!) ψήφισμα, με το οποίο «εκφράζει την αλληλεγγύη του στον αγώνα των απεργών πείνας, έναν αγώνα για αξιοπρεπή ζωή και για το αυτονόητο δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης των ανθρώπων, σε έναν κόσμο που τα κερδοσκοπικά κεφάλαια κινούνται ανεξέλεγκτα με ταχύτητα ηλεκτρικού ρεύματος» και καλεί «την κυβέρνηση να προχωρήσει στη νομιμοποίησή τους, αποσυνδέοντας την ανανέωση της άδειας παραμονής τους από την ύπαρξη ορισμένου αριθμού ενσήμων». Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα προωθημένο ψήφισμα, που δεν θα ψηφιζόταν ποτέ, αν δεν υπήρχε η απεργία πείνας και η αταλάντευτη στάση των μεταναστών.
Το ψήφισμα αυτό «αδειάζει» τον… δημοκράτη και… αριστερό Γ. Καμίνη, η παράταξη του οποίου αρνήθηκε να ψηφίσει ένα πιο «λάιτ» ψήφισμα που κατατέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας. Θα δούμε αν θα κάνει το ίδιο και τη Δευτέρα, που αναμένεται να κατατεθεί νέο ψήφισμα στο ΔΣ του Δήμου Αθηναίων.
Καλλιτέχνες, διανοούμενοι, πανεπιστημιακοί, συνδικαλιστές, απλοί άνθρωποι εκφράζουν καθημερινά την αλληλεγγύη τους στους απεργούς πείνας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί θεσμικοί φορείς το κάνουν υποκριτικά, χωρίς διάθεση να κουνήσουν το δαχτυλάκι τους για κάτι περισσότερο, όμως ακόμα και αυτό βοηθά ν’ αλλάκξει το κλίμα και δυναμώνει την πίεση πάνω στην κυβέρνηση, η οποία θέλει δε θέλει θ’ αναγκαστεί να πάρει θέση.
Ολο αυτό το κίνημα συμπαράστασης είναι αποτέλεσμα της αποφασιστικότητας και της στοχοπροσήλωσης των απεργών πείνας, αλλά και της δουλειάς που έχουν ρίξει τα μέλη της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης, τα οποία έχουν υπερβεί εαυ- τούς, καθώς πρέπει καθημερινά να κάνουν τη δουλειά της προπαγάνδας, αλλά και τις άπειρες δουλειές που υπάρχουν στο χώρο της απεργίας πείνας. Δεν είναι καθόλου εύκολο να διαχειριστείς έναν τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπων που κάνουν απεργία πείνας. Τις επόμενες μέρες, που θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για την υγεία των απεργών πείνας, θα χρειαστούν περισσότεροι άνθρωποι για τη διεκπεραίωση του τεράστιου όγκου καθημερινών πρακτικών εργασιών.
Θα το ξαναπούμε. Εμείς είμαστε αισιόδοξοι. Αντλούμε αισιοδοξία από τους ίδιους τους απεργούς πείνας, από την αυταπάρνηση και την αποφασιστικότητά τους.
