Οπως και την προηγούμενη βδομάδα, δεν υπάρχει γκανιάν θέμα στην αθλητική επικαιρότητα και κατά συνέπεια θα σχολιάσουμε τρία – τέσσερα θέματα που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της βδομάδας. Θα ξεκινήσουμε με την προσπάθεια του ισχυρού άντρα του ελληνικού μπάσκετ, Γιώργου Βασιλακόπουλου, να στήσει ένα υπερεθνικό πρωτάθλημα μπάσκετ, τη Μεσογειακή Λίγκα, στην οποία θα συμμετέχουν συγκεκριμένες ομάδες από τις μεσογειακές χώρες. Εχουν γίνει ήδη οι πρώτες διερευνητικές επαφές και έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή, η Μακάμπι, η Παρτιζάν, η Εφές Πίλσεν, από την Ελλάδα Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Αρης και πιθανόν ο ΠΑΟΚ, μια ομάδα από την Κύπρο και μια από το Λίβανο. Ο Βασιλακόπουλος ταξίδεψε στο Κατάρ, όπου θα έχει επαφές με τους σεΐχηδες, προκειμένου να εξασφαλίσει τη χορηγία τους, με δέλεαρ τη συμμετοχή μιας ομάδας από το Κατάρ στη Λίγκα (σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης, δεν τους διευκρίνισε ότι το μπάσκετ παίζεται με στρογγυλή μπάλα).
Ισως κάποιοι να παραξενευτούν με την κίνηση του Βασιλακόπουλου, όμως όσοι γνωρίζουν αφενός πρόσωπα και πράγματα στο ελληνικό μπάσκετ και αφετέρου την ιδιοσυγκρασία του, τη θεωρούν απόλυτα φυσιολογική. Τα τελευταία χρόνια, έχοντας χάσει την «κηδεμονία» του ελληνικού πρωταθλήματος μπάσκετ από τον πρόεδρο του ΕΣΑΚΕ , Βασίλη Οικονομίδη, έψαχνε να βρει τρόπους για να ξαναέρθει στο προσκήνιο. Είναι κατανοητό σε όλους ότι αν πετύχει το εγχείρημά του και στη Λίγκα συμμετέχουν οι τέσσερις ελληνικές ομάδες, που αναφέραμε παραπάνω, το ελληνικό πρωτάθλημα θα υποβαθμιστεί εντελώς, δεν θα έχει λόγο ύπαρξης και με τον τρόπο αυτό ο Βασιλακόπουλος θα ξαναπάρει τα ηνία. Πόσο πιθανή είναι μια τέτοια προοπτική; Αν σε περίοδο οικονομικής κρίσης, εξασφαλιστούν αρκετά φράγκα για τις ομάδες που θα συμμετέχουν, οι πιθανότητες είναι υπέρ του, αφού οι ομάδες θα μπορούν να βάλουν ζεστό χρήμα στο ταμείο τους. Αν πετύχει το ταξίδι του στο Κατάρ και εξασφαλίσει τη χορηγία από τους εμίρηδες, θα έχει κάνει ένα σημαντικό βήμα για την υλοποίηση του οράματός του, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι βάζει ταφόπλακα στο ελληνικό μπάσκετ.
Η διαμάχη ανάμεσα σε Λάρισα και Βόλο είναι μια από της πολλές τοπικές κόντρες ανά το πανελλήνιο και αφορά κάθε οικονομικοκοινωνική πτυχή. Το ποδόσφαιρο δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση και κατά συνέπεια τα παραλειπόμενα από το θεσσαλικό ντέρμπι είναι πολλά. Καταρχήν, η νίκη του Ολυμπιακού Βόλου μέσα στο «σπίτι» της ΑΕΛ, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, επισημοποίησε τον υποβιβασμό της Λάρισας στη Β’ Εθνική. Η αγωνιστική διαφορά των δυο ομάδων ήταν εμφανής και οι γηπεδούχοι, παρά την εντυπωσιακή ατμόσφαιρα που δημι-ούργησαν οι οπαδοί τους, δεν κατάφεραν να πάρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η ήττα της Λάρισας ήταν λίγο πολύ αναμενόμενη με βάση την μέχρι τώρα εικόνα των ομάδων, όπως και η κόντρα ανάμεσα στις διοικήσεις των δυο ομάδων. Ελάχιστοι όμως θα μπορούσαν να μαντέψουν το μέγεθος αυτής της αντιπαράθεσης.
Με μια απαξιωτική ανακοίνωσή της, η βολιωτική ΠΑΕ κατηγόρησε τη διοίκηση της Λάρισας ως υπεύθυνη για την επίθεση εναντίον των δημοσιογράφων από το Βόλο, που κάλυπταν την αναμέτρηση, χαρακτηρίζοντας «ΜΑΝΤΡΙ–ΓΑΛ» το νέο γήπεδο της ΑΕΛ. Η διοί-κηση της «βυσσινί» ΠΑΕ πέρασε στην αντεπίθεση, ανέλαβε την ευθύνη που της αναλογεί για την επίθεση εναντίον των δημοσιογράφων, καταδίκασε τη συγκεκριμένη επίθεση και χαρακτήρισε τον ισχυρό άντρα του Ολυμπιακού Βόλου, Αχιλλέα Μπέο, ως «προαγωγό» του ελληνικού ποδοσφαίρου. Από τη μεριά του ο Μπέος, εκμεταλλευόμενος την «ουδετερότητα» της ΕΠΑΕ και της ΕΠΟ, ανταπάντησε με νέες ειρωνικές και απαξιωτικές «συμβουλές» και οδηγίες για την παρουσία της Λάρισας στη Β’ Εθνική («συμβούλευσε» για έκδοση εισιτηρίων για τις ομάδες που επισκέπτονται το ΜΑΝΤΡΙ–ΓΑΛ, προκειμένου να ξεναγούνται στους χώρους ξυλοδαρμού ανυπεράσπιστων δημοσιογράφων, και έδωσε λύση για τη συντήρηση του χλοοτάπητα του γηπέδου, προτείνοντας να μπαίνουν πρόβατα από μαντρί που υπάρχει δίπλα στο γήπεδο).
Οι συγκεκριμένες δηλώσεις, σε συνδυασμό με την ανοχή που έχουν δείξει μέχρι στιγμής οι αρμόδιοι φορείς και η ΕΠΟ, οδήγησαν τον Πηλαδάκη σε μια δήλωση-προαναγγελία της αποχώρησής του από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Με δεδομένο ότι ο Πηλαδάκης έχει εγγυηθεί προσωπικά για την αποπληρωμή του δανείου ανέγερσης του νέου γηπέδου της ΑΕΛ, οι πιθανότητες να πραγματοποιήσει την απειλή του δεν είναι πολλές. Απλά και μόνο, προσπαθεί να προκαλέσει μια τιμωρία του Μπέου και να διαχειριστεί με τον πλέον ανώδυνο τρόπο, τον υποβιβασμό της ομάδας του.
Ο υπουργός Αθλητισμού της Βρετανίας, Χιου Ρόμπερτσον, παραδέχτηκε ότι ο αγώνας των Ιρλανδών εναντίον της βρετανικής παρουσίας στη Βόρεια Ιρλανδία αποτελεί την κύρια απειλή για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου το καλοκαίρι του 2012. Σε συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την προετοιμασία των αγώνων δήλωσε: «Το θέμα της ασφάλειας είναι ιδιαί-τερα αβέβαιο. Οταν αρχίσαμε να το συζητούμε πριν δύο χρόνια ή 18 μήνες, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει την αύξηση της απειλής από τους ρεπουμπλικάνους που βρίσκονται στην άλλη πλευρά του νερού. Αυτή είναι απειλή για τους Αγώνες».
Είναι ξεκάθαρο ότι οι αγωνιστές του ΙΡΑ θεωρούνται μεγαλύτερη απειλή από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό, παρά το γεγονός ότι στο Λονδίνο μία μέρα μετά την ανάληψη των Αγώνων (7 Ιούλη 2005) τέσσερις βρετανοί ισλαμιστές πυροδότησαν βόμβα στο μετρό της πόλης. Δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε την ορθότητα των αιτιάσεων του Ρόμπερτσον, αφού δεν έχουμε τα απαραίτητα στοιχεία, όμως δεν έχουμε πειστεί για τις προθέσεις του. Είναι πολύ πιθανόν να χρησιμοποιηθεί η ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων για να αντιμετωπιστεί η αύξηση της δραστηριότητας το τελευταίο διάστημα των ιρλανδών αυτονομιστών, με βομβιστικές επιθέσεις και πυροβολισμούς εναντίον βρετανών μπάτσων και στρατιωτών, και να ενταθούν τα μέτρα καταστολής. Η ασφάλεια των αγώνων είναι μια καλή ευκαιρία για να αναβαθμιστεί η επιχειρησιακή ικανότητα των δυνάμεων καταστολής και να πειστούν η εργατική τάξη και ο λαός για την ανάγκη να ξοδευτούν σχεδόν 1 δισεκατομμύριο λίρες Αγγλίας, για το σκοπό αυτό. Αλλωστε, η αγγλική κυβέρνηση δεν κάνει κάτι πρωτότυπο. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο είχε καταφέρει και η ελληνική κυβέρνηση να ανεβάσει το κόστος ασφάλειας των αγώνων της Αθήνας το 2004.
Συγκινητικές ήταν οι σκηνές που ζήσαμε όλοι όσοι βρεθήκαμε στο κτίριο Υπατία, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στους απεργούς πείνας αντιπροσωπείας της «Hasta La Victoria Siempre», για να τους παραδώσει μια σημαία με τις υπογραφές των ποδοσφαιριστών που συμμετείχαν στο φιλικό αγώνα αλληλεγγύης. Ο αγώνας είχε διεξαχθεί νωρίτερα (την περασμένη Δεύτερα 14/2) ανάμεσα στην «Hasta La Victoria Siempre» (ανάμεσα στους παίχτες της ομάδας ήταν και μέλη της πρωτοβουλίας αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας) και ομάδα δημοσιογράφων, με τη μεγάλη δόξα της ΑΕΚ, τον Μίμη Παπαϊωάννου, να δίνει το εναρκτήριο λάκτισμα. Αν και δεν είναι η πρώτη φορά που η «Hasta La Victoria Siempre» δηλώνει παρών στους κοινωνικούς αγώνες, η έμπρακτη αλληλεγγύη της στους απεργούς πείνας έχει μεγάλη επικοινωνιακή σημασία για τον αγώνα.
Εκ μέρους των ποδοσφαιριστών που έδωσαν το παρών τους στο συγκεκριμένο παιχνίδι, ο Νίκος Μάλλιαρης, ο Σάββας Κωφίδης και ο Τάκης Βαμβακίδης μετέφεραν το μήνυμα αλληλεγγύης του αγώνα στους απεργούς πείνας. Με λίγα αλλά πολύ ουσιαστικά και «ζεστά» λόγια προς τους απεργούς πείνας, τους έδωσαν κουράγιο και δύναμη για να συνεχίσουν τον αγώνα τους. Από την πλευρά τους οι απεργοί πείνας τους «αγκάλιασαν» και έβγαλαν μαζί τους δεκάδες φωτογραφίες ξεχνώντας την κούραση και τις δυσκολίες του αγώνα, στέλνοντας για μια ακόμη φορά το μήνυμα ότι από το κτίριο Υπατία θα βγουν είτε νικητές είτε σε φέρετρα. Ο τίτλος της στήλης ανήκει στον Τάκη Βαμβακίδη, ο οποίος εμφανώς συγκινημένος έκλεισε με τη συγκεκριμένη ατάκα το σύντομο αλλά ιδιαίτερα αγωνιστικό μήνυμά του προς τους απεργούς πείνας.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
