Δύο χιλιάδες έντεκα και τζάμπα φασαρία
Αναζητείται έξοδος απ’ την προϊστορία…
Σήμερα ξεκινάμε απευθύνοντας έκκληση προς όλους να στηρίξουν τον Καλλικρατικό δήμαρχο Στυλίδας κ. Απόστολο Γκλέτσο, που δεν κάθεται κάτω από τις μπάρες αλλά τις ανοίγει. Φυσικά δεν θα μπορούσαμε παρά να εξάρουμε (και να επτάρουμε, ακόμα και να οκτάρουμε) τη στάση του κόμματος (ένα είναι το κόμμα) που –τιμώντας το παρελθόν εαυτού και αλλήλου– έσπευσε να καταδικάσει τη σύλληψή του. Σε αντίθεση με μύριες άλλες συλλήψεις προβοκατόρων, κουκουλοφόρων και πρακτόρων. Τι κι αν το κόμμα βρέθηκε απέναντι από τον… μπαλαμό στις δημοτικές εκλογές; Προηγούνταν ο πατέρας των εργατών, τι να κάνουμε; Τώρα όμως που τα στερνά καλούνται να τιμήσουν τα πρώτα, το κόμμα φώναξε «τελεία και παύλα» και στάθηκε στο ύψος των… ταξικών περιστάσεων. Αλλωστε και σε άλλες περιπτώσεις έχει παρασχεθεί στήριξη σε «υπερβαίνοντες καθήκοντα», όπως λέει η κατά Γκλέτσου κατηγορία. Ξεχνιέται η υπέρ Κορκονέα «Ριζοσπαστική» επιστολή (και όχι μόνο);
Πριν περάσουμε στον καθιερωμένο σχολιασμό της διασκεδαστικής ιστοριογραφίας και της ακόμα πιο διασκεδαστικής επικαιρότητας, μια εντασσόμενη στη διά βίου μάθηση κοινωνική προσφορά της στήλης: Ψυχάρης, Ψινάκης, Ψωμιάδης, κάτι τρέχει με τα «ψ» δε νομίζετε;
Τέτοιες μέρες του 1824, οι πολιτικές αντιθέσεις μεταξύ των εξουσιοφρενών που αναδύθηκαν (μερικοί λένε ότι φυτεύτηκαν) στο νέο προνομιούχο αγροτεμάχιο της Βαλκανικής, εκφράζονται ήδη με τη σύσταση δύο κυβερνήσεων σ’ ένα ασύστατο ακόμη κράτος! Η μία έχει έδρα στην Τρίπολη υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και η άλλη στο Κρανίδι υπό τον Κουντουριώτη. Ευτυχώς η νεοελληνική δημοκρατία κατάφερε να ξεπεράσει αυτές τις αγκυλώσεις, για να φτάσουμε αισίως στις κορυφαίες σημερινές στιγμές της που τις απολαμβάνουμε όλοι…
Η Κοκκινοσκουφίτσα διαρρηγνύει τα ιμάτιά της (τι κοιτάτε έτσι ρε;) και συντάσσεται σθεναρά με τον μητροπολίτη Πειραιά Σεραφείμ, λίγο πριν αυτοπυρποληθεί αν όσα είπε ο προκαθήμενος της Πειραϊκής εκκλησίας δεν γίνουν νόμος του υποθηκευμένου κράτους. Τι είπε; Οτι «ο μουσουλμανισμός αποτελεί καταστροφική λατρεία μη συμβατή με τας προβλέψεις του ισχύοντος εν Ελλάδι Συντάγματος, όπου εν άρθρω 13 καθιερούται η ελευθερία θρησκευτικής συνειδήσεως, αλλά σε θρησκευτικές παραδοχές που δεν αντίκεινται στη δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη….». Απιστοι και άφρονες, μετανοείτε. Καταστροφική λατρεία ο μουσουλμανισμός κι ούτε μια δήλωση από τον υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (άσχετα αν έκοψε τις δηλώσεις άμα τη εμφανίσει)! Αντίκειται στη δημόσια τάξη και ο παπουτσωμένος περιφράσσων δεν βγαίνει να καταδικάσει απερίφραστα! Αντίκειται και στα χρηστά ήθη, αλλά σιωπούν οι τρεις Χάριτες της εν Ελλάδι χρηστομάθειας που περιφέρουν συνολάκια στο υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων. Μόνο η χριστιανοσύνη αντιστέκεται, ως φαίνεται και από την κυκλοφορία του ανάρπαστου –όχι σαν το βίντεο της Τζούλιας, αλλά σε ικανοποιητικό τιράζ– πολιτικού φυλλαδίου. Anyway, που θα έλεγε ο Ελληνας πρωθυπουργός, ο μητροπολίτης καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει τον σχετικό νόμο διότι «θα είναι υπεύθυνη παρόμοιων εγκληματικών ενεργειών στην χώρα μας των φονταμενταλιστών ισλαμιστών», όπως σημειώνει με τα δικά του ελληνικά. Βέβαια, καλά που δεν χτύπησαν τη χώρα οι «φονταμενταλιστές ισλαμιστές» Ιράκ και Αφγανιστάν, γιατί τότε ίσως έφερναν μητροπολίτη και κυβέρνηση σε αμηχανία (αν και θα τις μόνιαζαν, αλλά ας μην ξοδεύουμε άλλο μελάνι).
Η δουλειά δεν είναι ντροπή, αλλά… Ας δούμε ένα ανέκδοτο: Μια δασκάλα ρωτούσε τα παιδιά με τι ασχολούνται οι γονείς τους. «Εσένα Γιωργάκη οι γονείς σου τι κάνουν;». «Είναι γιατροί κυρία». «Πολύ ωραία! Οι δικοί σου γονείς Μαρία;». «Ταχυδρόμος ο μπαμπάς μου και η μαμά μου δεν δουλεύει». «Πρέπει να είμαστε περήφανοι για τους γονείς μας» είπε η δασκάλα. «Εσένα Νίκο τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς σου;». Ο μικρός πετάχτηκε επάνω και με περήφανο ύφος είπε: «Εμένα κυρία ο μπαμπάς μου δουλεύει πιανίστας σε μπουρδέλο». Η δασκάλα δεν πίστευε στ’ αυτιά της. Το ίδιο απόγευμα πηγαίνει στο σπίτι του μπόμπιρα και χτυπάει το κουδού-νι: «Συγνώμη που σας ανησυχώ, αλλά έχω σοβαρό πρόβλημα με τον μικρό. Ισχυρίζεται ότι δουλεύετε πιανίστας σε μπουρδέλο και μάλιστα περηφανεύεται γι’ αυτό!» λέει η δασκάλα. «Κοιτάξτε να δείτε», λέει χαμογελώντας ο πατέρας. «Στην πραγματικότητα είμαι αναλυτής προγραμματιστής πληροφοριακών συστημάτων, εξειδικευμένος σε θέματα επικοινωνίας πρωτοκόλλου TCP/IP σε περιβάλλον UNIX και σε ανάπτυξη εφαρμογών με χρήση νέων τεχνολογιών κατανεμημένων συστημάτων αρχιτεκτονικής CORBA, σε περιβάλλοντα αντικειμενοστραφών σχεσιακών βάσεων δεδομένων OODBMS και σε χρήση εργαλείων Business Objects σε μια εταιρεία επιεικώς απαράδεκτη. Ε, πως να το πω αυτό σ’ ένα επτάχρονο παιδάκι;…».
Κοκκινοσκουφίτσα
