Μια νεαρή φοιτήτρια και ο αδερφός της οδηγούνται με συνοπτικές διαδικασίες στο εκτελεστικό απόσπασμα του Γ’ Ράιχ, λίγο πριν αυτό ξεψυχήσει, κατηγορούμενοι για αντιστασιακή δράση. Ως μέλη μιας υποτυπώδους, άμαζης, φιλελεύθερης οργάνωσης με το όνομα «Λευκό Ρόδο», αποφασίζουν να σηκώσουν με αξιοπρέπεια, ως το τέλος, τις συνέπειες των απόψεών τους.
Αν και η ταινία αυτή μπορεί να εκληφθεί σαν γερμανική κινηματογραφική συγνώμη για όσα συνέβησαν τότε και να υπενθυμίσει ότι και μέσα στην Γερμανία υπήρξαν άνθρωποι που αντιστάθηκαν, εν τούτοις υπογραμμίζει τη βαρύτητα και την αξία της ατομικής ευθύνης του καθένα κόντρα στο ρεύμα των πολλών και τη σιδερένια φτέρνα της εξουσίας. Σαν τέτοια η ταινία αυτή είναι καλοδεχούμενη παρ’ ότι κινηματογραφικά -αν και καλογυρισμένη- δεν εκπλήσσει. Ας μην ξεχνάμε, όμως, τι άλλα σκουπίδια κυκλοφορούν γύρω μας.
Ελένη Σταματίου
