Από τις 16 έως τις 18 του Μάη πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο η πέμπτη κατά σειρά Σύνοδος (οι προηγούμενες σύνοδοι ήταν κατά σειρά στη Μπολόνια, την Πράγα, το Βερολίνο και το Μπέργκεν) των υπουργών Παιδείας των 45 ευρωπαϊκών κρατών που συμμετέχουν στη Διαδικασία της Μπολόνια.
Το υπουργείο Παιδείας στη χώρα μας, με κομπορρημοσύνη μας υπενθύμισε, ότι αποτελεί ιδρυτικό μέλος (από το 1999) αυτής της κατάπτυστης διαδικασίας προσαρμογής της Ανώτατης Εκπαίδευσης, κατά τρόπο απόλυτο, στους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς, Εξ ου και το περιεχόμενο των εργασιών της Συνόδου, που αφορά «στις απαντήσεις που καλείται να δώσει η Ευρώπη και τα Συστήματα Ανώτατης Εκπαίδευσης στις προκλήσεις και απαιτήσεις του σύγχρονου παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος».
Στη Σύνοδο οι υπουργοί Παιδείας θα κάνουν απολογισμό του έργου που κατάφεραν να πραγματοποιήσουν ως τώρα οι χώρες τους στην κατεύθυνση της Μπολόνια και θα θέσουν τις νέες προτεραιότητες για την περίοδο 2007-09 ώστε το 2010 να επιτευχθεί ο Κοινός Ευρωπαϊκός Χώρος Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Η Μαριέττα Γιαννάκου, που μετείχε στη Σύνοδο, κουβάλησε μετά χαράς την πραμάτεια των νόμων για την αξιολόγηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ, τη δημιουργία ενός Συστήματος Μεταφοράς Πιστωτικών Μονάδων και το Συμπλήρωμα Διπλώματος, το ΔΟΑΤΑΠ, τα Ινστιτούτα Δια Βίου Μάθησης και τον πρόσφατα ψηφισμένο νόμο της αλλαγής του νόμου-πλαισίου.
Και μπορεί, βεβαίως, οι νόμοι αυτοί να παραμένουν ακόμα στα χαρτιά λόγω της αντίστασης του φοιτητικού κινήματος και της μερίδας των πανεπιστημιακών που συνιστούν την ΠΟΣΔΕΠ, πλην όμως η Μαριέττα Γιαννάκου ελπίζει ότι συν τω χρόνω η αντίσταση αυτή θα λυγίσει και οι νόμοι θα γίνουν πράξη.
Το κεφάλαιο και οι υποτακτικές του κυβερνήσεις δεν παρέδωσαν τα όπλα τους και επιμένουν φορτικά στην ίδια κατεύθυνση, ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι που έχουν θέσει για τα Πανεπιστήμια.
Το ίδιο -και ακόμη περισσότερο- πρέπει να επιμείνει φορτικά και το φοιτητικό κίνημα, αν θέλει να μην παραδοθεί βορρά η Ανώτατη Παιδεία στους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς και τις επιχειρήσεις.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να αφυπνιστούν και να μην αφήσουν μόνους τους φοιτητές σ’ αυτή τη μεγάλη μάχη. Αν θέλουν να την κερδίσουν.