Ασφαλιστικό: It’s a long way to the top if you want to rock n’ roll (Judas Priest)
Μπάτσοι είστε δούλοι – ως το μεδούλι
Κι εσύ καλέ, φορτηγατζή/ στην τσίτα έξι μήνες
♦ Και ΣΥΡΙΖΑ τον λέγανε/ Συνασπισμό τον είπαν/ εκεί που εκαθότανε/ ρίχνει μια επερώτα/ μέσα στο σκυλοβούλιο/ κι εκουφαθήκαν όλοι/ τους ρίχνει κι άλλη επερώ/ τους διάλυσε τα πρέκια/ (εδώ ο κόσμος υποφέρει και πονά κι εσείς – επερωτήσεις).
♦ Τον Περισσό τον βάλανε/ μέσα στο σκυλοβούλι/ εκορδωνόταν ο Μαυρί/ πως θα χυθεί το αίμα./ Σιγά κορίτσια μη σκιστεί της Γαρφαλιάς η μάσκα/ και ξεχυθεί από μέσα της/ ούλη η χριστιανοσύνη. (Και τον Νοέμβρη στις εφτά/ δώστε στους μπάτσους ρόδα…).
♦ Δύο ΠΑΣΟΚ μαλώνανε/ τ’ άλλο σκανδαλιζόταν/ κι όλοι ρωτούσαν έκπληκτοι/ πώς κι είναι ενωμένο/ πώς είναι εδώ και δυνατό/ κι ακόμα είναι ένα./ Σημαίες πράσινες εκεί/ στο Σπόρτινγκ μαζεμένες/ πράσινες (και) για το χοντρό/ και για το Σκανδαλίδη/ και πράσινα είναι τ’ άλογα / που οι 3 εκαβαλήσαν./
♦ Και στο αναμεταξύ/ η κυβερνονουδούλα/ τόνα μετά το α/ περνάει τα νομοσχέδγια/ επέλαση κανονική/ gamisi δίχως σάλιο/ κι η classa operaia/ μέντες στα τώρα κλάνει./ (Εχει ο καιρός γυρίσματα/ και μη θρηνολογάτε…).
♦ Στέλνω σας χαιρετίσματα/ Θωμά και σε Αντρέα/ (το όπλο παρά πόδα).
♦ Μούλο στα μουλωχτά εσπρώξανε/ το πρώην το ωράργιο/ των νηπιαγωγών/ τσου πιάσανε τον colo. (Τέσσερις ώρες ήτανε/ προστέσαν άλλη μία/ είναι τα ίδια τα λεφτά/ μη σέντσι παραπάνω).
♦ Στις σχολικές τις αίθουσες/ και των φροντιστηρίων/ οι teens στενάζουνε/ κι ολημερίς το βρίζουν/ το σχολικό το σύστημα/ πούχει και ιστορία/ ούλα τα γαμοωράρια/ και ούλες τις ασκήσεις.
♦ Στο μεροκάματο, μισθό μα και στην ωρομισθία/ η classa operaia ζορίζεται/ οσνούπω υποφέρει./ Και βράζει και τσαντίζεται/ και φτυν’ γαμοσταυρίδια.
♦ Κι η αριστερά η εξαποδώ/ (αυτή που δεν είν’ στο σκυλοβού-/ όχι γιατί δεν θέλει)/ θεωρητικομαλακίζεται/ κι είναι συσπειρωμένη/ σε μαγαζάκια στη σειρά/ την ψήφο περιμένοντας/ για να την ξελασπώσει.
♦ Κι εμείς η γενιά των εφτακό/ (ποιων εφτακό, καλές μου/ στα πεντακό εφτάσαμε/ και όλο κατεβαίνουν)/ τρώμε σκατά ολομερίς/ το βράδυ στο ντιλίβε/ δουλειά από δω – δουλειά από κει/ δουλειά και πάρα πέρα/ δουλειά ως η ψυχούλα μας/ στον πλάστη τους να πάει.
♦ Η εθνική ενίκησε/ και χέστηκε/ στ’ αλώνι η φοράδα (εμείς δεν είμαστ’ Ελληνες/ μεις είμαστε προδότες).
♦ Ο Ψαργιανός εκάθισε πα’ στη ζεστή καρέκλα/ δύο, βρε, δεν τον φτάνουνε/ θα πάρει κι άλλη τρίτη;/ Το ίδιο κι η Φιλίνισα/ στο Δήμο Αθηναίων (δύο μισθοί δεν είν’ κακοί/ άμα κωλοβαράεις…).
♦ «Ομως δεν θα πρέπει να παραβλεφθεί ότι, σήμερα, διανοίγεται μοναδική ευκαιρία για την κυβέρνηση να προχωρήσει, με πνεύμα συναίνεσης στη δεύτερη λύση. Η ευκαιρία προσφέρεται από την πολύχρονη προεργασία που έχει πραγματοποιήσει ο επιστημονικός και ερευνητικός βραχίονας των συνδικάτων (ΙΝΕ/ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ)». Τι εννοεί ο ποιητής; «(Η κυβέρνηση) να τολμήσει μια ριζική αντιμετώπιση των κεντρικών ζητημάτων με στόχο τη διασφάλιση της μακροχρόνιας οικονομικής βιωσιμότητας του συστήματος…» (ο «ποιητής» είναι ο Γ. Ρωμανιάς, επιστημονικός σύμβουλος ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥ-ΠΙΑ, 14/10/07). Στο ίδιο φύλλο ο Δραγασάκης ζητάει διάλογο (με στόχο) και ο πρώην γ.γ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων Δ. Κωστόπουλος προτείνει «νοικοκύρεμα και εκσυγχρονισμό». Δύο συνθήματα είναι επίκαιρα: ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ – κρεμασμένες με σκοινί και (για τους κ.κ. που προαναφέραμε) – όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί.
♦ Θεσμολαγνείας υπόδειγμα ο κεντρικός τίτλος της ΑΥΓΗΣ, 16/10/07: «Παρέμβαση-υπόδειξη του προέδρου της Δημοκρατίας: Να κερδίσουν και οι εργαζόμενοι από την αύξηση του πλούτου».
♦ Αύξηση ΦΠΑ: Φάτε (τον) Πούλο Αυξημένο.
♦ Η αριστερά της χώρας μάλλον έχει μπερδέψει τους δρόμους (του αγώνα) με τους διαδρόμους της Βουλής (μπερδέψει; Τέλος των παντώνε…).
♦ Εμπρός, σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους/ να σπάσουμε φόβο, κάμερες και νόμους.
♦ Πόλο στον πόλο φτιάχνουμε/ εδώ και πάρα-πέρα/ τον πόλο όλο χτίζανε/ το βράδυ εγκρεμιζόταν./ Τί έχεις πόλε και βογγάς/ τί έχεις και δεν βγαίνεις;/ Τα μαγαζιά με φάγανε/ κι ο οπορτουνισμός τους/ για δε γεννά η κοινωνί’/ για δε γεμούν οι δρόμοι…
Βασίλης
