Αμαχοι πολίτες δολοφονούνται εν ψυχρώ από το στρατό στην Κολομβία τα τελευταία χρόνια, προκειμένου η συμμορία του Αλβάρο Ουρίμπε, που κυβερνά τη χώρα, να παρουσιάσει επιτυχίες στον πόλεμο κατά των αριστερών ανταρτών. Σύμφωνα με ρεπορτάζ των «Los Angeles Times» (21/3/08), ο στρατός, κάτω από τη πίεση να δείξει έργο, δολοφονεί πολίτες, συνήθως αγρότες και άνεργους νέους, και τους χαρακτηρίζει αριστερούς αντάρτες.
Με βάση τις καταγγελίες και τις μαρτυρίες των οικογενειών των θυμάτων, μια οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η «Κολομβιανή Επιτροπή Νομικών», μόνο την περασμένη χρονιά, κατέγραψε 287 τέτοιες δολοφονίες. Φυσικά, ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος, γιατί πολλές οικογένειες σιωπούν για να μη θρηνήσουν κι άλλα θύματα. Σ’ όλες σχεδόν τις περιπτώσεις επαναλαμβάνεται το ίδιο σενάριο. Τα θύματα τη στιγμή που εξαφανίζονται φο- ρούν πολιτικά ρούχα και όταν ανακαλύπτονται τα πτώματά τους είναι ντυμένα με τις στολές παραλλαγής που φορούν οι αντάρτες.
Ο αριθμός των δολοφονιών αυτών αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, σημειώνοντας αύξηση 10% την περασμένη χρονιά. Γιατί ο αυξανόμενος αριθμός νεκρών (ανταρτών και «ανταρτών») αποτελεί το βασικό δείκτη επιτυχίας των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του αριστερού αντάρτικου. Αυτό εξυπηρετεί όχι μόνο την κυβερνητική προπαγάνδα, αλλά αποτελεί ισχυρό οικονομικό κίνητρο και για τους δολοφόνους. Σύμφωνα με τις οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κολομβία, ακόμη και αξιωματικοί του στρατού παραδέχονται ότι οι στρατιώτες και οι αξιωματικοί των μονάδων που σκοτώνουν περισσότερους αντάρτες αμείβονται με χρήματα και προαγωγές.
Οι περισσότερες δολοφονίες από το στρατό έχουν γίνει στις περιφέρειες της Μέτα και της Αντιόκια. Ο δικηγόρος, Ramiro Orjuela Aguilar, ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα από τη Μπογκοτά, που εκπροσωπεί τις οικογένειες 20 θυμάτων, κατηγορεί το στρατό ότι χρησιμοποιεί πληροφοριοδότες, οι οποίοι κατονομάζουν ανθρώπους και πληρώνονται γι’ αυτό, είτε είναι βάσιμες οι πληροφορίες που δίνουν είτε όχι. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι αρκετά από τα θύματα της Μέτα ήταν νεολαίοι που κατοικούσαν μέσα και γύρω από τη Γρανάδα, μια γεωργική και κτηνοτροφική περιοχή, τον έλεγχο της οποίας διεκδικούσαν με σφοδρές συγκρούσεις τα τελευταία χρόνια οι αριστεροί αντάρτες, ο στρατός και τα αποσπάσματα θανάτου. Εκεί έχει τη βάση της και η 12η Κινητή Ταξιαρχία του στρατού, η οποία εμπλέκεται σε πολλές δολοφονίες. Ο ίδιος καταγγέλλει επίσης ότι ο στρατός εμπλέκεται στην «κοινωνική εκκαθάριση» της Μέτα, η οποία είναι ένας από τους πέντε δήμους που αποτελούσαν την αποκαλούμενη «ουδέτερη ζώνη», η οποία ήταν υπό τον έλεγχο των ανταρτών από το 1998 μέχρι το 2002. Οι δολοφονίες και οι μαζικές εκτοπίσεις κατοίκων στην περιοχή αυτή χρησιμοποιούνται για να στερήσουν τους αντάρτες από συμπαθούντες. «Προσπαθούν να στερήσουν το ψάρι από το νερό του», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Aguilar. Παράλληλα και σε συνεργασία με το στρατό συνεχίζουν να δρουν και να δολοφονούν τα αποσπάσματα θανάτου, παρόλο που υποτίθεται ότι αυτοδιαλύθηκαν και αφοπλίστηκαν, με ένα εξοργιστικά ευεργετικό νόμο του Αλβάρο Ουρίμπε, με τον οποίο οι περισσότεροι αμνηστεύτηκαν, ενώ οι αρχηγοί τους καθάρισαν με γελοίες ποινές και νομιμοποίησαν τον πλούτο που έχουν συγκεντρώσει με το εμπόριο ναρκωτικών και την αρπαγή της γης των φτωχών αγροτών.
