♦ Με τη ριζοσπαστική αριστερά ανατρέπουμε τα δεδομένα. Ελα μαζί μας. (Συνασπισμός)
Η δύναμη της αφίσας, που λένε. Οταν η αφίσα πιάνει το σφυγμό… Τι τα θέλετε, εκεί στον Συνασπισμό είναι πολύ προχωρημένοι. Δηλαδή…πάρα πολύ. Αφού να φανταστείτε με το που είδα την αφίσα με το παιδάκι στρουμπουλό-ροδαλό να φοράει μια ωραιότατη σύγχρονη τραγιάσκα και να φωνάζει με το χωνί, έτρεξα στα πρώτα γραφεία του Συνασπισμού που βρήκα μπροστά μου να προμηθευτώ και το φυλλαδιάκι με το ίδιο θέμα. Εδώ που τα λέμε, αν περίμενα να μου το φέρουν, μάλλον θα ήμουν μακριά νυχτωμένος. Τέλος πάντων. Αδυναμίες ανάπτυξης. Το παίρνω που λέτε και αρχίζω να διαβάζω. Από τις πρώτες γραμμές τρελάθηκα. Και λέω να σας τρελάνω και σας. Θα ήθελα βέβαια να το βάλω όλο στην «Κόντρα», για να τα παίξετε τελείως –τι νομίζετε, βαρέα και ανθυγιεινά έπρεπε να κολλάω, με τη στήλη που διάλεξα– αλλά μη σας χάσουμε και από αναγνώστες. Μην αρχίσετε να διαβάζετε και «Αυγή». Μη το λέτε, ποτέ δεν ξέρετε. Και άλλοι τα λέγανε. Εντάξει, σας έχω εμπιστοσύνη. Διαβάστε λοιπόν:
«Ο Συνασπισμός είναι ένα κόμμα της ριζοσπαστικής και οικολογικής αριστεράς, ένα κόμμα που οραματίζεται τον σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία, για την Ελλάδα και για την ολόκληρη την Ευρώπη…». Εδώ κολλάω. Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί μόνο η Ευρώπη. Βόρεια και Νότια Αμερική (σύντροφος Τσάβες και έτσι), Αφρική, Ασία (οι σύντροφοι του συντρόφου Ρούντι π.χ.) δε θα κολατσίσουν λίγο από το σοσιαλισμό με ελευθερία (των καπιταλιστών είν’ αλήθεια, αλλά με…ελευθερία) και δημοκρατία (με κοινοβουλευτισμό είναι αλήθεια, αλλά με…δημοκρατία); Εντάξει, η Αυστραλία είναι μακριά, πού να τρέχουμε τώρα. Επειδή τελευταία πληροφορήθηκα ότι ο καλύτερος εισοδισμός γίνεται στο Συνασπισμό, έχω την ελπίδα ότι κάποτε αυτή η πολιτική… αβλεψία θα αντικατασταθεί με μια πιο καλή διατύπωση, που να προσεγγίζει την παγκόσμια επανάσταση. Θα μου πείτε, επανάσταση και μάλιστα παγκόσμια και Συνασπισμός πάει; Γιατί πάει σοσιαλισμός και Συνασπισμός; Παρακάτω:
«Ζούμε σε μια περίοδο που: ο παραγόμενος πλούτος αυξάνεται χωρίς να ωφελείται το κοινωνικό σύνολο, οι κοινωνικές αντιθέσεις διευρύνονται συνεχώς…». Εδώ, οφείλετε να αναγνωρίσετε ότι πρόκειται για πρωτοποριακή σύλληψη (φίλε μου, αν όλοι οι απατεώνες είχαν συλληφθεί, θα είχε αυτοκαταργηθεί ο καπιταλισμός), για σύγχρονη αντίληψη των πραγμάτων. Βέβαια, ακόμα και οι πιο στημένες στατιστικές άλλα λένε. Οτι ένα τμήμα της κοινωνίας (όχι, όχι τάξη, γιατί όταν λες στο Συνασπισμό τάξη, ή σε ρωτάνε «τι τάξη είσαι;» ή σου λένε πως «έχουμε προτάσεις για τη δημόσια τάξη») παραπλουτίζει και κάτι άλλα στρώματα περνάνε όλο και καλύτερα. Πώς όμως ξέφυγε αυτή η λεπτομέρεια από τους σύγχρονους αριστερούς; Απορίας άξιο. Δε βαριέσαι… λεπτομέρειες. Πώς γίνεται, όμως, να διευρύνονται οι κοινωνικές αντιθέσεις, ενώ κανένας δεν ωφελείται; Εδώ σας θέλω. Οταν ο Συνασπισμός λέει ότι δεν ωφελείται το κοινωνικό σύνολο, δεν εννοεί ότι κανένα τμήμα (όχι τάξη είπαμε… κακό) του κοινωνικού συνόλου δεν τα πιάνει. Σημαίνει ότι μπορεί να πλουτίζουν οι αεριτζήδες π.χ.. Ή κάποιοι άγνωστοι. Το θέμα για το Συνασπισμό είναι όλοι να κερδίζουν… Οι πάντες. Αφεντικά και εργάτες… Πλούσιοι και φτωχοί. Τέτοια ουτοπία, τέτοιο ουμανισμό, μα το Χριστό, ούτε ο Φουριέ και ο Οουεν. Μπράβο.
«Κάθε μάχη που δίνουμε είναι μάχη κερδισμένη…». Αυτό πού το πας. Αυτό δεν είναι κόμμα. Ο Μπούμκα (συγνώμη, Ευρώπη είπαμε), ο Κεντέρης είναι. Μπράβο και πάλι μπράβο. Και για φινάλε:
«Πάμε μαζί μπροστά… Η Αριστερά έχει ανάγκη τη συμμετοχή συνειδητοποιημένων ανθρώπων στις συλλογικές της διαδικασίες. Ειδικά αυτή την εποχή που τα πράγματα να αλλάζουν…».
Διαβάζεται από δύο όψεις: Η μία είναι για τους λιγούρηδες. Οτι πλησιάζει η καρδάρα με το μέλι. Η άλλη είναι για τους αριστερούς. Για να κάνουν εισοδισμό, για να μη γίνει εδώ όπως στην Ιταλία με τον Πρόντι. Στο τέλος, έχουν και ένα κουπονάκι για στρατολογία στο Συνασπισμό. Ελα μαζί μας, φωνάζει άλλωστε το γελαστό παιδάκι: Ελα μαζί μας, κάπου να πάμε, χέρι με χέρι, σ’ ένα άσπρο σύννεφο, σ’ ένα παράδεισο, σε κάποιο αστέρι…
