Θα γίνει κα’να πολιτιστικό αντάρτικο που θα «χτυπάει» στα ίσα τους ξεφτιλισμένους; Οχι μωρή, δεν είναι σπίτι ο Θωμάς, το Χριστοφοράκο σου. Η Λίνα όμως είναι, πριν φύγει για Τήλο, να στη δώσω; Να πάτε Χαβάη, χαϊβάνι, τώρα που εμφανίζεται η βλαχομαντόνα Τσικόνε στη (μπουρδε)Λούρδη! Χαράς ευαγγέλια, Ευαγγελία. Είπα μαντόνα και θυμήθηκα: Προσέξατε συντρόφια ότι δεν δακρύζουν πια οι εικόνες στις εκκλησιές; What exactly happened?
Αυτά τα Α.Β.Γ.Α. (Ανεξέλεγκτα Βρωμερά Γλοιώδη Ανθρωπάρια), τα αβγά του φιδιού που εκκολάπτονται στις σακατεμένες και κατ’ επανάληψη βιασμένες κοινωνικές μήτρες, πρέπει να σπάσουν ένα προς ένα. Η καλή ομελέτα (καλομελέτα) πρέπει να γεμίσει τους ΧΥΤΑ, τους ΧΥΤΥ και τις χαβούζες, τους μεγάλους σκουπιδοτενεκέδες όπου ανήκουν όλοι οι εχθροί του ανθρώπου, όλα αυτά τα τυχάρπαστα καθάρματα. Και μην κάνετε πως δεν ξέρετε ποια είναι…
«Η Αθήνα και η Ολυμπία (ποια Δουκάκη ρε;) χαιρετίζουν το Πεκίνο» –πολύ γουάου εκδήλωση– κι εγώ χαιρετώ τον πλάτανο στο ιστορικό κέντρο του ανιστόρητου δάσους μας. Την ίδια ώρα, ενώ η Margaret Atwood έπαιρνε το βραβείο «Πρίγκιπας των Α-στούριας» για τη λογοτεχνία, κάποιοι ακόμα ψάχνουν τον πρίγκιπα των μαστούριας για τις βιολογικές καλλιέργειες. Εντελώς Μαλάδες… Λίγο πιο κει, το κράτος (συγνώμη για τη λέξη) αναρτούσε την αχυροποίητη –κοντά τα χέρια σ. Διορθώτριες– πινακίδα «ραντεβού τον Σεπτέμβρη» για το νέο επεισόδιο της Μίζενς. Προέχει η καμπάνια για τα μπάνια του λαού, όστις απαρασάλευτα πρέπει να σαλαγηθεί προς παραλίες μεριά, για να μπορέσει το θερινό τμήμα των βουλεβάρτων της βουλής να κάνει θερινά τρία-τέσσερα τμήματα του εποικοδομήματος. Και συ λαέ βασανισμένε, μην ξεχνάς τον Ασωπό.
«Η πολιτική εξουσία εκδηλώνεται μόνο σ’ έναν τύπο σχέσης, που συνοψίζεται τελικά σε μια σχέση καταναγκασμού. Η αλήθεια και το είναι της εξουσίας συνίστανται στη βία και δεν μπορείς να συλλάβεις την εξουσία χωρίς το κατηγόρημά της, τη βία» (Pierre Clastres – «Η κοινωνία ενάντια στο κράτος»).
Εβδομήντα και ένα συναπτά έτη είχαμε να δούμε τέτοιο show οι συμβασιλευουσιώτες (της διασποράς και μη). Τον Γενάρη του 1937, έξι μήνες μετά τη γέννηση Σημίτη –άσχετη αλλά εξίσου ιστορική στιγμή– προφυλακίστηκε ο προηγουμένως παυθείς δήμαρχος Θεσσαλονίκης Νικόλαος Μάνος, κατηγορούμενος για καταχρήσεις. Ωστόσο, σήμερα κοσμεί ακόμα την συμβασιλεύουσα οδός αφιερωμένη στο όνομά του, τιμής (τ)ένεκεν, που θυμίζει και ολίγον… μεταγενέστερο ηλιέλαιο (συγχωρέστε με για τους ταχείς συνειρμούς, το έπαθα από τότε που με έσπρωξε κείνη η φθονερή Γκρέτελ από τη βαλανιδιά). Τι λέει ο νυν δήμαρχος (συγνώμη αν… ξύνουμε πληγές).
Ευχαριστώ για τα ηλεκτρονικά γράμματα που αφήνετε στο ηλεκτρονικό γραμματοκιβώτιο που εγκαταστήσαμε στο ψηφιακό δάσος μας (το εντάξαμε στην «Κενωνία της Πλεροφορίας» μέσα από κάτι κονδύλια που βρήκαμε καθώς ψάχναμε για τηλεφωνικό κέντρο στον Μέλανα Δρυμό). Ναι, είμαι παρθένος με ωροσκόπο μεταστατικό καρκίνο στις ωοθήκες (του ψυγείου Siemens που πήρα δώρο πρόσφατα από τον Κοντορεβυθούλη). Στο κινέζικο είμαι μυρμηγκοφάγος με ωροσκόπο σκωληκοειδίτη και την Αφροδίτη στο Λούβρο. Είδα μάλιστα που το «Ποντίκι» δίνει το «Ουγκέτσου Μονογκατάρι» και θυμήθηκα το υπό τον ομώνυμο τίτλο Τζιμάκειο τραγουδάκι. Στην ίδια ακυκλοφόρητη ηχογράφηση, υπάρχει και το άσθμα «SOS Πεντάγωνο καλεί Μόσχα», που λέει: «Μας την είχανε στημένη / νύχτα στο Χημείο / τα παιδιά της ΚΝΕ. / Ητανε ταμπουρωμένοι / με ξύλα, με καδρόνια / και σιδερολοστούς / και μας επιτεθήκαν / με ηθικό ακμαίο / και τη βοήθεια της ΕΣΑΚ / και μας χτυπούσανε αδερφωμένοι / φοιτητές και εργατιά. / Βάρα μας Μαλάμη / χτύπα μας Μαλάμη / είμαστε μαζοχιστές».
Και αφού σας τραγούδησα –πώς γίνεται μωρή να μην είναι σπίτι ο Θωμάς αφού παίρνεις και μιλάει;– σας αφήνω, γιατί ένα σημαντικό γεγονός για την ανθρωπότητα συνέβη σαν αύριο στο New Heaven του Connecticut. Για να μην μακρηγορώ (αν και γι’ αυτό πληρώνομαι, έχω και παραστατικά που το αποτυπώνουν παραστατικά), αύριο ο πλανητάρχης κλείνει τα 62 χρόνια ευδόκιμης παραμονής στον πλανήτη του οποίου άρχει και πρέπει να διαλογιστώ. Ευτυχώς που είμαστε σε πλανήτη κι όχι στον αστερισμό της Παρθένου, σε αστεροειδή ή σε μαύρη τρύπα. Ακου Παρθενάρχης, αστεροειδάρχης ή μαυροτρυπάρχης… Τς, τς, τς…
Αφροδίτη Μάνου Τσάο.
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
