Οπως γράφουν κάποια φιλικά του παπαγαλάκια, ο Πολυζωγόπουλος είναι χολωμένος από τη συμπεριφορά του Γιωργάκη, που του έριξε την ευθύνη της μη εκλογής στο εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ κάποιων «κολλητών του προέδρου», γι’ αυτό και μετά το «πράσινο» συνέδριο του περασμένου Μάρτη απέχει από οποιαδήποτε κομματική δραστηριότητα και ασχολείται μόνο με τα καθήκοντα του προέδρου της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής. (Επί τη ευκαιρία, πόσες είναι οι μηνιαίες αποδοχές του προέδρου της ΟΚΕ;).
Και γιατί χρειάστηκε να μπουν τα παπαγαλάκια στον κόπο να γράψουν για την πίκρα και την πολιτική μοναξιά του Χρηστάρα; Διότι, κυκλοφόρησε η φήμη ότι τα έχει βρει με άλλο πρωτοκλασάτο στέλεχος με ηγετικές φιλοδοξίες (Αννα μην κλαις…) και ετοιμάζεται να προσφέρει σ’ αυτό τις υπηρεσίες του ως στρατηγός του κομματικού μηχανισμού.
Εμάς, βέβαια, τα ενδοπασοκικά μας ενδιαφέρουν μόνο ως παραπολιτικά (κάτι πρέπει να ‘χουμε να διασκεδάζουμε), όμως επί Πολυζωγόπουλου η ΟΚΕ όχι μόνο συνεχίζει την πορεία που είχε επί Αναλυτή, αλλά κάνει και βήματα που οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ εμπόδιζαν τον Αναλυτή να κάνει. Να, σε πρόσφατο κείμενό της, διαβάσαμε ότι «η ευνοϊκή φορολογική μεταρρύθμιση για τις επιχειρήσεις απετέλεσε ένα πρώτο βήμα για τη βελτίωση της επιχειρηματικότητας» και την προώθηση της «στρατηγικής της Λισαβόνας».
Η επισήμανση κάθε άλλο παρά χωρίς σημασία είναι, γιατί η κυβέρνηση ετοιμάζεται για νέα φοροεπιδρομή στο ισχνό λαϊκό εισόδημα (με αυξήσεις σε διάφορες κατηγορίες έμμεσων φόρων), ενώ ο Αλογοσκούφης αποκλείει κάθε αύξηση της φορολογίας κερδών, διότι –όπως λέει– είναι αντιαναπτυξιακή. Τα ίδια λένε και ο Πολυζωγόπουλος με τους «κοινωνικούς εταίρους» στην ΟΚΕ κι ας προτείνει υποκριτικά η ΓΣΕΕ αύξηση της φορολόγησης των καπιταλιστών.








