Μια μέρα μετά την άφιξη του Γενικού Εισαγγελέα των ΗΠΑ με ομάδα νομικών στο Αφγανιστάν για να ερευνήσουν το πρόβλημα της εκτεταμένης κυβερνητικής διαφθοράς, οι Ταλιμπάν έστειλαν το μήνυμά τους «χτυπάμε όποτε και όπου θέλουμε» στο στρατηγό Ντέιβιντ Πετρέους, που αντικατέστησε τον απολυθέντα στρατηγό Στάνλεϊ ΜακΚρίσταλ στο πόστο του διοικητή των αμερικανονατοϊκών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν και αναλαμβάνει τα καθήκοντά του στις 4 Ιουλίου.
Το μήνυμα ήταν μια «σύνθετη», όπως χαρακτηρίζεται από τους Αμερικάνους, επίθεση στην τρίτη σε μέγεθος αμερικάνικη αεροπορική βάση κοντά στην πόλη Τζαλαλαμπάντ στο ανατολικό Αφγανιστάν, στις 30 Ιουνίου.
Σύμφωνα με ανακοίνωση των Ταλιμπάν, στην επίθεση πήραν μέρος 6 μαχητές. Ο ένας ανατίναξε ένα όχημα φορτωμένο με εκρηκτικά στην πύλη της βάσης και οι υπόλοιποι, οπλισμένοι με ΑΚ47 και ρουκέτες εισέβαλαν στην αεροπορική βάση. Ακολούθησε 30λεπτη ανταλλαγή πυρών, κατά την οποία σκοτώθηκαν οι μαχητές και τραυματίστηκαν ένας αφγανός και ένας νατοϊκός στρατιώτης, σύμφωνα με ανακοίνωση της διοίκησης της βάσης.
Πρόκειται για την τρίτη επίθεση σε αμερικάνικη στρατιωτική βάση. Εχουν προηγηθεί μια όμοια επίθεση στη βάση Μπαγκράμ βόρεια της Καμπούλ, τη μεγαλύτερη αμερικάνικη στρατιωτική βάση στο Αφγανιστάν, στις 19 Μαΐου, και μια ακόμη, στις 22 Μαΐου, στην αεροπορική βάση της Κανταχάρ.
Από την πλευρά του, ο στρατηγός Ντέβιντ Πετρέους, κατά την εμφάνισή του ενώπιον της επιτροπής Στρατιωτικών Υποθέσεων της Γερουσίας, προειδοποίησε τους Αμερικάνους να προετοιμάζονται για μερικά ακόμη χρόνια πολέμου στο Αφγανιστάν και να θεωρούν το χρονικό όριο του Ιουλίου του 2011, που έχει θέσει ο Λευκός Οίκος για την έναρξη της αποχώρησης των αμερικάνικων στρατευμάτων από τη χώρα, ως εξαιρετικά ελαστικό όριο. Επισήμανε επίσης ότι ο ρυθμός αποχώρησης θα «καθορίζεται από τις συνθήκες στο έδαφος του Αφγανιστάν» και ότι «τίποτα δεν ήταν εύκολο στο Αφγανιστάν» τους περασμένους έξι μήνες για τα αμερικανονατοϊκά στρατεύματα, που μάχονται εναντίον «μιας βιομηχανικής δύναμης εξέγερσης», σε περιοχές όπως η Μαρτζάχ στην επαρχία Χέλμαντ, όπου η αντίσταση των Ταλιμπάν ήταν ισχυρότερη της αναμενόμενης.
Τη ζοφερή για τους Αμερικάνους κατάσταση στο Αφγανιστάν που καλείται να αντιμετωπίσει ο στρατηγός Πετρέους συμπληρώνει η εικόνα που μεταφέρει ρεπορτάζ του γερμανικού πρακτορείου «Deutsche Presse» (29/6/2010).
Το ρεπορτάζ αναφέρεται σε μια έκθεση του «Αfghanistan Analysts Network», που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 29 Ιουνίου, η οποία, μεταξύ άλλων, επισημαίνει τα εξής:
«Οι Ταλιμπάν επεκτείνουν παραπέρα την επιρροή τους σε περιοχές έξω από την παραδοσιακή βάση της δύναμής τους. Η διείσδυσή τους σε μη – Παστούν εθνικές ομάδες, από τις οποίες οι Ταλιμπάν δύσκολα στρατολογούσαν στο παρελθόν, αυξάνεται.
Η τάση αυτή είναι ιδιαίτερα προφανής στην επαρχία Κοντούζ στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν, όπου έχουν αναπτυχθεί τα γερμανικά στρατεύματα.
Υπάρχει σημαντική έλλειψη κατανόησης της φύσης του κινήματος των Ταλιμπάν από τη διεθνή κοινότητα. Οι Ταλιμπάν δεν είναι πια ένα φυλετικό κίνημα των Παστούν, αλλά έχουν μετατραπεί σε ένα πολιτικό ισλαμικό κίνημα, στο οποίο η εθνικότητα δεν παίζει πια ρόλο, το οποίο άνοιξε τους Ταλιμπάν στους μη Παστούν.
Ενας αυξανόμενος αριθμός αφγανών Τατζίκων και Ουζμπέκων διοικητών ενώνονται με το κίνημα των Ταλιμπάν.
Στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν, ιστορικά μη περιοχή των Ταλιμπάν, οι μαχητές έχουν κερδίσει σημαντικό έδαφος. Στην επαρχία Κουντούζ έχουν αλλάξει ριζικιά την κατάσταση. Η αυξημένη επιρροή των Ταλιμπάν στην επαρχία αυτή έχει αχρηστεύσει τη χρησιμοποίηση της μη – Παστούν φυλετικής πολιτοφυλακής εναντίον των μαχητών.
Οι φυλές δεν λειτουργούν πια ως κλειστές μονάδες.
Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι οι Ταλιμπάν προσπαθούν να εγκαθιδρύσουν την παρουσία τους στο κεντρικό Αφγανιστάν. Αυτό θα είναι ένα ακόμη βήμα προς την κατεύθυνση να απλώσουν ξανά τη δράση τους σε όλοκληρη τη χώρα».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι περιμένουν πολύ δύσκολες μέρες το στρατηγό Ντέιβιντ Πετρέους, που κατάφερε να χτυπήσει και να διασπάσει την ιρακινή αντίσταση στην αμερικάνικη κατοχή, όχι με την ισχύ των αμερικάνικων όπλων, αλλά εξαγοράζοντας ιρακινούς σουνίτες πολέμαρχους, οι οποίοι συγκρότησαν με αμερικάνικα όπλα και δολάρια τις διαβόητες σουνιτικές πολιτοφυλακές «Γιοι του Ιράκ». Η ίδια τακτική δοκιμάστηκε και απέτυχε μέχρι τώρα στο Αφγανιστάν. Αυτό που, όπως φαίνεται, σχεδιάζει να εφαρμόσει η κλιμάκωση της βίας, οι μαζικοί βομβαρδισμοί εναντίον συνολικά του αφγανικού πληθυσμού, που παραμένει εχθρικός στην αμερικάνικη παρουσία και την ξένη κατοχή.
