Μνημόνιο-Μνημόσυνο
Από τον Οκτώβριο του 1932 οι φορτοεκφορτωτές ξεκίνησαν απεργιακές κινητοποιήσεις διεκδικώντας να δουλεύουν εκ περιτροπής για να μη μείνουν χωρίς μεροκάματο οι συνάδελφοί τους. Το αίτημα αυτό απορρίφτηκε από τους εργολάβους του λιμανιού. Σημειώθηκαν συμπλοκές όταν ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ και ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΕΣ αποπειράθηκαν να σπάσουν την απεργία. Το κλίμα ήταν τεταμένο και ακολούθησαν συμπλοκές με ξυλοδαρμούς. (Καλαμάτα 1934 ή περί ταξικής βίας ο λόγος…)
Και να μην ξεχνάμε: το δίκιο το έχουν οι αγωνιζόμενοι και οι εξεγερμένοι, και όχι οι ρουφιάνοι και οι προσκυνημένοι
Η ανακοίνωση Βγενόπουλου αφιερώνεται στους «ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΑΝΤΕΣ» –άτομα και χώρους– που ΕΣΠΕΥΣΑΝ… χορηγώντας του την «έξωθεν καλή μαρτυρία» (και έφαγαν στη μάπα τα ΜΑΤ, ξανά)
♦ Δύο τόμους για το ασφαληστρικό –μπράβο, σαν απομνημονεύματα Λοβέρδου ακούγεται… (ημίθεος και βάλε ο Andrew…).
♦ Ο τυποδαίμων έκανε τον Γ. Νεγρεπόντη, Νεγροπόντη (δηλαδή, John Negroponte… ξου, ξου!).
♦ Οχι απλώς «αριστερούληδες της συμφοράς» αλλά της καρα-συμφοράς (Καράς: σιγά το πράγμα..). Π. Παπακωνσταντίνου (το χει τ’ όνομα; – αστεϊζόμενοι…) που ανακαλύπτει ξανά το «λαϊκό ΠΑΣΟΚ» και δη την «Αριστερή Πρωτοβουλία» ΠΑΣΟΚ και μάλιστα όχι στο ΠΡΙΝ αλλά στο «Δρόμο» –Επιφυλασσόμεθα περί «της Αριστεράς»– (15-5-10) όπου είναι άλλη μια ωραία ατμόσφαιρα, ενωτική, «όλοι μαζί» (ΚΟΕ, ΚΕΔΑ, ΝΑΡ, «αριστερό» ΠΑΣΟΚ κ.λπ.). Δικαιούμεθα να αναφωνήσουμε «δεν μας χέζεις ρε… τραγουδισταρά!».
♦ «Τώρα θα πρέπει να κόψουμε το θέατρο απαντούσαν περίλυποι οι συνταξιούχοι στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ, ύστερα από την περικοπή των συντάξεών τους. Δίκιο έχουν οι άνθρωποι να είναι απογοητευμένοι, αλλά το θέατρο πού το θυμήθηκαν; Αν όλοι αυτοί που ρωτήθηκαν πήγαιναν θέατρο, δε θα ήταν 30.000 άνθρωποι το θεατρόφιλο κοινό της Ελλάδας…» (ΠΟΝΤΙΚΙ ART, στήλη ΣΥΝΠΛΗΝ, 13-5-10). Λοιπόν, ο/η συντάκτης/ις φαίνεται να καραγουστάρει τα μέτρα της κυβέρνησης (;), ανάγοντας την ψευτιά σε υπ’ αριθμόν ένα κριτήριο: «Ολοι αυτοί που ρωτήθηκαν ΔΕΝ ήταν 30.000» (εκτός κι αν άλλα γράφει κανείς κι άλλα εννοεί). Επιπλέον, «δίκιο έχουν οι συνταξιούχοι» αλλά… αλλά τι; Πότε έφτανε η σύνταξη για να πάει κανείς θέατρο; ΚΑΙ τιμές γνωρίζουμε, ΚΑΙ «σπρώξιμο» συγκεκριμένων παραστάσεων από το δημόσιο κορβανά. Λοιπόν, ας κοπούν τα φασιστιλίκια τύπου Ετιέν ντε λα Μποεσί «περί εθελοδουλείας», γιατί έχει ο καιρός γυρίσματα… (αλήθεια, αποδέχεται το συντακτάκι του Πόντικα ότι ζούμε σε κοινοβουλευτικό φασισμό;).
♦ Ψιλόπαθα από την ανάλυση για τον «εργάτη-φοιτητή» (outsider, Απρίλης ‘10). Ταξική αταξικότητα… 1978.
♦ Συμμορφωμένο με τις απαιτήσεις της ΕΟΚ, το ισπανικό κράτος υπογράφει συμφωνία μείωσης κατά 50% των ναυπηγικών του εγκαταστάσεων και τον Ιού-λιο του ίδιου έτους, τα συνδικάτα CCOO, UGT, ELA, STV και USO υπογράφουν κι αυτά συμφωνία σταδιακής μείωσης των εγκαταστάσεων στο 50%. (Η μάχη του ναυπηγείου EUSKALDUNA).
♦ «Περιοριστική» είναι η πολιτική της κυβέρνησης (!) (FREE SUNDAY – Οικονομία, σ. 27, 16-5-10). Περιοριστικός μεσαίωνας, αλλά το «ζήτημα δεν είναι οικονομικό σημειώνουν οι νοσοκομειακοί γιατροί» (ε, όχι και δεν είναι!) και «ζητήματα παροχής υπηρεσιών υγείας δεν μπορεί να έχουν λογιστικό χαρακτήρα και δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται με επίκληση του φιλότιμου και του εθελοντισμού» (αναφέρεται σε ανακοίνωση της ΕΙΝΑΠ) – άμα δεν θες να θίξεις την κυβέρνηση το ρίχνεις στον… ρομαντισμό της… μη χρηματοδότησης.
♦ Χαίρεται ο Κύρτσος για την «πρωτιά» του στην κυκλοφορία της F.S. (Ας όψεται η λόρδα των εργαζομένων…).
♦ Να δείτε που κληρονομιά/ κανείς δεν θα προφτάσει/ γιατί αυτό το χούφταλο/ όλους μας θα μας θάψει («Η κληρονομιά», Γ. Νεγρεπόντης, από τα «Μικροαστικά»). Σε ποιόν πολιτικό «κολλάει»;
♦ Θα παραμείνει «σταθερός» ο Περισσός στη φιλία του με την Σοσιαλιστική (;) Δημοκρατία του Βιετνάμ (βλ. Ριζοσπάστη, 30-4-10). ‘Η θα… ανακαλύψει (ως εξ ουρανού επιφοίτηση) ότι και εκεί «κατέρρευσε ο σοσιαλισμός»;
♦ Επιχαίρει το δελτίο της ΝΕΤ για κωφάλαλους (19-5-10): «Αρχή του τέλους για τις διαδηλώσεις» (αναφέρεται στην Ταϋλάνδη, αλλά αλληθωρίζει προς τα δω, 20-5-10).
♦ Ντούβλη, όπως ντούβλο;
♦ Εχει χάσει τελείως τη μπάλα το ΠΟΝΤΙΚΙ/ART («Απολίτιστη Πολιτεία», 13-5-10 σ. 4) τραβώντας το αυτί της Σακοράφας…
♦ Ο,τι θέλει γράφει ο κ. Π.Γ. στις «Αποκαλύψεις» (15-5-10), συγκρίνοντας (;) Στάλιν και Γιωργάκη. Τρικυμίες…
♦ Η παιδεία δεν έχει ανάγκη από κουρτίνες!
♦ Μπορεί το ΤΕΜΠΜΕ να μην «άνοιξε» αλλά τα ΤΕΜΠΗ άνοιξαν (γιατί έτσι γουστάρει η νονά εταιρία…).
♦ «Ο ξεπεσμός των ουτοπιστών, εξηγείται ανάμεσα στ’ άλλα, από το γεγονός πως δεν αναγνώριζαν τον πρωτεύοντα ρόλο που έχουν οι συνθήκες της υλικής ζωής της κοινωνίας στην εξέλιξη της κοινωνίας και πέφτοντας στον ιδεαλισμό βάσιζαν την πραχτική τους δράση όχι πάνω στις ανάγκες της εξέλιξης της υλικής ζωής της κοινωνίας, αλλά ανεξάρτητα απ’ αυτές και αντίθετά τους, πάνω σε ιδανικά πλάνα και “καθολικά σχέδια” αποσπασμένα από την πραγματική ζωή της κοινωνίας». [Ιστορία Π.Κ.Κ(μπ)].
♦ Μαλακίες Γκοντάρ μειώνουν θαυμαστές του.
Βασίλης
