Στρατιές παπαγάλων έχουν αναλάβει να προπαγανδίσουν αυτό που δε μπορούν να κάνουν τα κυβερνητικά στελέχη. Να βαφτίσουν το κρέας ψάρι, βγάζοντας το φορολογικό νομοσχέδιο δίκαιο, διότι δήθεν πλήττει τους «έχοντες και κατέχοντες», ενώ φοροαπαλλάσσει τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα. Αλλο να το λέει ο Παπακωνσταντίνου, που δεν τον πιστεύει πια κανένας, ή εκείνος ο ανεκδιήγητος Πεταλωτής και άλλο να το λένε… αναλυταράδες του Τύπου ή της TV, με ύφος χιλίων καρδιναλίων. Πες, πες, κάποιους μπορούν να παραμυθιάσουν.
Η αλήθεια είναι ότι με το φορολογικό νομοσχέδιο γίνεται μια νέα φοροεπιδρομή (μετά την έκρηξη των καθαρά αντιλαϊκών έμμεσων φόρων, που αποτελούν τα δύο τρίτα της συνολικής φορολογίας) ενάντια πρωτίστως στους μισθωτούς και δευτερευόντως σε ένα κομμάτι των μεσαίων στρωμάτων. Αντίθετα, το μεγάλο κεφάλαιο όχι μόνο μένει στο απυρόβλητο, αλλά ευνοείται με τον ίδιο προκλητικό τρόπο που ευνοούνταν και έως τώρα.
Κλειδί οι αποδείξεις
Το ζήτημα-κλειδί για τους εργαζόμενους είναι η κατάργηση του αφορολόγητου των 12.000 ευρώ και η αντικατάστασή του με αφορολόγητο 6.000 ευρώ, ενώ για τα υπόλοιπα 6.000 ευρώ πρέπει να συγκεντρωθεί ένας ορισμένος αριθμός αποδείξεων. Η κυβέρνηση απάλυνε λίγο την αρχική ρύθμιση για το ύψος των αποδείξεων, όμως αυτό δεν αλλάζει την ουσία του μέτρου, που θα πλήξει περισσότερο τους εργαζόμενους με σταθερό μισθό, αλλά δεν θ’ αφήσει άθιχτους και όλους τους άλλους εργαζόμενους.
Για παράδειγμα, ένα ζευγάρι δημοσίων υπαλλήλων με ετήσιες καθαρές αποδοχές 20.000 ευρώ ο καθένας, θα πρέπει να μαζέψει αποδείξεις ύψους 7.200 ευρώ. Αποδείξεις στις οποίες δεν περιλαμβάνονται τα ενοίκια (ή οι τόκοι δανείου), οι γιατροί, τα ιδιωτικά ασφάλιστρα, οι δαπάνες παιδικού σταθμού ή νηπιαγωγείου, τα φροντιστήρια, τα εισιτήρια, η ΔΕΗ, το νερό, τα τηλέφωνα (κινητά και σταθερά). Πρέπει επίσης να συνυπολογιστεί το γεγονός ότι μια σειρά απαραίτητες δαπάνες ενός νοικοκυριού δεν έχουν αποδείξεις: λαϊκή, περίπτερο, βενζινάδικο, ενώ ταμειακές μηχανές παντού θα μπουν (αν μπουν) από τα μισά της χρονιάς. Επομένως, πολλά νοικοκυριά δεν θα μπορέσουν να μαζέψουν το σύνολο των αποδείξεων που χρειάζονται και θα πληρώσουν στο τέλος το φόρο-νταβατζιλίκι. Πρόκειται κυριολεκτικά για νταβατζιλίκι, γιατί ανατίθεται στον πολίτη η ιδιότητα του φοροεισπράκτορα (κυνηγός αποδείξεων), που είναι καθήκον του κράτους.
Ακόμα και αν μπουν ταμειακές μηχανές παντού, του χρόνου η κυβέρνηση θα αυξήσει το ποσό των αποδείξεων που θα απαιτούνται, γιατί σκοπός του μέτρου δεν είναι να χτυπηθεί η «μαύρη» οικονομία (όποιος μπορεί να αγοράσει προϊόντα ή υπηρεσίες «μαύρα», γλιτώνοντας το ΦΠΑ, ίσως και κάτι παραπάνω, θα το κάνει και καλά θα κάνει), αλλά να βγάλει πρόσθετο φόρο, ακόμα και από εργαζόμενα στρώματα που έως τώρα ήταν αφορολόγητα.
Τεκμήρια απάτη
Πώς υποτίθεται ότι θα παταχτεί η φοροδιαφυγή και θα αναγκαστούν οι διάφοροι αεριτζήδες της λεγόμενης παραοικονομίας να πληρώσουν φόρο; Με την επαναφορά των περιβόητων τεκμηρίων διαβίωσης. Το σχετικό άρθρο τιτλοφορούνταν πριν «Προσδιορισμός εισοδήματος με βάση την τεκμαρτή δαπάνη», ενώ τώρα μετονομάστηκε για προπαγανδιστικούς λόγους: «Προσδιορισμός εισοδήματος με βάση αντικειμενικές δαπάνες και υπηρεσίες τεκμήρια». Η μαγική λέξη είναι το «αντικειμενικές». Θα δούμε, λοιπόν, αμέσως παρακάτω πόσο αντικειμενικά είναι τα τεκμήρια που εισάγονται, αφού πρώτα σημειώσουμε κάτι επί της αρχής.
Η εισαγωγή τεκμηρίων δήθεν για να χτυπηθεί η παραοικονομία και η φοροδιαφυγή αποτελεί ομολογία του κράτους ότι δε μπορεί να ελέγξει τους αεριτζήδες και τους μεγαλοκαπιταλιστές. Δε μπορεί να εντοπίσει και να φορολογήσει τα πραγματικά εισοδήματα, γι’ αυτό και καταφεύγει σε κάποια τεκμαρτά. Αυτό σημαίνει πως όσο μεγαλύτερο λαμόγιο είναι κάποιος, όσο περισσότερο εισόδημα κρύβει, τόσο περισσότερο ευνοημένος είναι με το σύστημα των τεκμηρίων. Ας το δούμε με ένα παράδειγμα: κάποιος κρύβει εισόδημα 300.000 ευρώ και με τα τεκμήρια αναγκάζεται να φορολογηθεί για 50.000 ευρώ. Αυτός μάνι-μάνι φοροδιαφεύγει για εισόδημα 250.000 ευρώ. Αλλος κρύβει εισόδημα 60.000 ευρώ και με τα τεκμήρια φορολογείται για 30.000 ευρώ. Αυτός φοροδιαφεύγει για εισόδημα 30.000 ευρώ. Αρα, όσο μεγαλύτερος φοροφυγάς τόσο πιο ευνοημένος σε κάθε περίπτωση.
Ομως δεν είναι μόνο αυτό. Τα τεκμήρια εισάγονται με τέτοιο τρόπο ώστε να ευνοηθούν οι μεγαλοκαπιταλιστές και τα χοντρολαμόγια και να χτυπηθούν όχι μόνο μεσαία στρώματα, αλλά ακόμη και εργαζόμενοι.
Εισάγεται καταρχάς τεκμήριο για την πρώτη κατοικία, ακόμα και αν αυτή είναι ενοικιαζόμενη! Για ένα σπίτι 80 τετραγωνικών, για παράδειγμα, εισάγεται τεκμήριο 4.800 ευρώ. Αν προσθέσουμε ένα αυτοκίνητο 1.400 κυβικά (3.600 ευρώ), φτάνουμε σε συνολικό τεκμήριο 8.400 ευρώ. Μη βιαστείτε να πείτε ότι αυτό το ποσό είναι αφορολόγητο, γιατί μπορεί να μην πληρώνει άμεσα φόρο, πρέπει όμως να μαζέψει 840 ευρώ αποδείξεις. Τι γίνεται στην περίπτωση ενός εργαζόμενου ή εργαζόμενης που έμεινε άνεργος-η και εξακολουθεί να κατοικεί σ’ ένα σπίτι και να έχει ένα αυτοκίνητο, καλύπτοντας τη δαπάνη διαβίωσης με το φτωχικό εισόδημά του ή της συζύγου; Στις αποδείξεις που χρειάζεται αυτό το εισόδημα προστίθενται αμέσως άλλα 840 ευρώ, χάρη στην εισαγωγή αυτών των τεκμηρίων. Το παράδειγμά μας είναι εντελώς οριακό, ενώ στην πραγματική ζωή θα υπάρξουν πολλοί συνδυασμοί που θα αρπάξουν πρόσθετο φόρο από μισθωτούς. Γι’ αυτό, άλλωστε εισήγαγαν αυτά τα κριτήρια, ενώ θα μπορούσαν να διατηρήσουν το παλιό καθεστώς, που δε μετρού-σε ως τεκμήριο η πρώτη κατοικία και ένα αυτοκίνητο. ‘Η έστω να βάλλουν ένα κριτήριο που θα προστάτευε τους μισθωτούς (π.χ. πρώτη κατοικία μέχρι 150 τ.μ. και αυτοκίνητο μέχρι 1.800 κυβικά). Δεν το έκαναν, γιατί προσδοκούν ν’ αρπάξουν φόρο και από αυτά τα δήθεν αθώα τεκμήρια.
Ενώ βάζουν τεκμήρια για τους φτωχούς, μειώνουν τα τεκμήρια που ίσχυαν ως τώρα για τους πλούσιους! Ο χώρος δεν επιτρέπει να παραθέσουμε αναλυτικά όλους τους πίνακες, γι’ αυτό περιοριζόμαστε σε μερικά παραδείγματα μείωσης των τεκμηρίων που πιστοποιούν πολυτελή διαβίωση. Στα ιδιόκτητα σκάφη, για παράδειγμα, μέχρι 8 μέτρα το τεκμήριο μειώνεται κατά 1.500 ευρώ, από 14 μέχρι 16 μέτρα μειώνεται κατά 26.500-28.000 ευρώ, μεταξύ 24 και 26 μέτρων μειώνεται κατά 89.000 έως 90.500 ευρώ, πάνω από 32 μέτρα μειώνεται κατά 179.700 έως 181.200 ευρώ! Το τεκμήριο για πισίνες επίσης μειώνεται. Μια πισίνα εμβαδού 60 τ.μ. είχε τεκμήριο 11.600 ευρώ και μειώνεται σε 6.000 ευρώ. Μια πισίνα 120 τ.μ. είχε τεκμήριο 29.200 και μειώνεται στα 15.000 ευρώ. Το ίδιο έγινε με τα ιδιωτικά αεροπλάνα. Ισχυε τεκμήριο 65.000 ευρώ, που αυξανόταν 500 ευρώ για κάθε ίππο. Τώρα δημιουργούνται τρεις κατηγορίες με βάση το ωφέλιμο φορτίο και το τεκμήριο γίνεται 32.000, 50.000 και 100.000 ευρώ αντίστοιχα!
Δηλαδή, αντί να αυξήσουν τα τεκμήρια για να πιάσουν τους πλούσιους φοροφυγάδες, τα μειώνουν σχεδόν στο μισό, για να τους δώσουν την ευκαιρία να μείνουν αφορολόγητοι. Οχι μόνο αυτοί της παραοικονομίας, αλλά και οι «καθωσπρέπει» καπιταλιστές, που θα δηλώσουν χαμηλότερα εισοδήματα. Για να καταλάβετε πόσο προκλητική είναι η ρύθμιση που έγινε, φτιάξαμε ένα παράδειγμα ενός πολύ πλούσιου, που έχει στην κατοχή του μια βίλα 400 τ.μ. με βοηθητικούς χώρους 100 τ.μ., ένα εξοχικό 200 τ.μ., μια πισίνα εμβαδού 150 τ.μ., ένα σκάφος μήκους 20 μ. ένα αυτοκίνητο 2.400 κυβικά, ένα αυτοκίνητο 3.000 κυβικά και ένα αεροπλάνο της μικρότερης κατηγορίας. Αυτός ο… φτωχούλης, λοιπόν, με το παλιό σύστημα είχε συνολικό ετήσιο τεκμαρτό εισόδημα 327.600 ευρώ και με το νέο νόμο θα έχει ετήσιο τεκμαρτό εισόδημα 166.060 ευρώ! Δηλαδή, μπορείς να συντηρείς δυο βίλες, μια πισίνα, δυο αμαξάρες, ένα κότερο και ένα αεροπλάνο με λιγότερα από 14 χιλιάρικα το μήνα! Αυτή είναι η φορολογική δικαιοσύνη που φέρνει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Αυτό είναι το δήθεν κυνηγητό της φοροδιαφυγής, που διαφημίζουν.
Να θυμίσουμε ακόμη, ότι η αγορά μετοχών ή η συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο καπιταλιστικής επιχείρησης εξακολουθεί να μη θεωρείται τεκμήριο!
Ψαλίδι σε φοροαπαλλαγές
Η φορολόγηση των πιο καλοπληρωμένων μισθωτών και τμήματος των μεσαίων στρωμάτων θα αυξηθεί και με την κατάργηση ή τη μείωση ορισμένων φοροαπαλλαγών, που κι αυτές δείχνουν τον στυγνό ταξικό χαρακτήρα αυτού του νομοσχέδιου.
Πρόθεση της κυβέρνησης ήταν να μειώσει την έκπτωση από το εισόδημα των τόκων για την απόκτηση πρώτης κατοικίας στο 20%, για όλες τις κατηγορίες. Δηλαδή και για τα δάνεια που συνήφθησαν μέχρι το 1999. Αφού το ξαναείδαν και διαπίστωσαν προφανώς ότι αυτά τα δάνεια δεν είναι πάρα πολλά και σιγά-σιγά τελειώνουν, επικεντρώθηκαν μόνο στη ρύθμιση για τα δάνεια του 2009 και του 2010. Μείωσαν, λοιπόν, την έκπτωση από το φόρο, που ήταν ίση με το 40% των τόκων, σε 20%. Ετσι, το εισόδημα για όλα τα δάνεια μετά το 1999 μειώνεται μόνο κατά το 20% των τόκων.
Τα ασφάλιστρα σε ιδιωτικές εταιρίες (που αφορούν και μισθωτούς και μεσαία στρώματα) έδιναν έκπτωση μέχρι 300 ευρώ ανά φορολογούμενο (600 ευρώ το ζευγάρι ή 1200 ευρώ για μια οικογένεια με τέσσερα συμβόλαια). Τώρα, η έκπτωση δε μπορεί να ξεπεράσει τα 200 ευρώ για τον φορολογούμενο και τα 400 ευρώ για την οικογένεια (όσα συμβόλαια κι αν έχει).
Είναι τόσο το μένος τους κατά των φοροαπαλλαγών που αφορού-σαν εργαζόμενα στρώματα, που αυξάνουν τη φορολογία των ναυτικών από 3% σε 9% για τους αξιωματικούς και από 1% σε 6% για τα κατώτερα πληρώματα! Κι αυτό την ώρα που οι εφοπλιστικές εταιρίες απολαμβάνουν προκλητικότατες φοροαπαλλαγές, όπως έχουμε δείξει αναλυτικά σε άρθρο μας πριν από μερικές εβδομάδες. Καταργούν τη φοροαπαλλαγή που είχαν οι μουσικοί των Κρατικών Ορχηστρών και της Λυρικής στο ειδικό επίδομα μουσικού οργάνου! Την ώρα που οι αοιδοί της νύχτας μαζεύουν εκατομμύρια, αυτοί βρήκαν τον εχθρό: είναι οι καλλιτέχνες της κλασικής μουσυικής, που παίρνουν ένα επίδομα για αγορά, επισκευή και συντήρηση των μουσικών τους οργάνων και ήταν αφορολόγητο! Προφανώς, αυτοί οι λίγοι άνθρωποι, με τους μισθουλάκους τους, έριχναν έξω τον κρατικό προϋπολογισμό.
Οργιάζει το κεφάλαιο
Ο χώρος δεν επιτρέπει μια αναλυτική καταγραφή των προκλητικών ρυθμίσεων υπέρ του μεγάλου κεφάλαιου. Περιοριζόμαστε έτσι σε μια κωδικοποιημένη καταγραφή μερικών απ’ αυτές.
– Η φορολογία των αδιανέμητων κερδών μειώνεται από 25% σε 24% και θα μειώνεται κατά 1% το χρόνο μέχρι να φτάσει το 20%. Φυσικά, οι καπιταλιστές ξέρουν τον τρόπο να δημιουργούν ψεύτικα «αδιανέμητα αποθεματικά», όπως έχει γίνει και στο παρελθόν. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι οι ξένες εταιρίες που έχουν μετοχές σε ελληνικές θα παραμείνουν αφορολόγητες (αποφυγή διπλής φορολογίας), γιατί τα μερίσματα δεν θα φορολογηθούν στην Ελλάδα.
– Ενώ καταργείται η αυτοτελής φορολόγηση για ορισμένα επιδόματα εργαζόμενων (π.χ. οι εφημερίες των γιατρών), με αποτέλεσμα να αυξηθεί η φορολογική τους επιβάρυνση, οι τόκοι των καταθέσεων και των ομολόγων εξακολουθούν να φορολογούνται αυτοτελώς, με συντελεστή 10%. Δηλαδή, με τον ίδιο συντελεστή θα εξακολουθήσει να φορολογείται ο εργαζόμενος που έχει 10.000 ευρώ στην άκρη για ώρα ανάγκης και η τράπεζα ή η καπιταλιστική επιχείρηση ή ο καπιταλιστής ως φυσικό πρόσωπο! Ιδια μεταχείριση για φτωχούς και πλούσιους.
– Με ένα φόρο 5% οι καπιταλιστές μπορούν να «ξεπλύνουν» το χρήμα που έχουν στο εξωτερικό, φέρνοντάς το στην Ελλάδα κι αν θέλουν να το κρατήσουν σε ξένες τράπεζες αρκεί να πληρώσουν 8%.
– Τα κέρδη από αγοραπωλησίες μετοχών στο Χρηματιστήριο, εφόσον δεν πουληθούν σε ένα τρίμηνο, εξαιρούνται από κάθε φόρο. Ο φόρος στις χρηματιστηριακές συναλλαγές παραμένει αμετάβλητος στο συμβολικό 1,5 τοις χιλίοις!
– Οσο για την περιβόητη αύξηση της φορολόγηση των offshore εταιριών που έχουν στην ιδιοκτησία τους ακίνητα (βιλάρες των καπιταλιστών), πέρα από το γεγονός ότι δεν πρόκειται να βρουν τα ακίνητα για να τα φορολογήσουν (όπως δεν τα έχουν βρει και μέχρι τώρα), πρέπει να σημειώσουμε και κάτι ακόμη, που τα παπαγαλάκια το έκαναν γαργάρα. Μια σελίδα ήταν οι εξαιρέσεις που προέβλεπε η προηγούμενη ρύθμιση, τις τρεις σελίδες φτάνουν οι εξαιρέσεις στη νέα ρύθμιση. Κάθε καπιταλιστής μπορεί να βρει μια εξαίρεση που να τον βολεύει και να μείνει αφορολόγητος για την ακίνητη περιουσία του. Ξέρουν οι δικηγόροι και οι φοροτεχνικοί τους.
Από κάθε πόρο αυτού του νομοσχέδιου ξεπηδά ο ταξικός του χαρακτήρας. Οι μισθωτοί θα εξακολουθήσουν να αποτελούν τα υποζύγια και της άμεσης φορολογίας, με μεγαλύτερα ποσά φόρου σε σχέση με το παρελθόν. Κάποια τμήματα των μεσαίων στρωμάτων θα χάσουν την ασυλία που είχαν παραδοσιακά, όμως το μεγάλο κεφάλαιο όχι μόνο δεν χάνει την ασυλία του, αλλά αντίθετα διευρύνει τα προνόμιά του. Το νομοσχέδιο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των φοροφυγάδων, σύμφωνα με τις απαιτήσεις που δημιουργεί η καπιταλιστική κρίση.
