♦ Ιδια η λιτότητα
Δεν ήταν προσωπικές απόψεις της Διαμαντοπούλου αυτά που ανέφερε στο «Βήμα» (σχετικά έγραψε η «Κ» την προηγούμενη εβδομάδα) για ένα μεσοπρόθεσμο σταθεροποιητικό πρόγραμμα το οποίο θα εφαρμόσει το ΠΑΣΟΚ μόλις γίνει κυβέρνηση. Πιο αναλυτικός υπήρξε ο Παπανδρέου στη Βουλή, σε συζήτηση σχετική με τον προϋπολογισμό, στην οποία κατηγόρησε την κυβέρνηση ως αναξιόπιστη, που δεν την εμπιστεύονται οι Βρυξέλλες. Το ΠΑΣΟΚ –είπε– θα διαπραγματευθεί με τις Βρυξέλλες ένα νέο, αναθεωρημένο πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης, τετραετούς διάρκειας, με βασικούς άξονες την πάταξη της διαφθοράς και της αδιαφάνειας, τη στήριξη του αναπτυξιακού ρόλου των ΔΕΚΟ κ.λπ. Τα ίδια επανέλαβε ο Παπανδρέου στη συνέντευξη που έδωσε στο «Θέμα» την περασμένη Κυριακή.
Ολες οι σάλτσες με τις οποίες συνοδεύονται οι σχετικές αναφορές δεν έχουν καμιά σημασία. Εκείνο που μετράει είναι η αναφορά σε τετραετές πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης, που σημαίνει απόλυτος σεβασμός στο Σύμφωνο Σταθερότητας και απλά μικρή επιμήκυνση της περιόδου προσαρμογής. Το τελευταίο μπορεί να το κερδίσει και η ΝΔ τον Οκτώβρη, λόγω της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί σε όλη την ΕΕ, όπου οι 22 από τις 27 χώρες-μέλη θα μπουν σε διαδικασία επιτήρησης. Αρα, ποια η διαφορά ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ;
♦ Σταυρουλάκια
Καθώς διάγουμε ήδη άτυπη προεκλογική περίοδο και είναι περισσότερο από βέβαιο πως η ΝΔ θα χάσει, επομένως αρκετοί από τους σημερινούς βουλευτές της θα μείνουν εκτός νυμφώνος, ένα σύνθημα δονεί το γαλάζιο στρατόπεδο: «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Κάθε βουλευτής που σέβεται τον εαυτό του είναι υποχρεωμένος να ασχοληθεί με την επανεκλογή του και όχι με τη νίκη του κόμματος. Η μάχη του σταυρού είναι πιο σημαντική από τη μάχη της ψήφου. Τα τοπικά ζητήματα που φέρνουν σταυρουλάκια είναι πιο σημαντικά από οτιδήποτε άλλο. Ενα απ’ αυτά είναι και το ζήτημα της ίδρυσης τεσσάρων νέων Εφετείων, που έχει σκαλώσει, λόγω της γνωστής διαμάχης μεταξύ Ηρακλειωτών και Χανιωτών στην αψίκορη Κρήτη. Μετά τις απειλές του γαλάζιου βουλευτή Λέσβου Γ. Γιαννέλλη, ότι δεν πρόκειται να ξαναψηφίσει νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, αν δεν ιδρυθεί το Εφετείο στη Μυτιλήνη, ο Δένδιας βρήκε τη χρυσή λύση. Δεν ίδρυσε μεν τύποις το Εφετείο Λέσβου, γιατί θα έπρεπε να τα ιδρύσει όλα, άρα και αυτό του Ηρακλείου, όμως αναβάθμισε το υπάρχον μεταβατικό Εφετείο ώστε να λειτουργεί σαν κανονικό. Το πήρε χαμπάρι ο βουλευτής Ηρακλείου Κ. Μπαντουβάς και προλαβαίνοντας στο νήμα τους άλλους δύο βουλευτές του νομού, με τους οποίους υποτίθεται ότι αγωνίζεται από κοινού για την ίδρυση Εφετείου στο Ηράκλειο, εμφανίστηκε με συνέντευξη στο «Πρώτο Θέμα», στην οποία παριστάνει τον κρητικό Γιαννέλλη και απειλεί ότι δεν θα ξαναψηφίσει νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, αν δεν ιδρυθεί το Εφετείο στο Ηράκλειο.
♦ Ζεστό-κρύο με την ανάκαμψη
Μανούλες στην προπαγάνδα οι πολιτικοί ηγέτες των καπιταλιστικών χωρών και οι επικεφαλής των διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών, υποβάλλουν σε σκοτσέζικο ντους τους εργαζόμενους που αγωνιούν και υποφέρουν στις συνθήκες της κρίσης. Τη μια μέρα, απευθυνόμενοι κυρίως στο λαϊκό κοινό, δηλώνουν ότι η κρίση έχει περάσει και η ανάκαμψη είναι προ των πυλών και την άλλη, απευθυνόμενοι στους καπιταλιστές και τα χρηματιστήρια λέγοντας ότι τα χειρότερα δεν έχουν περάσει ακόμη. Ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν επιχείρησε προ ημερών να συνδυάσει και τις δυο εκδοχές, δηλώνοντας πως τα χειρότερα δεν έχουν περάσει ακόμα, αλλά υπάρχουν και ενδείξεις ότι η παγκόσμια οικονομία αρχίζει να βγαίνει από την ύφεση. Ο Στρος-Καν ακολούθησε τη λογική των υπουργών Οικονομίας του G8, που συναντήθηκαν στο Λέτσε της Ιταλίας και μίλησαν για «ενθαρρυντικά σημάδια σταθεροποίησης». Αντίθετα, ο αμερικανός υπουργός Οικονομίας Τίμοθι Γκάιτνερ έβαλε φρένο στο κλίμα τεχνητής αισιοδοξίας (για λόγους που έχουν να κάνουν με τις προτεραιότητες της διοίκησης Ομπάμα, δηλώνοντας ότι «η ανάκαμψη θα είναι πιο αργή από ό,τι συνήθως βλέπουμε», και ότι η ανεργία θα συνεχίσει να αυξάνεται ακόμα και όταν αρχίσει η ανάκαμψη.
♦ Βουλωμένο γράμμα
Εγραφε η «Κ» στο προηγούμενο φύλλο της, σχολιάζοντας τα τεκταινόμενα σε ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ, πως οι παλιοί της «ανενεωτικής αριστεράς» αισθάνονται σαν να φιλοξένησαν κάποιους στο σπίτι τους κι αυτοί όχι μόνο κάνουν κουμάντο, αλλά θέλουν να τους πετάξουν κιόλας. Βουλωμένο γράμμα διαβάσαμε. Ακριβώς αυτές τις απόψεις εξέφρασε γραπτώς στο «Βήμα» ο πανεπιστημιακός Κ. Τσουκαλάς, ο οποίος κλήθηκε προφανώς να προσφέρει χείρα βοηθείας στους παλιούς συντρόφους της «ανανέωσης». «Οι συνθήκες άλλαξαν, αλλά το πρόταγμα παραμένει το ίδιο», είναι οι πρώτες λέξεις του σημειώματός του. Στη συνέχεια περνάει στη διατύπωση όρων, με καθαρά ιδιοκτησιακή αντίληψη. «Πρώτος όρος, ο σεβασμός της ίδιας της ιστορίας του χώρου, των ανθρώπων που τον έφτιαξαν και των γενεών που τον στήριξαν… . Το μέλλον δεν μπορεί να υπάρξει δίχως να ακουμπά σε αυτό το παρελθόν». Κοντολογίς, κάτω τα χέρια από τον Κύρκο, τον Κουβέλη και τ’ άλλα παιδιά. «Δεύτερος όρος, η εμμονή στη λειτουργία του χώρου ως θεσμικού κόμματος με αυστηρές δημοκρατικές διαδικασίες και σαφές, ορατό, ρεαλιστικό και συγκροτημένο πρόγραμμα», γεγονός που προϋποθέτει «αντίσταση στην πρόκληση όλων εκείνων των εύκολων λαϊκιστικών η νεολαιίστικων συνθηματολογιών». Τουτέστιν, παρατήστε όλ’ αυτά τα κινηματικά και το φλερτ με χώρους αμφισβήτησης, διότι φέρνουν μεν κάποιες ψήφους, όμως τρομάζουν τους «νοικοκυραίους» και τους παραδοσιακούς σπόνσορες του χώρου. «Τρίτος όρος, η συνεχής εκφορά ενός πολιτικού λόγου που τείνει, τουλάχιστον εν δυνάμει και υπό προϋποθέσεις, στο ενδεχόμενο της συμμετοχής στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας». Το τελευταίο, που εμπεριέχει ως ουσία τα δύο προηγούμενα, δεν χρειάζεται επεξηγήσεις.
♦ Ξεμπρόστιασμα
Ο Βοναπάρτης Αλαβάνος (ο χαρακτηρισμός προέρχεται από σημαίνον στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ) πρώτα χρέωσε στον Τσίπρα όλες τις αμαρτίες και όλη την ευθύνη για την εκλογική ήττα και μετά, ως γνήσιος αυτοκράτορας, έδωσε πιστοποιητικό πολιτικής απορίας στις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ. Αποκάλυψε ότι έχουν το ρόλο του φτωχού συγγενή. Τους χαρακτήρισε πολιτικά ασπόνδυλα. Διαβάστε τι είπε και δεν σηκώθηκε ούτε ένας από εκείνους που παριστάνουν τον… ισότιμο εταίρο να τον διαψεύσει:
«Κατά τη γνώμη μου οι ευθύνες των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, των άλλων πλην του Συνασπισμού είναι μικρές. Οντας στον Συνασπισμό και μένοντας στον Συνασπισμό γνωρίζω την αμηχανία των συντρόφων και των συντροφισσών του ΣΥΡΙΖΑ. Γνωρίζω ότι περιμένουν την πρόταση από τον Συνασπισμό. Γνωρίζω, ότι με εξαίρεση ίσως το Μανόλη το Γλέζο, τον οποίο πρέπει να ακούμε περισσότερο, ενδεχομένως όπως τα θέματα με το ψηφοδέλτιο, οι σύντροφοι μόνο σε ακραίες στιγμές έρχονται σε σύγκρουση με το Συνασπισμό, μόνο όταν είναι κάτι το οποίο είναι ακραίο. Επομένως η ευθύνη, κατά τη γνώμη μου, των άλλων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ είναι στο ότι, θα μπορούσε να πει κανείς, χρειαζόταν μια πιο ενεργητική δράση απέναντι σ’ όλα αυτά τα οποία γίνονται».
♦ Φενάκη
«Η λατρεία του παρελθόντος μου φάνηκε πάντα αντιδραστική. Η δεξιά διαλέγει το παρελθόν, επειδή προτιμά τους νεκρούς: έναν κόσμο ήσυχο, μια εποχή ήρεμη. Οι ισχυροί που νομιμοποιούν τα προνόμιά τους διά της κληρονομιάς, καλλιεργούν τη νοσταλγία. Μελετούν την ιστορία, όπως επισκέπτονται ένα μουσείο. Και τούτη η συλλογή από μούμιες είναι μια λωποδυσία. Μας λένε ψέμματα για το παρελθόν, όπως μας λένε ψέμματα και για το παρόν: μας αποκρύβουν την πραγματικότητα. Εξαναγκάζουν τον καταπιεσμένο να κάνει δική του μια μνήμη χαλκευμένη από τον καταπιεστή, μακρινή, ταριχευμένη, στείρα. Κι ο καταπιεσμένος θα υποταχθεί λοιπόν να ζήσει μια ζωή που δεν είναι δική του, σάμπως να ήταν η μόνη δυνατή».
Εδουάρδο Γκαλεάνο
Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής
ΥΓ: Παρεμπιπτόντως, πώς τολμούν και καμαρώνουν αυτοί που διαχρονικά άφησαν να λεηλατηθούν τα αρχαιολογικά μνημεία, που χρειάστηκαν δεκαετίες για να ενοποιήσουν τους αρχαιολογικούς χώρους,που βγήκαν σε διεθνή ζητιανιά για να καταφέρουν να φτιάξουν ένα μουσείο, που κατέστρεψαν την κλασική Αθήνα κ.λπ. κ.λπ.; Τόσο κακομοίρικη και ελεεινή ύπήρξε και εξακολουθεί να είναι η ελληνική αστική τάξη που δεν στάθηκε κάν ικανή να προασπίσει τη δική της εθνική ταυτότητα…
