♦ Τι άλλη μαρτυρία χρειαζόμαστε;
Μετά τον Γ. Παπακωνσταντίνου, που άφησε ανοιχτά και τα θέματα της αύξησης των ορίων ηλικίας και του ύψους των συντάξεων, το ίδιο ακριβώς έκανε και ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος. Βγαίνοντας από το χώρο που πραγματοποιείται το 29ο Συνέδριο της ΟΤΟΕ ρωτήθηκε: «Κύριε υπουργέ, τη Δευτέρα θα πάτε με δεσμεύσεις ότι δεν θα αυξηθούν τα όρια ηλικίας; Δεν θα μειωθούν οι συντάξεις; Αρχίζει ο διάλογος;». Η απάντησή του ήταν αποκαλυπτικότατη: «Τη Δευτέρα πράγματι αρχίζει ο διάλογος και είμαι απολύτως βέβαιος ότι θα προχωρήσει, θα είναι γόνιμος και θα καταλήξουμε. Ευχαριστώ πάρα πολύ». Και τα όρια ηλικίας και το ύψος των συντάξεων μπαίνουν στην κλίνη του Προκρούστη.
Περιττεύει να θυμίσουμε ότι στις 18 Οκτώβρη, συμμετέχοντας στη συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης, ο Λοβέρδος κόμπαζε ότι η κυβέρνηση δεσμεύτηκε και θα καταργήσει τις διατάξεις του νόμου Πετραλιά που αυξάνουν όρια ηλικίας και μειώνουν συντάξεις. Τέτοια κωλοτούμπα μέσα σ’ ένα μήνα (και μάλιστα μετά τις εκλογές) σπάνια γίνεται. Αξίζει, όμως, να θυμίσουμε ότι την προηγούμενη εβδομάδα ο Λοβέρδος, στο γνωστό διάγγελμά του, δήλωνε ότι αν οι συντάξεις μείνουν στο σημερινό τους ύψος, δεν θα μπορέσει να στηριχτεί η ανάκαμψη!
♦ Φτηνιάρικα κόλπα
Για δεύτερη φορά το «σύστημα Μαξίμου» βάζει ανθρώπους του να αδειάσουν τον Παπακωνσταντίνου, προκειμένου ο Παπανδρέου να βγει έξω από το κάδρο αντιλαϊκών μέτρων. Την πρώτη φορά ήταν ο Πετσάλνικος που απεκδύθηκε το ρόλο του προέδρου της Βουλής για να μιλήσει «ως απλός βουλευτής» και να ασκήσει κριτική στην κατάργηση των μέτρων για την απόσυρση αυτοκινήτων. Τώρα ήταν ο Παπουτσής. Στο Μαξίμου πήραν μηνύματα οργής για το πάγωμα των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων πάνω από 2.000 ευρώ. Οι αυξήσεις που θα πάρουν οι υπόλοιποι είναι επιεικώς γελοίες και το μέτρο δεν θα απέδιδε παρά μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Δεν άξιζε, δηλαδή, τον κόπο σε σχέση με την πολιτική ζημιά που θα έκανε στην κυβέρνηση. Διαμηνύθηκε, λοιπόν, στον Παπακωνσταντίνου να κάνει διορθωτική δήλωση και αυτό ο Παπουτσής το ήξερε, διότι συμμετέχει στο λεγόμενο «πρωινό καφέ» του Μαξίμου. Ετσι, το απόγευμα βγήκε και έκανε αυτός κριτική, για να φανεί ότι υπάρχει μια δημιουργική σχέση ανάμεσα σε κόμμα και κυβέρνηση. Οτι είναι το ΠΑΣΟΚ που έχει ευαίσθητες κοινωνικές κεραίες και παρακολουθεί τους υπουργούς για να τους «τραβήξει το αυτί» όταν κάνουν λάθος. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση στη συσκευασία του ενός.
♦ Πινόκιο
Ούτε το κομματικό σόου του Περισσού έξω από το υπουργείο Εργασίας έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία ούτε η δήλωση του υπουργού Εργασίας Α. Λοβέρδου ότι «ένα κόμμα απαγορεύει στη συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνίδων και των Ελλήνων να συζητήσουμε για ένα σοβαρότατο πρόβλημά μας, το Ασφαλιστικό». Εκείνο που έχει σημασία είναι η πρώτη φράση της δήλωσής του: «Ενώ έχουμε διευκρινίσει σε όλα τα επίπεδα ότι δεν θα μεταφέρουμε βάρη στις πλάτες των ασφαλισμένων, ενώ έχουμε διαψεύσει όλα τα κινδυνολογικά σενάρια που γράφονται». Δήλωση που αναγορεύει το Λοβέρδο σε υπ’ αριθμόν ένα Πινόκιο της κυβέρνησης Παπανδρέου. Διότι και ο ίδιος και ο υπουργός Οικονομίας Γ. Παπακωνσταντίνου απέφυγαν να διαψεύσουν οποιοδήποτε σενάριο, απέφυγαν να απαντήσουν όσες φορές ρωτήθηκαν αν σκοπεύουν να αυξήσουν τα όρια ηλικίας και να μειώσουν τις συντάξεις, ενώ εμμέσως πλην σαφώς έχουν προαναγγείλει ακριβώς αυτό.
Να θυμίσουμε ξανά τι είπε ο Λοβέρδος στο διάγγελμα που έβγαλε στις 16 Νοέμβρη, μη επιτρέποντας στους δημοσιογράφους να κάνουν ερωτήσεις: «Το Ασφαλιστικό πράγματι είναι ένα εθνικό θέμα. Θα ανακάμψει δηλαδή η ελληνική οικονομία και οι δαπάνες για τις συντάξεις, και μόνο για τις συντάξεις, θα αυξάνονται τόσο πολύ, αν δεν υπάρξει λύση, ώστε θα ακυρώνουν την ανάπτυξη». Οταν η αύξηση των δαπανών για τις συντάξεις «θα ακυρώνουν την ανάπτυξη», ποια άλλη «λύση» μπορεί να υπάρξει εκτός από τη μείωσή τους, άμεση και έμμεση (αύξηση ορίων ηλικίας);
♦ Κάθε άλλο παρά μαλάκες
Μια από τις σοβαρότερες (και προοδευτικότερες) φωνές που υπάρχουν στον ελληνικό αστικό Τύπο, ο Δημήτρης Παπαθανασίου έγραψε την περασμένη Δευτέρα στην «Ελευθεροτυπία» ένα προσωπικό άρθρο, στηλιτεύοντας την τακτική των κυβερνήσεων να κρύβουν τις βρομιές τους θεσπίζοντας διάφορες «ανεξάρτητες Αρχές», οι οποίες λειτουργούν σαν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τους αστούς πολιτικούς. Από το στόχαστρό του δεν ξέφυγαν ούτε οι περιβόητες ΜΚΟ. Εγραψε: «Η αλήθεια είναι ότι οι Ανεξάρτητες Αρχές και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις είναι η μεγαλύτερη εφεύρεση του πολιτικού συστήματος τα τελευταία 20 χρόνια. Μια “μόδα” που ξεκίνησε από την Αμερική, γρήγορα όμως υιοθετήθηκε και από τους Ευρωπαίους, κατά βάση σοσιαλιστές τότε, συμμάχους… Οι απαξιωμένοι πολιτικοί σχηματισμοί και οι
κινούμενοι στα όρια της παρανομίας πολιτικοί εφηύραν και δημιούργησαν τον “υποστηρικτή” που χρειάζονταν».
Στο τέλος του άρθρου ο δημοσιογράφος αναφέρθηκε στο σινάφι του: «Από κοντά εμείς οι δημοσιογράφοι να εκθειάζουμε το νέο μοντέλο διακυβέρνησης και το ήθος που εισάγει στην πολιτική μια τέτοια κίνηση, παραβλέποντας ότι, την ώρα που καθόταν στο υπουργικό τραπέζι ο Συνήγορος, πήγαινε περίπατο η όποια ανεξαρτησία του… Τόσο μαλάκες είμαστε». Ο χαρακτηρισμός «μαλάκες» είναι εξαιρετικά επιεικής, αγαπητέ Δημήτρη. Ξέρεις πολύ καλά, ότι και δίπλα σου και απέναντι και σ’ άλλα μαγαζιά οι μαλάκες είναι λίγοι. Οι πολλοί λειτουργούν σαν παπαγαλάκια, αδρά αμειβόμενοι γι’ αυτό το ρόλο.
♦ Τζάμπα μάγκας
Δεν κόστισε τίποτα του Χρυσοχοΐδη να ξηλώσει δυο ασφαλίτες, που έδειραν μια γυναίκα μπροστά στα μάτια του ανήλικου παιδιού της. Τζάμπα διαφήμιση έκανε. Αντίθετα, το σύστημα συγκάλυψης της καθημερινής αστυνομικής αυθαιρεσίας και βαρβαρότητας το άφησε άθιχτο. Ούτε τους δυο ασφαλίτες θα ξήλωνε, αν η γυναίκα δεν επέμενε να τους κυνηγά. Το μαρτυρούν τα ίδια τα γεγονότα.
Φορτωμένη με δυο τσάντες ψώνια από το σούπερ-μάρκετ και σπρώχνοντας το καρότσι με το μωρό, η γυναίκα έψαχνε μια ευκαιρία να περάσει το δρόμο. Κατά τη γνωστή ελληνική συνήθεια, δεν βρέθηκε ένα αυτοκίνητο να σταματήσει και να της κάνει σήμα να περάσει με ασφάλεια. «Δεν σταματούν τα ζώα», σχολίασαν δυνατά δυο άλλες γυναίκες. Κανένας δεν είχε το θράσος να σταματήσει, εκτός από τους δυο ασφαλίτες, που κατέβηκαν και ζήτησαν προκλητικά το λόγο, για να προχωρήσουν σε λίγο σε βίαιη σύλληψη της γυναίκας και να την κουβαλήσουν στο τμήμα μαζί με το μωρό. Εκεί διαπιστώθηκε, προφανώς, ότι η γυναίκα δεν ήταν κάποια μετανάστρια που δεν έχει στον ήλιο μοίρα, αλλά μια μορφωμένη γυναίκα, που διαμαρτυρόταν με περηφάνεια για τη μεταχείρισή της. Την άφησαν ελεύθερη, αφού προηγουμένως φρόντισαν να διώξουν τους ασφαλίτες. Και τη συμβούλεψαν να ξεχάσει το γεγονός. Η γυναίκα, όμως, δεν το ξέχασε. Μέχρι και στο γραφείο του Χρυσοχοΐδη τηλεφώνησε κι όταν είδε ότι την κοροϊδεύουν (από Πέμπτη είχε φτάσει Κυριακή), κατέφυγε στις εφημερίδες και γνωστοποίησε το περιστατικό. Τότε και μόνο τότε, ο Χρυσοχοΐδης ξήλωσε τους δυο μπάτσους, ενώ δεν έκανε τίποτα σε βάρος εκείνων που πήγαν να κουκουλώσουν το περιστατικό.
♦ Υπουργοί υπό επιτροπεία
Μια πρωτότυπη θέση για τη λειτουργία υπουργών και υφυπουργών ανέπτυξε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής. Ερωτηθείς για τις παλινωδίες του υπουργείου Παιδείας σχετικά με τη «βάση του 10», απάντησε: «Το να λέει κάποιος υπουργός ή υφυπουργός την άποψή του, νομίζω ότι το δικαιούται. Αλλά το θετικό –και το μόνο θετικό για την κυβέρνηση– είναι αυτό που φαίνεται σε υπουργικές αποφάσεις και σε νομοθετικά κείμενα. Μέσα στο γενικότερο πλαίσιο αλλαγής της εκπαίδευσης, θα υπάρξουν και ειδικότερες ρυθμίσεις και ως προς αυτό το ζήτημα».
Δηλαδή, οι υπουργοί όταν μιλούν δημόσια εκφράζουν απλά την προσωπική τους άποψη, η οποία μπορεί να είναι διαφορετική απ’ αυτό που θα νομοθετηθεί. Προσέξτε, δεν μιλάμε για θέματα γενικής πολιτικής, αλλά για θέματα της αρμοδιότητάς τους. Οχι πως έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία για τον ελληνικό λαό, αλλά αυτό που περιέγραψε ο Πεταλωτής προσιδιάζει στο αμερικάνικο προεδρικό σύστημα, στο πλαίσιο του οποίου οι υπουργοί είναι απλοί διεκπεραιωτές της πολιτικής που αποφασίζεται από το επιτελείο του Λευκού Οίκου.
♦ Δωράκια
Με απόφαση του προέδρου της Βουλής Φ. Πετσάλνικου οι βουλευτές και ευρωβουλευτές που εξελέγησαν στις εκλογές του 2009 «δικαιούνται τηλεπικοινωνιακού υλικού και εξοπλισμού πληροφορικής, με σκοπό την αποτελεσματική εκπλήρωση της εν γένει κοινοβουλευτικής τους δραστηριότητας». Ναι, αλλά κάποιοι ήταν βουλευτές ή ευρωβουλευτές και πριν και είχαν ήδη πάρει κινητά, λάπτοπ, εκτυπωτές και λοιπά περιφερειακά. Αυτά μπορούν να τα δώσουν στα παιδιά τους, αφού η απόφαση Πετσάλνικου προβλέπει ότι «ο αντίστοιχος εξοπλισμός που διατέθηκε στους βουλευτές και έλληνες ευρωβουλευτές μέχρι σήμερα περιέρχεται στην κυριότητά τους, χωρίς άλλη διατύπωση». Να μη πάρουν τα καινούργια μοντέλα οι «πατέρες του έθνους»; Απλά, με απόφαση του προέδρου της Βουλής δεν θα τα πάρουν όλα ξανά, αλλά μέρος του ποσού.
Με την ίδια απόφαση προβλέπεται: «Στους διαπιστευμένους κοινοβουλευτικούς συντάκτες παρέχεται, για την εκπλήρωση της αποστολής τους, φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής και φορητός εκτυπωτής»! Ετσι εξηγείται γιατί ορισμένοι έχουν μετατρέψει σε κλειστό κλαμπ το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, χωρίζοντας τους διαπιστευμένους συντάκτες σε… εσωτερικούς και εξωτερικούς. Οταν το κλαμπ είναι κλειστό, εξασφαλίζει τα δωράκια του.
♦ Αυτό θα πει οικονομία
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα συμμαζέψει το σπάταλο κράτος. Αν δεν το πιστεύετε, δείτε πόσο θα κοστίσει το νεοσύστατο Πολιτικό Γραφείο του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Αμυνας, το οποίο συστήθηκε με απόφαση που υπέγραψαν οι Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλος. 40.500 ευρώ φέτος και 189.000 ευρώ για κάθε χρόνο από το 2010 και μετά. Να μην αποκτήσει και ο Μπεγλίτης Πολιτικό Γραφείο, να βάλει δυο τρεις παρατρεχάμενους;
